วันที่ อาทิตย์ เมษายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กะโลงล้านนา


ยี่เป็ง

 

                                    จื่อจำภาพก่อนเค้า                    เดิมมา

                        สองเฮาเกยฟู่จ๋า                                    หยอกเย้า

                        จุดประทีปปู่จา                                    เดือนยี่

                        สะเภาจบเกศเกล้า                                อธิษฐาน

 

            อิงแอบตัวนาฏน้อง                  ล่องสะเภา

ขอฮักแห่งสองเฮา                                คู่ฟ้า

อย่าจ๋างอย่าบางเบา                              สักหยาด

ลอยล่องสุดไกลล้า                              เสี้ยงเจ้น  สายตา

 

            บ่วายบ่ว่างเว้น                         สักวัน

หลับตามืนตาหัน                                 จ่องห้อย

เรื่องราวบ่เคยผัน                                  จากจิต

ทุกฉากยังพรั่งพร้อย                            ผนึกแน่น  ในทรวง

 

            หายใจหวันออกเข้า                  คือนาง

คึดฮอด บ่ ละวาง                                 สักน้อย

หัวอกผู้ข้าปาง                                     จะขาด

บ่ หันเจ้ายอดสร้อย                              ดั่งฟ้า  ขาดตะวัน

 

หนาวลมหนาวเมฆหม้า           หมอกเหมย

หนาวอกเคยชื่นเชย                              กอดไกล้

แหงนหน้าผ่อจันทร์เอย                        ฮู้พ่อง  ก่อจันทร์

ว่าใจข้าฮ้อนไหม้                                 ถึงร้อย  พันหนาว

 

 

สิบนิ้วประณตขึ้น                    เหนือเศียร

บุญใดผู้ข้าเพียร                                    สืบสร้าง

จุ่งเป็นกระแสเศียร                               สารสั่ง

บอกนางที่แรมร้าง                               ปิ๊กหอ  คืนเฮือน

                                   

โดย ฟิสิกส์ลายกนก

 

กลับไปที่ www.oknation.net