วันที่ จันทร์ มีนาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เราต่างเพียงอยากให้หัวใจนกได้ร้องรำ


ถ้อยคำที่ประดับตรงหับห้องของความเงียบ

เย็นเยียบนักหรือหัวใจของคนฝัน

ขณะหนึ่งที่ได้ทดสอบชีวิต

เราบาดเจ็บซมซานกลับมาบ้านแห่งความพ่ายแพ้

ไม่มีคำถามจากหลังคาหญ้าแฝก

และไม่มีถ้อยปลอบโยนจากกลิ่นอับของฟูกหมอน

หรือเพียงหัวใจนกมิอาจร้องรำ

เราจึงกลับมากระหน่ำตีอกชกตัว

แสนซนจริงหนอ

ความสดใสแห่งนัยน์ตาสาว

ไม่หรอกเธอเป็นเพียงยามเช้าที่โลดเต้นอยู่ในจดหมายรัก

และเป็นเพียงความโปร่งโล่งซึ่งจำหลักในจินตนาการ

หรือฉันเพียงอยากฟังเสียงนกร้องรำ

จึงโดยสารน้ำตาลกรวดบนถ้วยแห่งบทกวี

เราฟาดแส้แห่งอารมณ์นิยมใส่กันวันแล้ววันเล่า

และควบขี่อาชาแห่งรูปลักษณ์เข้าประจัญสมรภูมิแห่งรสนิยม

เธอแบกโล่แห่งเสรีนิยมฝ่าเข้ามาในห่าธนูแห่งจารีต

ฉันสะบัดธงอัตภาวะนิยมอยู่ไหวไหวภายใต้เปลวเพลิงแห่งกระแสสัจนิ ยม

ฮะฮ้า เราต่างเพียงอยากให้หัวใจนกได้ร้องรำ

 

เพียงเพื่ออยากให้หัวใจนกได้ร้องรำ

เราต่างเลือกวิถีแห่งงานเลี้ยง

หัวใจนกร้องก็เพลงเสียงเดียวกัน

เพียงหูแห่งประสบการณ์มันคร้านที่จะแปลสัญญาณลงลึกซึ้ง

เป็นหนึ่งเดียว

อะ ฮ้า  โน่นแหนะ ขบวนคาราวานแห่งเสียงนกกำลังเคลื่อนตัวมา

หากเราปูสงครามแห่งคุณค่าเราคงต้องรบราไม่จบสิ้น

เราต่างเพียงอยากให้หัวใจนกได้ร้องรำ

เท่านั้นเอง

 

โดย หทัยสินธุ

 

กลับไปที่ www.oknation.net