วันที่ อาทิตย์ มิถุนายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความตายไม่มี อย่าหนีความตาย


ฉันเดินทางทอดยาวแสนนานเนิ่น

น้อมดำเนินเพลินจิตพิศสมัย

เส้นทางนี้ไม่มีใคร

เป็นเพื่อนผู้รู้ใจเลยสักคน

 

ฉันดื่มกินศิลป์กวีที่นำพา

รินจากฟ้ามาถึงซึ่งสุขล้น

ได้อิ่มอาบกำซาบทรวงดวงกมล

ก็ถึงซึ่งมลทลที่พักพิง

 

ท่ามกลางว้างเวิ้งก็เริงร่า

ในใต้ฟ้าหลากหลายสรรพสิ่ง

เพียงสหายร่วมทางไห้อ้างอิง

ก็สุขยิ่งเกินกว่าค่าอธิบาย

 

หากเราให้ความตายเข้ามาคั่น

รสสวรรค์มิอาจรับสัมผัสได้

เพราะความตายและความตาย

จะสลายสัมผัสเข้าตัดตอน

 

ข้าจึงฟื้นขึ้นบ้างอย่างเงียบ ๆ

หมายจะเปรียบกุหลาบแย้มแซมสีอ่อน

เผยดวงตาเห็นอ่อนไหวอาลัยวอน

เห็นสุนทรซ่อนแสงแห่งระวี

 

ข้าประจักษ์ว่าชีวิต

ฤ บังอาจเนรมิตด้วยแสงสี

พลังบุญหนุนด้วยสุนทรีย์

ชุบชีวีสดชื่นคืนหวนมา

 

แท้จริงความตายไม่มีอยู่

จะหดหู่เดียวดายทำไมหว่า

หากแต่ยามใดหัวใจไร้ศรัทธา

ความตายก็มาฆ่าตัดตอน

โดย กระบี่แห่งศรัทธา

 

กลับไปที่ www.oknation.net