วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สังคมเกลียดชัง กับ สังคมกรุณา


ทุกคนมีสิทธิ โกรธ เกลียด ชัง ไม่ชอบ- อนิฎฐารมณ์
ทุกคนมีสิทธิ รัก ชอบ- อิฎฐารมณ์

เท่าๆ กับที่ทุกคนมีสิทธิ ชั่ว ดี ทั้งกาย วาจา จิตใจ ทิฎฐิ สติปัญญา

สังคมเกลียดชัง- ชัง
สังคมกรุณา- การุณย์

"เห็นใจ- เห็นโดยใจ"

ดังนั้น การุณยภาพ กับ ทุพภาพ
จึงพรั่งพร้อมในทุกคนได้เท่าเทียมกัน

อยู่ที่- เขาชมชอบในการเป็นอยู่ใด
เขาว่าร้าย เราไม่ควรว่าร้าย
เขาชัง เราไม่ควรชัง
เขาเกลียด เราไม่ควรเกลียด

ทางเกลียดชัง ทางกรุณา
ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอทั้งในเราและในเขา

ผู้เดินทางใด ย่อมอยู่ในทางนั้น

เขาเดินในทางชัง เราจะเดินในชังนั้นตอบหรือ

พิจารณาโดยคิดอย่างเป็นระบบ
จัดการ "ความคิด ความเห็น ความรับรู้ ความรู้ และความรู้จริง"
โดย "สติ ปัญญา" ในกระบวนการไตร่ตรองด้วยกรุณา

บรรเทาการชังตอบ การกล่าวตอบ การแบ่งฝ่าย
การแย้งขัดและขัดแย้ง
- ความรุนแรงของ "ความเห็น"


....

ความเป็น เทยฺย ไท ไทย
คือความเป็นผู้ให้โดยการุณย์
คือความเป็นพี่เป็นน้องเดียวกัน
คือความเป็นอิสระ- อิสระจากความขุ่นมัวทั้งผอง

ศิลปะแห่งการขจัดความขัดแย้ง
คือการไม่แย้งตอบโดยการชัง

สาธุ .


โดย หนุ่มราชภัฏ

 

กลับไปที่ www.oknation.net