วันที่ พฤหัสบดี มีนาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คนรักเก่า


เอ็ดเวิด  มุนด์

                   คนรักเก่า

“ยังภาพร่างรางเลือนเตือนรู้สึก

หวนรำลึกความหม่นเศร้าของเราสอง

บางเนื้อเพลงบรรเลงไหลในทำนอง

ยังเผลอร้องฮึมฮัมตามเนื้อคำ

ยังคงอยู่ใช่ไหมใจรู้สึก

ซ่อนอยู่ในความล้ำลึกของคืนค่ำ

คอยกระตุ้นคอยเตือนความทรงจำ

ฉายภาพซ้ำย้ำกลคนเคยรัก”

 

       เหนือมวลอากาศกรุ่นกลิ่นคำนึงถึงถ้อยอาลัยลาร้าง

เมื่อถนนบางสายขับภาพฉายระบายบรรยากาศ

ร้อน ฝน ถึง หนาวเหน็บ

จากแสงไฟหรุบหรู่ในห้องเช่าสีเทา   ถึงร้านเหล้าบางร้าน

สะท้านเมื่อไล่เรียงบางภาพถ่ายในอัลบั้ม

เฝ้าย้อนย้ำถึงความหวานเมื่อวันวานผ่านผัน

ปัจจุบันเช่นดั่งเราต่างเป็นใบไม้แห้ง

พลัดหลงไปในสายธารชะตากรรม

รูปธรรมที่ยังอยู่ให้เห็นเช่นภาพเก่าเศร้าหวาน

ยังแผ่วระบายอยู่ในเสื้อผ้าบางตัวที่สูญหายไปนานแล้ว

ไม่รู้ว่าที่ใด

หรือบางถ้อยคำที่ฝากไว้บนปกในของหนังสือ

กระทั่งเมื่อรื้อเปิดอ่านพาลรำพึงถึงวันเวลาแสนงาม

อา...คนรักเก่า

วันนี้เราอาจยังเฝ้าถามไถ่ โดยเนื้อในของความคุ้นเคย

 

ฤดูบางฤดูหดหู่จนหวนครวญรำพึง

ถ้วยกาแฟแสนซึ้งสีฟ้า และกาต้มน้ำสีเขียว

บัดนี้ได้สาบสูญไปนานแล้วในเวลาที่มิอาจย้อนยื้อ                                                           

เบอร์โทรศัพท์มือถือในสมุดบันทึกยังพบรอยดอกจันทร์ย้ำความสำคัญ

 

ไม่ว่าใครเป็นผู้กล่าวคำอำลา

ไม่ว่าวันเวลาจะถูกกลบลบลืมด้วยรสอารมณ์ใด

ความลับของภายในยังคงหลับใหลดุจตะกอนก้นแม่น้ำ

เพียงบางถ้อยคำในบทเพลงรัก

อาจมีน้ำหนักเพียงพอให้หัวใจฟุ้งกระเพื่อมออกมากระจัดกระจาย

กระทั่งหัวใจได้แย้มพรายขึ้นทายทักความทรงจำ

บัดนั้นการทอดถอนลมหายใจ

ดูคล้ายเป็นทางข่มภายในให้คุ้นเคยกับปัจจุบัน

 

อา...คนรักเก่าหรือเรายังเฝ้าคอย.

โดย หทัยสินธุ

 

กลับไปที่ www.oknation.net