วันที่ เสาร์ มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ฤา..จะสิ้นเสียงขันแห่งไก่เถื่อน


สิ้นเสียงขันแห่งไก่เถื่อน

---------------------------------------------------

ฮา..เหอ ไกเถือนเหอ

ขันเทือนทั้งบ้าน

ลูกสาวขี้คร้าน

นอนนานให้แม่ปลุก

แม่ฉายได้ด้ามขวาน

แยงวานเข้าดังพลุก

นอนนานให้แม่ปลุก

ลูกสาวขี้คร้าน..เฮอ..เหอ

(เพลงกล่อมเด็ก-ของเก่า)

----

โอ้..อีสาวเจ้าจากพนามาสู่เมือง

ด้วยจิตใจฟูเฟื่องเรื่องอ่านเขียน

พ่อแม่เพียรส่งเจ้ามาเล่าเรียน

ไยเธอเปลี่ยนเป็นดาวฉาวกามา

เจ้าสายเดี่ยวบำเรอกายเพียงชายชม

ในคราบสังคมนักศึกษา

เจ้าควงชายทุกคืนค่ำอย่างตำตา

ทิ้งตำรา-คว้าใคร่-ไฟกามกล

เจ้าท่องเที่ยวเทียวไปในทุกที่

สู่ผับทะเลโลกีย์ที่สับสน

นี่หรือคือคุณค่า-ปัญญาชน

ร่านดิ้นรนเสพย์ราคะกามราคี

---------

คมมีดกรีดเนื้อยาง-อย่างช้าช้า

พงพนามืดมิดทุกถิ่นที่

หนาวเหน็บเจ็บสะท้านดาลฤดี

หยาดน้ำข้นไหลรี่สู่ที่รับ

โค้งคำนับกับต้นยางอย่างต่อเนื่อง

เป็นฟันเฟืองเวียนวนทุกแถวตับ

หยาดเหงื่อเพรื่อไหลกลิ่นไคลอับ

เร่งขยับคมมีดกรีดเนื้อยาง

จวบยินเสียงโกกิลายามฟ้าแจ้ง

มดแมงปลุกตัวทั่วไพรกว้าง

พ่อหรี่แสงตะเกียงพร่าเลือนลาง

แล้วเอนร่างพักผ่อนอ่อนเรื้อแรง

---------------

ฮา..เหอ นากาเหอ

เสียงลั่นเทือนแล้วหนอ

อีสาวยังนอนคลอ

หยูในหอให้นากาปลุก

คนเอินไปจบบ้าน

เอ็งเที่ยวจ้าน-ไม่ยอมลุก

ไซ่ต้องให้นากาปลุก

หวันแยงวานแล้วเฮอ...เหอ สาวนักศึกษา

---

สวนอักษร:ธารคำท่ามกลางยุคสมัยฯ

หมายเหตุ

2 บทแรก และ 2 บทหลังเป็นภาษาใต้ ถ้าอ่านเป็นภาษาใต้และทราบความหมายจะได้อรรถรส คือว่า "ได้แรงอก"

โดย abu-ardil

 

กลับไปที่ www.oknation.net