วันที่ ศุกร์ เมษายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ในที่สุดก็มาถึงจนได้


สวัสดีค่ะคุณผู้อ่านทุกท่าน  วันนี้ขอเล่าเรื่องของตัวเองเพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำสักนิดนะคะ  อย่าคิดว่านี่คือการอวดเลย  ถึงจะอวดก็คงอวดในเรื่องของความใจดีของท่านอาจารย์ค่ะ อิๆ

      ในที่สุดวันนี้สิ่งที่ฉันรอคอยก็มาถึงจนได้  นั่นคือ  การสอบป้องกันวิทยานิพนธ์ของฉันเอง

โอ้  มันผ่านไปแล้วค่ะ  ผ่านไปอย่างเรียบร้อยโดยที่ฉันเองก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่ามันจะเรียบร้อยได้ปานนี้  ทั้งที่ก่อนหน้านี้ฉันรู้สึกทั้งหวาดกลัว ตื่นเต้น ประหม่า กลัวไปเสียทุกอย่าง 

แต่เมื่อทำมันออกมาแล้ว  ว้าววววว  คุณๆไม่ต้องตกใจว่าฉันจะทำมันได้เป็นอย่างดีนะคะ  เปล่าหรอก  ฉันโดนแก้ยับเลยค่ะตั้งแต่บทแรกจนถึงบทสุดท้ายเลยเชียว  แต่ว่า ไม่เป็นไรค่ะ  ยังยิ้มได้  เฮือกสุดท้ายแล้วนี่คะ  ชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไปแหละค่ะ

     อาจารย์ที่ควบคุมวิทยานิพนธ์ของฉันทุกท่านรวมถึงกรรมการสอบท่านใจดีมากๆเลยค่ะ  ใจดีจนฉันไม่มีคำใดที่จะบรรยายได้ ณ ขณะนี้  ท่านช่วยฉันจากงานที่ดูไร้คุณค่าเพื่อจะทำให้งานนั้นมันดูดีมีคุณค่าขึ้นมาให้ได้  โดยที่ฉันเองก็ โอ้ ซึ่งค่ะ  เอาไว้เมื่อสำเร็จเป็นรูปเล่มเมื่อไรฉันจะกลับมาบอกอีกทีนะคะว่ามันคือเรื่องอะไร

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม  ฉันก็คงต้องขอขอบพระคุณคณาจารย์ทุกท่าน  เพื่อนๆทุกคน  ที่ช่วยฉันทั้งเป็นกำลังใจและเป็นแรงใจจนทำให้ฉันสอบป้องกันวิทยานิพนธ์จนผ่าน (อย่างมีเงื่อนไข) ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

     ท้ายที่สุดนี้  ขอประณามกลุ่มใดๆก็ตามที่บุกเข้าค้นโรงพยาบาลหรือแม้แต่สร้างความวุ่นวายใดๆให้กับบ้านเมืองของเรา  ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นเพียงเสียงเล็กๆ  แต่ถ้ามีหลายเสียงมาร่วมกันประณามการกระทำอันแสนเลวชั่วนี้ เราก็คงรวมกันเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ได้นะคะ

ท้ายนี้ก็อยากจะขอให้ผู้ที่คิดร้ายกับบ้านเมืองของเราจงหยุดทำร้ายประเทศไทยเถิดค่ะ  ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลยจากการทำร้ายของพวกคุณ  เพราะถึงอย่างไรในท้ายที่สุดคุณก็ต้องอาศัยผืนแผ่นดินนี้เพื่อฝังร่างไร้วิญญาณของคุณอยู่ดี

หวังว่าคนที่คิดไม่ดีจะมีโอกาสแวะมาอ่านบล๊อกนี้บ้างนะคะ

ส่วนคนไหนที่คิดดี ทำดี ก็ขอให้ความดีส่งผลให้ทุกท่านเจริญๆรุ่งเรืองด้วยค่ะ

    ขอสงบสุขจงกลับมาเร็วพลัน

โดย พูพู

 

กลับไปที่ www.oknation.net