วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความทรงจำกับ.....ลูกจ้างฟาร์ม(วิล)…. ที่ออสเตรเลีย


เริ่มต้นเรื่องนี้...ด้วยภาษาอังกฤษเป็นเหตุ  หรือว่าเป็นภัยกับชีวิตกันแน่  เมื่อหลายปีก่อน  ที่ทำงานจัดสอบภาษาอังกฤษให้พนักงาน  เราสอบไม่ผ่านนะสิ  นายเลยจับปล่อยเกาะเพื่อไปปรับปรุงภาษา ที่เมือง Perth ประเทศออสเตรเลีย  เรียนภาษาตอนอายุปูนนี้ไม่ใช่เรื่องสนุก   แต่ก็ไม่เชิงทุกข์เสียทีเดียวเ.....พราะไม่ต้องทำงานไง....  เรียนหนังสือนี่ไม่มีเพื่อนร่วมรุ่นเลย     หันไปทางไหนมีแต่น้อง ๆ หลาน ๆ ทั้งนั้น  ซวยละสิ...ตู ..คิดไปคิดมาแบบเข้าข้างตัวเอง  .....คบเด็ก ๆ ก็เสียหลาย....ทำให้เราเป็นวัยรุ่นได้เหมือนกัน

                                                                                  

เรียน .....เรียนไปมีปิดเทอมกับเขาด้วย  เราต้องทำอะไรที่ไม่ค่อยซ้ำแบบใคร  ด้วยการไปทำงานเป็นลูกจ้างในฟาร์มที่เมือง Narrogin  งานนี้ไม่เจอคนไทยหรอก มีแต่ชาวต่างชาติทั้งนั้น ได้พูดภาษาอังกฤษ งู ปลา ตลอดแน่  ฟาร์มอยู่ทางตอนใต้ของของรัฐ Western Australia ต้องบอกว่าเป็นกิจกรรมที่สนุกมาก ๆ และได้ประสบการณ์แบบ...ว่าคาดไม่ถึง  เริ่มแต่วิธีการหางาน  ไม่มีอะไร สมัครผ่าน Agent ค่ะ  แต่ต้องเลือกประเภทของฟาร์ม  ประเภทเก็บแอ๊ปเปิ้ล ตัดองุ่น  อย่าไปทำ...นะ  เหนื่อยจริง ๆ  ที่น่าไปทำคือ Nursery หรือโรงเพาะชำต้นไม้  งานนี้สู้ไหว  อะ ..เราชอบต้นไม้ (ดูเป็นนางเอกดี)

เตรียมตัวไปทำงานไม่มีอะไรมาก  ซื้อมาม่า ปลากระป๋อง อาหารแห้งสำหรับสองอาทิตย์ พร้อมเสื้อผ้ากันหนาว จำได้ว่าเป็นหน้าร้อน อากาศที่นั่นก็ยังเย็น ๆ นะ  แล้วเรานั่งรถโดยสารประจำทางไปที่เมือง Narrogin  ฟาร์มที่เราไปทำงาน มีคนงานอยู่12 คน   ไม่มีฝรั่งชาวออสซี่สักคน  มีคนไทย 2 คน คือ เรากับเพื่อน  นอกนั้นเป็นเยอรมัน ฝรั่งเศส ญี่ปุ่นและเกาหลี  ส่วนใหญ่พวกนี้เป็นนักท่องเที่ยวที่ได้ Working Holiday Visa คือสามารถท่องเที่ยว ทำงาน และเรียนหลักสูตรสั้น ๆ ไปได้ด้วย  ส่วนใหญ่เป็น หนุ่ม ๆ สาว ๆ มาเรียนภาษา ท่องเที่ยว และถือโอกาสทำงานหารายได้ไปพร้อม ๆ กัน  ดูไปดูมา เราก็เหมือนพม่าที่มาทำงานในเมืองไทยเหมือนกันนะ   แต่สวัสดิการและคุณภาพชีวิตต่างกันลิบลับ 

                                                               

ฟาร์มนี้เพาะต้นยูคาลิปตัสขายค่ะ  มีหลายสิบพันธ์ทีเดียว  หน้าที่ของเหล่าคนงานนานาชาติ คือ แยกต้นกล้ายูคาลปตัส ใส่กระบะดิน ตามขนาดของต้นกล้า ยืนอยู่ในเรือนเพาะขำกันทั้งวัน  ต้นกล้ายูคาลปตัสพวกนี้แปลกตาไม่เคยเห็น บางพันธ์เหมือนผักกระเฉดบ้านเราเลย   ค่าจ้างชั่วโมงละ 15 ดอลล่าร์ (หักภาษีด้วย) ทำงานกันตั้งแต่แปดโมงเข้าถึงบ่ายสี่โมงครึ่ง  มีพักรับประทานอาหารว่างพร้อมชา กาแฟช่วงเช้า และบ่ายครั้งละ 15 นาที  เจ้าของฟาร์มจะเตรียมขนม ชาแกแฟใว้ให้พวกเรา ที่พักฟรี เจ้าของฟาร์มจะเช่าบ้านพักใว้เหล่าคนงานอยู่ ส่วนอาหารเช้า กลางวัน เย็น เราต้องทำทานเอง  ขอย้ำว่าต้องทานทุกมื้อไม่งั้นหมดแรง  อาหารหลักของเราคือผัดมาม่า  ข้าวผัด ไข่เจียว  .....ฝีมือไม่แพ้ชาวต่างชาติหรอก

งานในฟาร์มหยุดวันเสาร์อาทิตย์  เจ้าของเป็นออสซี่แท้ ใจดีมาก ๆ พาพวกงานไปจ่ายตลาด หรือพาไปสถานที่ต่าง ๆ ที่เราชอบคือ เขาพาเราไปดูการแข่งม้า  แต่ไม่เหมือนม้ามี่สนามม้าบ้านเรานะ  เป็นการแข่งรถม้านะ เหมือนสมัยโรมันอย่างไง อย่างงั้นเลย

ครบสองอาทิตย์...กับชีวิตในฟาร์ม เพื่อน ๆ หลาย ๆคน เริ่มทยอยกันกลับ บางคนไปเที่ยวรัฐอื่น บางคนไปเรียนภาษาต่อ  สำหรับเราต้องกลับไปเรียนภาษาอังกฤษตามภาระที่นายมอบหมายให้    เราเก็บข้าวของกลับ Perth  พร้อมด้วยค่าจ้างพันเหรียญ และประสบการณ์แปลกใหม่  ....กับการทำงานในฟาร์ม….. เฮ้อนี่ถ้ากลับไปเล่าให้ให้พ่อกับแม่ฟัง  ต้องบ่นเราแน่ ๆ   “ ส่วนกล้วยไม้มี   ไม่ยอมลงไปทำ ...เออไปทำฟาร์มอยู่ได้ “  อยากจะบอกแม่ว่า .” แฮม...แม่...ที่สวนกล้วยไม้แม่นะ  มีพักดื่มกาแฟ  แล้วมีหยุดเสาร์ อาทิตย์..อะเปล่า   “  งานนี้มีโดนแน่ ๆ

 

โดย ปูนาเจตนาดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net