วันที่ จันทร์ พฤษภาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รอ...สงคราม


รอ..สงคราม

(๑) เราอยู่ในใจกลางแห่งลางร้าย             

กลางดึกดิบความตายสะเทือนขวัญ

ในท่ามกลางแห่งมหาอารยธรรม์

เราดิ่งลึกสู่โลกันต์มหาประลัย

(๒) เราก้าวย่างวางเท้าในร้าวลึก

ด้วยดิบดึกตัณหากว่าครั้งไหน

เรานิยามความต่างอย่างจังไร

ด้วยเสื้อสีสวมใส่ความเกลียดชัง

(๓) จึงถนนทุกสายคล้ายนรก

มีความตายหล่นตกอยู่บ้าคลั่ง

โอ้ผ่านฟ้าฟ้าแค้นแน่นประดัง

ด้วยเลือดไทยไหลหลั่งชโลมทา

(๔) แยกคอกวัววัวควายก็วายวอด

เมื่อความตายโอบกอดอยู่แน่นหนา

ชั่วบ่ายคล้อยเคลื่อนทับสนธยา

ไฟนรกกวาดพายับระยำ

(๕)ราชประสงค์ในวงล้อมของป้อมค่าย

มัจจุราชกรีดกรายอยู่คลาคล่ำ

ราชประสงค์ประสงค์ศึกผนึกนำ

เอาราษฎร์ล้อมขึงประจำเป็นโล่คน

(๖)เมื่อสุกี้พระนายกองผยองท้า

จึงสีลมอ่วมระอาไปทุกหน

ศาลาแดงแดงเดือดเลือดเคล้าปน

ทุกศาลาเกลื่อนกล่นด้วยคนตาย

 (๗) โอ้รู้สิ้นดินฟ้ามหาสมุทร

และช่ำชองกลยุทธ์อันหลากหลาย

วางกำหนดกฎเกณฑ์เสียมากมาย

และนิยามความหมายทุกสิ่งมี

(๘)  ใช้เกมกลวาทกรรมเป็นอำนาจ

โดยสื่อสารแพร่ระบาดอยู่อึงมี่

ให้เกลียดชังถั่งโถมทุกนาที

ร่ายเวทมนต์กาลีประจำวัน

๑๑) เราจึงอยู่ท่ามกลางของลางร้าย

ในโอบกอดความตายหลากสีสัน

ในมือเรามีไฟโถมใส่กัน

พ่นละอองของน้ำมันเข้าใส่ไฟ

(๑๒) จึงเลยผ่านการใดไปทั้งหมด

สันติธรรมกำหนดถูกผลักไส

กลับไปสู่ฐานที่ตั้งระวังระไว

รอเวลาเหนี่ยวไกเปิดสงครามฯ

ไพฑูรย์ ธัญญา

พฤษภาคม ๒๕๕๓

 

 

 

โดย ไพฑูรย์ธัญญา

 

กลับไปที่ www.oknation.net