วันที่ จันทร์ มีนาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ลี่เจียงเมืองแห่งสายน้ำ


ภาษาจีนพูดไม่ได้ ภาษาอังกฤษก็งั้นๆ

ทริบนี้อาศัยใจล้วนๆค่ะ ใจกล้าว่างั้น :D

การเดินทางไปกัน 2 คน พี่สาวและน้องสาวค๊า...บอกแล้วไง ใจล้วนๆ

อย่างที่รู้กันว่าประเทศจีนเพิ่งเปิดประเทศเมื่อไม่นาน เพราะงั้นคนจีนส่วนใหญ่จะไม่พูดภาษาอื่นเลยนอกจากภาษาบ้านเกิด

ทริบนี้เป็นการเดินทางช่วงปีใหม่ 2010 การเดินทางขาไปเริ่มจากหมอชิต-เชียงของ แล้วนั่งเรือข้ามไปฝั่งลาวแขวงบ่แก้วเพื่อต่อรถไปสิบสองปันนาประเทศจีน เพราะเป็นช่วงเทศกาลทำให้กำหนดการต่างๆที่แพลนไม่ทันเวลาแทนที่จะได้นั่งรถระหว่างประเทศก็ต้องนั่งรถสองแถวของประเทศลาว ทำให้เวลาเพิ่มขึ้นอีก 5 ชั่วโมง หนทางในประเทศลาวชันเป็นหลุมบ่อ ชำรุดตลอดทางซ้ำรถสองแถวก็เเสนเก่าขึ้นเขาแต่ละทีแทบกลั้นหายใจกลัวตกเหวตาย กว่าจะถึงที่หมายหัวแดงไปหมด ใช้วิธีการต่อรถระหว่างเมืองจนถึงบ่อเต็นชายแดนลาว-จีน เวลาก็ 2 ทุ่ม ห้องพักในประเทศจีนแม้ไม่แพงมากนักแต่ก็ไม่ค่อยปลื้มกับห้องน้ำ ต้องหลับตาไว้ล่ะนะ กลัวส้วมจีนมาก แต่ไอ้ที่ยากกว่าก็เห็นจะหาของกินนี่แหละ เมืองชายแดนช่วงค่ำไม่ปลอดภัย ค่ำนี้ของกินไม่ค่อยถูกปากนักเลยต้องซื้อมาม่ามากินตบท้ายก่อนนอน

รุ่งเช้าข้ามแดนตอน 7 โมงเช้า อากาศหนาวพอประมาณ ถึงบ่หานชายแดนฝั่งจีนแล้วต่อรถตู้ไปยังเมืองล่า สองข้างทางมีต้นกล้วยเยอะมาก เส้นทางในจีนมีการเจาะอุโมงค์ภูเขาทำให้การเดินทางสะดวกไม่คดเคี้ยวนัก ใช้เวลาเดินทางประมาณ 45 นาทีก็ถึงเมืองล่า และก็ต่อรถบัสไปสิบสองปันนาใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมง นั่งคำนวณเวลาเพื่อเดินทางต่อไปลี่เจียง  ทำให้ต้องเปลี่ยนแผนการเดินทางจากรถบัสนอนเป็นเครื่องบิน เพราะหากเดินทางรถบัสจะใช้เวลาประมาณ 18 ชั่วโมง ไปกลับก็ 2 วัน ตัดสินใจซื้อตั๋วเครื่องบินไปกลับ สิบสองปันนา - ลี่เจียง ในราคา 7000 Bth (เกินงบไป 5000 บาทต่อคน จากการเดินทางแบบรถบัส) ขั้นตอนการซื้อตั๋วไม่ยากนักแต่กว่าจะสื่อสารกันเข้าใจก็แทบหน้ามืด ก็สำเนียงจีนที่เราพยายามพูดทำให้เจ้าของภาษางงน่ะสิ แต่เราก็ทำได้นะ 

นั่งรอเครื่องออกตอน 1 ทุ่ม ใช้เวลาเดินทางไปลี่เจียง 1.30 ชั่วโมง ต่อรถบัสสนามบินเข้าเมืองอีก 1.30 ชั่วโมง จากสนามบินลี่เจียงเข้าสู่เมืองลี่เจียงทางผ่านเป็นพื้นที่หุบเขา ช่วงเวลาพลบค่ำวันนั้นดวงจันทร์เต็มดวง สองข้างทางธรรมชาติทำเป็นขั้นบันได สวยมาก รู้สึกเพลินตา จนถึงสถานีขนส่งตอน 3 ทุ่ม

จุดเริ่มต้นของความกังวลเริ่มเเล้วสิ คนจีนไม่พูดอังกฤษและเราก็พูดจีนไม่ได้ การต่อเท็กซี่ไปกู่เฉิงเมืองเก่าไม่ง่ายอย่างที่คิด แต่ไอ้ที่แย่กว่าก็ตรงที่ห้องพักในกู่เฉิงเต็มหมด วันนี้เป็นวันที่ Dec 31 ผู้คนพลุกพล่านอากาศหนาวมาก ข้อมูลที่พักจากอินเตอร์เน็ตที่เตรียมมาหาไม่เจอเลยซักแห่ง หนทางในกู่เฉิงซับซ้อนน่าเวียนหัว ซอยเล็กซอยน้อยเต็มไปหมด เกิดอาการรนรานและรู้สึกกลัว เกือบสองชั่วโมงถึงเจอที่พักเป็นโฮมสเตย์คืนละ 600 Bth สะอาดดี เราตัดสอนใจพักที่นี่เป็นเวลา 2 คืน

วันแรกที่ลี่เจียงอุณหภูมิ 10 องศา หนาวได้ใจเลยล่ะ เดินเที่ยวที่กู่เฉิงเพลินดี เมืองลี่เจียงได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งสายน้ำ (สมคำเล่าลือ) ทั้งเมืองมีน้ำผ่านทั้งหมด กู่เฉิงแปลว่าตลาดเพราะฉะนั้นก็เดินเที่ยวตลาดซึ่งขายของที่ระลึกเป็นส่วนใหญ่ มีของกินตลอดทาง เดินเรื่อยๆไปทางเหนือจนถึงสระมังกรดำซึ่งมองเห็นภูเขามังกรหยกอยู่ตรงหน้า แวะเที่ยวที่นี่ครึ่งวันก่อนขยับไปที่อื่น  

เมืองจีนค่ารถ  ค่ากิน แสนถูก แต่เจอค่าเที่ยวเมืองเก่า ค่าบำรุงเมือง แพงมากมายค่ะ 

วิธีเที่ยวแบบเราคือเน้นพักผ่อนไม่ต้องมีภาพถ่ายทุกที่ที่ไปแต่ได้พักผ่อนจริงๆ เราเที่ยวเมืองลี่เจียง 2 วัน สัมผัสชีวิตความเป็นอยู่แบบลี่เจียงจริงๆ การเดินทางในเมืองนี้ใช้วิธีเดินเท้าและนั่งรถเมล์ค่ะ

โดย Nutcha

 

กลับไปที่ www.oknation.net