วันที่ เสาร์ มิถุนายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ในโสเภณี ยังมีน้ำนมที่บริสุทธิ์


นางโลมโฉมยุพินปิ่นสวาท

ผุดผาดผ่องปรางค์นางน้อง

ชายยลหนใดหมายครอง

สอดคล้องพ้องกายยาหยี

................................................................

เพื่อเพียงร่ายชมสมกระสัน

สัมพันธ์สัมผัสขัดขยี้

แสงสาดสวาทแย้มแซมราตรี

เพียงนี้ก็พรากจากลา

...................................................................

ดุจดอกดารามาแย้ม

แซมแถมความนัยไร้ค่า

เบื้องหลังหลั่งช้ำน้ำตา

เหลือค่าคือคนชนไพร่

......................................................................

เนื้อนวลปทุมถันสั่นสยิว

ผ่องผิวนิ่มนางสร่างใส

ในเต้าเล่าคือหัวใจ

ไร้ใครชายชนสนนัก

...............................................................................

นี่คือระหว่างกลางชน

คือคนค่าคนจนจักษุ์

คือสิ้นคนความถามรัก

คือหนักคนใคร่ไฟอยาก

..................................................................................

ดื่มเถิดโลกสมนมเต้า

เลิกเศร้าในความจำพราก

ผิวนอกกระสันนั้นอยาก

ที่มากมากกว่า คือชีวิต

.................................................................................

ปทุมทองต้องเหี่ยว

บิดเบี้ยวสัจจะจริต

นิยามความเห็นชีวิต

ไม่บิดทิศเบี้ยวเลี้ยวใหน

.....................................................................

โดย กระบี่แห่งศรัทธา

 

กลับไปที่ www.oknation.net