วันที่ พุธ มีนาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หนึ่งพันกว่าไมล์ มีเพียงกำลังใจไปถึง


เมื่อการเมืองร้อนแรง ก็  ไม่แปลกหรอก ที่ มักกระทบ ถึง ความรู้สึกของฉันเสมอ  ทั้งๆที่ไม่ได้ อีนังขังขอบ กับ การบ้านการเมืองนัก  ...  หาก เขาของฉัน ไม่ได้ ต้องปฏิบัติหน้าที่อย่างเหน็ดเหนื่อย (สุดๆ)

อาชีพ ตำรวจ มักกระทบอยู่เสมอ ไม่ว่า จะ เกิดอะไรขึ้น ตำรวจเป็น อาชีพที่ คนทุกคน อยากจะพึ่งพา

กระดาษคำสั่งบินว่อน  จน  ไม่รู้ว่า เขาคนนั้นจะแบ่งแยกตัว ทำงานลุล่วงได้อย่างไร  แต่นั่นละ  เป็นเรื่อง ระหว่าง นาย และ ผู้ใต้บังคับบัญชา

แล้ว คนที่ เป็นแซนวิสอย่าง เขาเล่า  จะทำเช่นไร...บนก็นาย ล่างก็ ลูกน้อง..หายใจหายคอแทบไม่ออกเชียว

หนึ่งพันกว่า ไมล์ ที่เราไกลกัน  ก็ยากที่จะ ได้ อำนวยความสะดวกในการทำงานทำให้แต่ละวัน ฉันเฝ้ามอง  อย่างเงียบๆ และรอคอย เขากลับมาบ้าน แล้วรายงานตัวเหมือนดังเช่นทุกวัน

บางวันอาจจะดึกดื่น...หรือ แค่เพียง ค่ำไปได้ไม่นาน  ก็ทำให้ฉัน อดห่วงไม่ได้

... มีกำลังใจเงียบๆ เท่านั้น ที่ส่งไปให้ ตลอดเวลา..

ทุกๆเช้า ได้แต่บอกว่า ฉัน ตักบาตรแล้วนะ...เตรียมอะไรใส่บาตรบ้าง...แล้วก็ อธิษฐานให้คุณปลอดภัย ในทุกๆวัน

นี่ละหน้าที่ของฉัน ที่เพิ่มขึ้น นอกจาก การเรียนหนังสือ

เหตุการณ์ เสื้อแดงครานี้..ขออย่าให้มีอะไรรุนแรงเลย  เพราะคนหลังบ้านอย่างฉัน มักจะนอนไม่หลับ

โดย กัญจ์

 

กลับไปที่ www.oknation.net