วันที่ เสาร์ พฤษภาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพื่อนเอ๋ย


เพื่อนเอ๋ย..

  เราต่างก็ปวดร้าวพอๆกัน

  เราต่างก็เคยฝันเพียงข้างคืน

  เราต่างก็ล้มลงทั้งที่ยืน

   เราต่างลืมตาตื่นเหมือนละเมอ

เพื่อนเอ๋ย..   

   เราต่างหม่นเหงาและเปลี่ยวเศร้า

   เราต่างคว้าความว่างเปล่ามาปรนเปรอ

   เราต่างสำลักความสุขจนปล่อยเรอ

   เราต่างพูดเพ้อเจ้ออย่างเปล่าดาย

เพื่อนเอ๋ย..

   เราต่างกอบเก็บกรรมกระทำซ้ำ

   เราต่างเริงระบำทั้งใจกาย

   เราต่างทึ้งชีวิตในความหมาย

   เราต่างเฝ้าฟูมฟายเมามายสำนึก

เพื่อนเอ๋ย..

   เราต่างดุ่มเดินเพียงลำพัง

   เราต่างสร้างความหวังเพียงรู้สึก

   เราต่างมีชีวิตอย่างตกผลึก

   เราต่างดิ่งว่ายลึกติดกึกแห่งมายา

เพื่อนเอ๋ย..

   เราเกิดมาเป็นอยู่และแตกดับ

   เพียงแสงวับวาบฟ้าแค่คราหนึ่ง

   ทิ้งสิ่งใดไว้บ้างให้ตราตรึง

   สักเพียงครึ่งคนคุณค่าถ้ามีเรา



โดย เพียงถ้อยคำ

 

กลับไปที่ www.oknation.net