วันที่ อังคาร มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ต้องอยู่ ก่อนแต่ง (๒)


๒/ ห้ามเรียกคุณนาย

 

 

 

วันเสาร์ยืนพิงรั้วแล้วอ่านหนังสือพิมพ์

 

เสียงนาฬิกาเตือน 30 นาที  ประตูก็เปิดออก

“ตรงเวลาเป๊ะ”  เขาพูดลอยๆ

“นึกว่าใคร”

ชายหนุ่มยิ้ม  คุณนายหวานทำเป็นไม่รู้ว่าเขามา   คราวก่อนคุณนายหวานดุที่เขาชอบแอบเข้าทางประตูหลังบ้าน    บอกว่าถ้าเขาแน่จริงกดกริ่งประตูหน้า   หากไม่ถึงครึ่งชั่งโมง  ห้ามกดซ้ำ  เพราะหนวกหู  เพราะคนเขามีงานต้องทำ  ไม่ได้ว่างเฝ้าประตูให้ใคร  ถ้ารอไม่ได้ก็ไม่ต้องรอ

“สวัสดีครับคุณนาย”  เขาไหว้นอบน้อม

“ห้ามเรียกฉันว่าคุณนาย      ฉันไม่ชอบคำๆนี้    สามีฉัน   พ่อยายแหววไม่ได้มียศฐาบรรดาศักดิ์”

“ครับ  คุณแม่ “

“ฉั้นมีลูกคนเดียว “

“เอาไงดีวะ”  เขาบ่นในใจ  สักพักก็ค้อมตัวประจบ

“ครับ  คุณย่า คุณยาย  คุณป้า  คุณน้า  หรือ คุณอาดีครับ?”

คุณนายหวานทำปากขมุบขมิบ

“ลำบากนักก็เรียกคุณผู้หญิงแล้วกัน”

วันเสาร์หัวเราะตัวคลอน  รู้ดีว่ามารดาคุณแหววจงใจให้เขาเรียกเหมือนคนรับใช้   หรือบริกรทั่วไป   เขาจึงแกล้งทำหน้าซื่อ

“โธ่คุณนายไม่บอกแต่แรก   กระผมกราบขออภัย  น่าจะดูราศรีระดับท่านนะต้องคุณหญิง   มิน่าห้ามเรียกคุณนาย”

มารดาคุณแหววแทบเต้น   น้ำเสียงเริ่มบูดเต็มที

“ฉันหมายถึงคุณผู้หญิงไม่ใช่คุณหญิง   ขี้หูเต็มหรือหูตึงกันแน่?”

ชายหนุ่มใช้นิ้วก้อยสองข้างเขี่ยรูหู

“ไม่เห็นมี”

คุณนายหวานส่ายหน้าเอือมระอา  เอื้อมมือจะปิดประตู    เขารีบย่อตัวแทรกเข้าไป

“นายเสาไฟ” เสียงเรียกอย่างโมโห

วันเสาร์รีบพนมมือ

“กราบขออภัยครับ  คุณผู้หญิง กระผมต้องรีบเข้าบ้านซ่อมก๊อกน้ำในครัวให้คุณแหวว  เธอตั้องการตัวผมด่วนครับ”

“นายเสาไฟ  ฉันเพิ่งออกมาจากห้องครัว  ไม่มีก๊อกน้ำไหนเสียนะยะ”

คุณนายมัวแต่หลับตาจีบปากเย้ย    ร่างว่าที่แฟนของลูกสาวก็หายวับ

โดย YEEKENG

 

กลับไปที่ www.oknation.net