วันที่ เสาร์ พฤษภาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จดหมายเหตุในความทรงจำ วัน วิปโยค เล่าแบบเรื่องสั้น


    ในวันศุกร์ สุดสัปดาห์ มี office mail ส่งถึงพนักงานทุกคน ให้กลับบ้าน 4 โมงเย็น เนื่องจากเหตุการไม่สงบ   .ในขณะผมขมักเขม็น สเก็ต แบบ เพื่อให้ ฝ่ายเขียนแบบนำไปเขียนต่อให้เสร็จ และจะต้อง อัปโหลด drawing ทั้งหมด เพื่อให้ทางต่างประเทศตรวจสอบอีกครั้ง ผมออกแบบเสร็จแล้ว แต่อย่างไรก็คงเขียนไม่ทัน  ผมโยนปากกาลง อย่างผ่อนคลาย คือไม่ต้องเร่งอีกแล้ว เพราะอย่างไรมันก็ไม่เสร็จ  ทันใดนั้นผู้บริหารระดับรองประธาน เข้ามาบอกว่า ไม่ใช่กลับหมดนะถ้าใครมีงานจะทำต่อก็ทำได้ เดียวงานไม่เสร็จ   ผมคิดในใจว่า เวรจริง ให้คนอื่นอยู่แล้วตัวเองจะอยู่หรือเปล่า .. อย่างไรก็ตาม ผมก็ต้องเอางานให้เค้าไปเขียนต่อให้เสร็จที่บ้าน ซึ่งการทำที่บ้านมักมีปัญหาในเรื่องเบิก OT

      ช่างเขียนแบบ คนหนึ่งบอกกับผมว่า เดี่ยวพรุ่งนี้จะเข้ามาทำงาน " แล้วแต่คุณ แต่ผมขอให้แล้วว่าทำที่บ้านได้. ระวังตายแล้วไม่ได้ทำงาน " แล้วก็รีบแผ่นออกมาจากตึกแถวอโศก พร้อมกับน้องที่ทำงานคนหนึ่งจะได้มีเพื่อนรวมทาง  รถไฟใต้ดินจะหยุดให้บริการ 5 โมง และสถานี เพชรบุรีที่อยู่ใกล้ก็งดบริการ ผมบอกให้มันเดินไปกับผม สถานีพระรามเก้าเดินจากนี้ 15 นาทีก็ถึง " รับรองเลย พี่เดินบ่อย"   มันลังเลบอกไม่เคยเดิน ผมบอกมันให้เดินบ้าง มึงจะเห็นผู้คนและการดิ้นร้นทำมาหากินกัน ซึ่งเวลามึงย้อนมองตัวเองมึงก็ไม่ต่างเค้าหรอก  เราคุยกับจนถึงสถานีดังกล่าว โอ้แม่เจ้า คนมากมายเบียดเสียดกันลงไป ในทางใต้ดินนั้น เมื่อรถไฟมาถึง ก็จะมีพนักงานทำความสะอาดตรวจตราสิ่งของเพื่อความปลอดภัย พอมาถึงสถานีจัตตุจักร  ผมจะต้องรอรถตู้ แต่ถ้าจะนาน เลยต้องตัดสินใจกลับรถโดยสารประจำทางไปรังสิต ซึ่งรถก็ติดผู้คนก็เบียดเสียด โทรศัพท์แจ้งผมตลอดเวลาว่าสถานการณ์ เสแดงถูกยิ่งหัว อาการล่อแล่ และปะทะกันที่บ่อนไก่ ตาย 1 เจ็บ เป็นสิบ   มองออกไป ผู้คนรอรถข้างทางมาก   เนื้องจาก ผลกระทบจากการปิดถนน รถคันที่ผมโดยสารก็วิ่งผานออกไปจากศูนย์ความขัดแย้งเรื่อยๆ..... ผมอยากจะลงเหลือเกิน แต่แกรงว่า รถTaxi จะไม่มี จนถึงหลักสี่ เห็น taxi ว่างอยู่ จึงเปลี่ยนไป นั้ง Taxi แทน 

   พอขึ้น Taxi ผมบอกไปรังสิต เค้าดีใจเนื่องจากเป็นทางกลับบ้านเค้า จากนั้นก็เปิดคลื่นที่ถ่ายถอดเวทีเสื้อแดง  แต่ก็ปิดไปเพราะเสียง รบกวนมาก เค้าบนว่า ที่ Toll way ทหารเอาลวดหนามมากั้น  เพื่อตรวจสอบและป้องกัน การเติมกำลังของเสื้อแดง  เมื่อใกล้ถึงบ้าน เค้าเปิดวิทยุอีกครั้ง แต่เป็นเสียงจากนายสถานี

" ผู้น้องครับ พี่น้องเราผู้ไม่มีอาวุธที่อยู่ ราชประสงค์ซึ่งเหมือนบ้านหลังใหญ่  ซึ่งถูกกดขี่ และถูกกระทำ ถูกเข็นฆ่า จากรัฐอย่างอำมหิต  พวกเรา เรียกร้อง อิสระภาพ และ ความยุติธรรม  ซึ่งจะได้ลืมตาอ้าปากได้  เราจะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร หากเรา ไม่มีอิสรภาพ มีศักดิ์ศรี เราจะต้องรวมต่อสู่เพื่อความยุติธรรม  หากพี่น้องพร้อมมาพบเราที่นี้ เราจะพาพี่น้องสู่บ้านหลงใหญ่ ทันที ..."

     ผมนึกในใจว่า มึงจะเสียอิสรภาพ หรือเสียชีวิตก็เพราะเข้าไปชุมนุม .... สถานีนีมนออกอากาศเวลานี้ได้อย่างไร ???

   

โดย มะลิ

 

กลับไปที่ www.oknation.net