วันที่ อาทิตย์ กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทะเลที่ถูกลืม


            เสียงคลื้นชัดเข้าชายหาดทำให้ฉันตื่นจากการหลับไหลมาตลอดการเดินทาง จากอุบลราชธานีถึงประจวบคีรีขันธ์   ท่ามกลางกระแสการพัฒนาที่เน้นอุตสาหกรรมเป็นหลักเกิดกลุ่มผู้มีอำนาจเข้าครอบครองพื้นที่สาธารณะเพื่อหาประโยชน์ให้กับตนเองและพวกพ้อง  โดยลืมนึกถึงวิถีชีวิตของชาวบ้านที่อาศัยทรัพยากรเหล่านั้นเป็นอาชีพหลัก  ในการทำมาหากินและเป็นแหล่งอาหารทะเลขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศไทย บ่อนอก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์เป็นอีกพื้นที่หนึ่งที่ประสบกับปัญหาเหล่านี้เนื่องจาก  การเข้ามาของโลกาภิวัตน์ ความทันสมัย   บริษัททุนข้ามชาติที่ต้องการทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบรูณ์ไป  เพื่อสร้างโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่พื้นที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์กลายเป็นทรัพยากรที่นายทุนต้องการไม่ต่างอะไรไปกับเขื่อนปากมูลและอีกหลายกรณีในประเทศไทย ชาวบ้านต้องรองรับและตอบสนองต่อนโยบายของรัฐในแผนพัฒนาที่จะเกิดขึ้นอีกมากมาย

              วิถีชีวิตของชาวบ่อนอกส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมง และรับจ้าง ชาวบ้านทำประมงด้วยการอนุรักษ์พันธ์สัตว์คือ ไม่จับปลาในช่วงฤดูว่างไข่ ใช้เครื่องมือที่ไม่ทำลายทรัพยากรเล็กๆ เช่น ปลา และปะการัง  ซึ่งเป็นกฎร่วมกันของชาวบ้านโดยไม่ต้องออกกฎหมายมาบังคับ แต่ทุกคนยินยอมและปฏิบัติตาม  สมพงษ์   ปานน้อย  มีอาชีพประมงพื้นบ้าน รายได้ 30000 บาท/เดือน  ซึ่งทำให้ครอบครัวมีอาชีพที่มั่นคง ทุกคนในชุมชนมีอาชีพทำประมง  แต่พอมีการประกาศพื้นที่สีม่วง ก็คือ พื้นที่เสื่อมโทรม น้ำเสีย สัตว์ทะเลไม่สามารถอยู่ได้ ซึ่งการประกาศพื้นที่สีม่วงชาวบ้านไม่รู้เรื่อง และขัดกับความเป็นจริงเพราะทุกคนยืนยันว่าบริเวณนี้เป็นแหล่งอาหารทะเลที่อุดมสมบรูณ์แห่งหนึ่งเห็นได้จากกุ้งแช่บ๊วยที่อร่อยและแพงที่สุด และยังเป็นบริเวณที่สามารถเห็นวาฬได้ โดยที่รัฐไม่ยอมฟังความคิดเห็นของชาวบ้านเลย

            สมพงษ์ และเพื่อนบ้านตระหนักว่าหากเกิดโรงไฟฟ้า  โรงถลุงเหล็ก  เกิดขึ้นอาชีพของพวกเขาก็จะหายไป รายได้ก็ไม่มั่นคงซึ่งพวกเขาจะยอมไม่ได้ ผลกระทบที่ตามมาคือฝุ่นละออง  ควันพิษ  น้ำเสีย ไม่สามารถทำประมงได้ และน้ำฝนก็ไม่สามารถดื่มได้  ชาวบ้านจึงลุกขึ้นเพื่อเรียกร้องสิทธิของพวกเขาที่ควรมี สิทธิในที่อยู่อาศัย สิทธิที่จะอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่สะอาดปราศจากมลพิษ  เพราะทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน  จากการต่อสู้ของชาวบ้านทำให้โครงการระงับลงชั่วคราว แต่พวกเขาก็ถือว่าได้รับชัยชนะครึ่งทาง แต่ก็ไม่อาจรู้ได้ว่าพวกเขาจะต้องทำอย่างไรต่อไปถ้าหากมันเกิดขึ้นอีกพวกเขาก็คงต้องสู้และพร้อมที่จะยอมรับชะตากรรมที่จะเกิดขึ้น

 

 

โดย ยิ่งสูงยิ่งหนาว

 

กลับไปที่ www.oknation.net