วันที่ ศุกร์ เมษายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เจ็บ


รำพึงคะนึงคิด

ประหวั่นจิตวิเวกวอน

ฝากผ่านสำนวนกลอน

เพื่อคลายผ่อนอ่อนอารมณ์

โลกนี้มีใดแน่

วิตกแท้แสนขื่นขม

ร่ำให้ใจระทม

อกตรอมตรมสุดอาลัย

รอยยิ้มบนใบหน้า

บ่ นานช้าก็จางไป

รอยรักบนดวงใจ

สลักไว้ก็ บ่ แล

ปลูกรักแล้วปล่อยร้าง

เคยเคียงข้างบ่แยแส

หัวใจที่อ่อนแอ

จึงชอกช้ำสุดบรรยาย

คนเดียวที่สร้างฝัน

และทำมันล่มสลาย

รักนี้ไม่เสื่อมคลาย

จึงยังมั่นแต่เพียงเธอ

มิเคยจะหยุดพัก

ใจยังรักอยู่เสมอ

เพียงแค่ฝันละเมอ

ซึ่งพร่ำเพ้อเพียงผู้เดียว

ส่วนลึกในความฝัน

ยังรอวันเธอแลเหลียว

แม้เพียงสักเศษเสี้ยว

เมื่อครั้งก่อนเคยสบตา

หมดแล้วคนเคยรัก

บ่ เอ่ยทักถึงสัญญา

หวังเพียงว่าเวลา

จะเยียวยารักษาใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย ฟิสิกส์ลายกนก

 

กลับไปที่ www.oknation.net