วันที่ เสาร์ มีนาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความสุขเกิดที่ใจ


     สวัสดีค่ะคุณผู้อ่านทุกท่าน เหตุที่ฉันกลับมาเขียน block อีกครั้ง ไม่ใช่ว่าฉันจัดการอะไรเสร็จเรียบร้อยหรอกนะคะ แต่ฉันมาเพียงเพื่ออยากบันทึกเรื่องราวบางอย่างจากสิ่งที่ฉันได้พบมา เพื่อแบ่งปันประสบการ์กับคุณๆทุกท่านค่ะ

     หลายๆคนแม้กระทั่งตัวฉันเองที่คิดว่า การที่คนเราเดินข้ามผ่านกำแพงสูงๆ ตามที่ฉันได้กล่าวไว้ใน entry เดิม นั่นคือ กำแพงเรือนจำเข้าไปแล้วนั่นหมายถึงการที่คนเราได้สิ้นอิสรภาพไปในทันที นั่นคือความจริงที่ใครๆก็เห็นได้ด้วยตาและสัมผัสได้ด้วยความรู้สึก  แน่นอนอิสรภาพทางกายของคนเหล่านั้นได้หมดสิ้นลงแล้วอย่างสิ้นเชิง แต่ในเรือนจำเองก็มีคำพูดหนึ่งที่ฉันเองก็สะท้อนอยู่เหมือนกัน นั่นคือ "คืนคนดีสู่สังคม"  หากคนเหล่านี้เปิดใจ ยอมรับความผิดที่เขาได้กระทำและมีความตั้งใจที่จะเริ่มต้นใหม่ และกลับตัวเป็นคนดี เพียงเท่านี้ ฉันเชื่อว่าความสุขก็บังเกิดขึ้นกับตัวของพวกเขา โดยที่กำแพงสูงเท่าไรก็ไม่อาจขวางความตั้งใจที่จะกลับตัวเป็นคนดีของคนเหล่านี้ได้

     แต่ในทางตรงกันข้าม  กับคนบางคนคนที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างนอก  ได้มีโอกาสสร้างสรรความดี มีงานทำที่ดี  มีหน้ามีตาในสังคม  เป็นที่เชิดหน้าชูตาของวงศ์ตระกูล  พร้อมพรั่งไปเสียทุกอย่าง  แต่คนแบบนี้เองที่ทำให้ฉันไม่เข้าใจว่า เพราะเหตุใดเขาถึงต้องการที่จะเข้าไปอยู่ในคุก คุกที่อยู่ติดภายในจิตใจของเขา คุกที่เขาพยายามสร้างขึ้นมาขังความคิดความรู้สึกของตัวเขาเองเพียงเพราะเขาต้องการอยู่ในโลกของความรักที่หลบๆซ่อนๆ  หรือจะด้วยอะไรก็ตามแต่ที่ทำให้เขาต้องการซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงนั่น

     ด้วยเหตุนี้ทำให้เขาขาด ขาดอะไรน่ะหรือ ก็ขาดโอกาสที่จะพบกับคนจริงใจและมิตรภาพดีๆที่คนอื่นๆ พร้อมจะหยิบยื่นให้กับเขา  ขาดความสุขที่เกิดขึ้นจากส่วนลึกในจิตใจ 

     คนเรานั้น  หากทำผิดโดยไม่ได้ตั้งใจ "บกพร่องโดยสุจริต" อิๆ เอ เหมือนใครก็ไม่รู้แฮะ  แล้วสำนึกในความผิดที่กระทำ จากนั้นก็กลับเนื้อกลับตัว เริ่มต้นทำในสิ่งที่ดีกว่า  ฉันเชื่อว่าสังคมที่สวยงามแห่งนี้ก็ยังพร้อมที่จะให้อภัยกับพวกเขาที่กลับตัวเป็นคนดี ทั้งนี้ก็เพื่อเพิ่มปริมาณคนดีในสังคมให้มากขึ้น  แต่หากทำผิดแล้วไม่ได้สำนึก มิหนำซ้ำยังก้าวถลำลึกลงไปในหุบเหว แถมยังสร้างกำแพงปิดบังความเลวร้ายของตัวไว้อีก  คนเหล่านี้ถึงแม้ได้มีชีวิตที่อิสระเดินทำหน้าสวยหล่ออยู่ในสังคมก็ตาม แต่ลึกๆแล้วฉันเชื่อว่า  เขาคงทุกข์ใจเสียยิ่งกว่าคนที่อยู่ในโลกหลังกำแพงที่พร้อมจะกลับตัวเป็นคนดีเสียอีก

     ท้ายนี้ฉันก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่า  คนที่เคยกระทำผิดไม่ว่าจะผิดแบบไหนก็ตาม เพียงกล้าที่จะเปิดใจยอมรับกับความผิดที่ได้กระทำและก็สำนึกตัว  หันมาคิดดีทำดี  เพียงเท่านี้ก็จะมีความสุขแล้วค่ะ

ขอบคุณคุณผู้อ่านทุกท่านที่แวะเวียนเข้ามาเยี่ยม block ค่ะ

     มีความสุข  สนุกกับการใช้ชีวิตนะคะ

โดย พูพู

 

กลับไปที่ www.oknation.net