วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ร้อนได้อีก (ตอนจบ)


วันที่ 23 เมษายน 2553 เช้าวันนี้เราตกลงกันว่าจะรีบไปทำงานให้เร็วเป็นพิเศษ   เอกสารที่ส่งมาจากสำนักงานใหญ่จะต้องนำส่งศาลแขวงพิษณุโลกอนุญาตก่อนที่จะส่งต่อให้สำนักงานบังคับคดีจังหวัดพิษณุโลก  นอกจากนั้นวันนี้ก็จะเป็นวันที่สำนักงานบังคับคดีมีกำหนดจะขายทอดตลาดทรัพย์สินต่างๆด้วย  ซึ่งจะต้องระดมข้าราชการ เจ้าหน้าที่ของสำนักงานฯมาช่วยงานกันมาก  ทำให้งานอื่นอาจต้องล่าช้าออกไป

            ถึงจะรีบไปส่งเอกสารที่ศาลแขวงพิษณุโลก  แต่ก็ยังมีขั้นตอนให้ล่าช้าอยู่ดี  ในขณะที่สำนักงานบังคับคดีที่อยู่ตรงข้ามกันก็เริ่มงานขายทอดตลาดแล้ว  เราสามคนปรึกษากันแล้วก็ตกลงกันว่า คงทำอะไรไม่ได้ ก็ต้องนั่งรออย่างเดียว 

             ผมใช้เวลาระหว่างรอเดินเล่นในละแวกนั้น  สำนักงานบังคับคดี, ศาลแขวง และศาลจังหวัดพิษณุโลก ตั้งอยู่ภายในรั้วเดียวกันริมถนนทางหลวงหมายเลข 12 เชิงสะพานนเรศวร ซึ่งเป็นสะพานข้ามแม่น้ำน่าน  เมืองพิษณุโลกมีประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ในยุคสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช  ดังนั้นจึงมีการอัญเชิญพระนามของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชมาเป็นชื่อของถนน, สะพาน และสถานที่ต่างๆ เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติ

สะพานนเรศวร

สะพานนเรศวร

                แม่น้ำน่านในยามนี้ ระดับน้ำยังคงสูงพอประมาณ  ริมตลิ่งมีการตกแต่งและปลูกไม้ประดับสวยงาม  ยามเย็นคงจะเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวสองแควได้เป็นอย่างดี

บรรยากาศริมน่าน

              ริมน้ำน่านมีร้านนมสดอยู่หลายร้าน เวลานี้ยังไม่ถึงเวลาเปิดบริการจึงแลดูเงียบเหงา ผมยกโทรศัพท์ขึ้นกดถ่ายรูป สองสามวันก่อนเธอพูดถึงร้านนมริมแม่น้ำน่านว่าเป็นสถานที่ที่มีบรรยากาศดี ผมส่ง MMS รูปไป อีกไม่กี่นาทีเธอก็ตอบกลับมายืนยันว่านี่คือร้านที่กำลังพูดถึง อากาศร้อนๆก็เย็นลงบ้าง

ร้านนมริมน่าน

ร้านนมริมน่าน

                เที่ยงแล้ว  งานที่ยื่นเรื่องรออยู่ที่สำนักงานบังคับคดีก็ยังไม่เรียบร้อย  เราขับรถออกจากสำนักงานย้อนเข้าไปในย่านตลาดของตัวเมืองเพื่อหาข้าวกลางวัน

                ช่วงบ่าย  เรากลับมาติดตามงานที่สำนักงานบังคับคดีต่อไป  มรประสานงานกับเจ้าหน้าที่อย่างแคล่วคล่องว่องไว  ทำให้งานเดินหน้าไปอย่างรวดเร็ว   ส่วนผมและโต้งนั่งรออยู่บริเวณที่นั่งริมระเบียงสำหรับให้ประชาชนนั่งรอ  ในขณะที่อากาศร้อนอบอ้าวจนไม่รู้จะบรรยายว่ายังไง

                ประมาณบ่ายสามโมง  มรถือเอกสารชุดสุดท้ายที่รออยู่กลับมาเป็นสัญญาณว่างานของเราเสร็จสิ้นลงแล้ว  โต้งเลี้ยวรถออกมาจากสำนักงานบังคับคดีมุ่งหน้าไปตามเส้นทางเข้าสู่กรุงเทพฯ

                รถเคลื่อนออกมาจากจังหวัดพิษณุโลกไกลมากแล้ว ความร้อนจากอากาศบรรเทาลง ในขณะที่ความร้อนจากสถานการณ์ทางการเมืองที่ร้อนมาตลอดทั้งสัปดาห์ยังคงอยู่ ผมนึกถึงรูปหนึ่งที่ถ่ายภายในบริเวณศาลและสำนักงานบังคับคดีพิษณุโลก รูปพระอนุสาวรีย์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์  พระบิดาแห่งกฎหมายไทย  ผมคิดไปว่าในวันที่ท่านทรงวางรากฐานกฎหมายให้เมืองไทย ท่านคงนึกไม่ถึงว่าเมืองไทยจะมาถึงวันที่บ้านเมืองมีกฎหมายแต่ถูกจงใจละเมิด และผู้บังคับใช้กฎหมายละเลยต่อหน้าที่  จนบ้านเมืองร้อนได้อีกอย่างเช่นทุกวันนี้.

พระอนุสาวรีย์พระบิดาแห่งกฎหมายไทย

โดย Chapter1

 

กลับไปที่ www.oknation.net