วันที่ จันทร์ มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สมองกับค่าแรง


     วันหยุดมีโอกาสได้ไปเปิดหูเปิดตา ไม่ได้ร่ำรวยออกเที่ยวหรอกครับ อย่าเข้าใจผิด

ที่ว่าเปิดหูเปิดตา ก็เพราะไปร่วมฟังอะไรที่เราไม่เคยรู้มาก่อน

เรื่องการใช้กำลังสมอง กับการลงทุนที่ไม่ต้องใช้อะไรนอกจากกำลังใจและสมอง

ขายอะไรผมไม่เล่าหรอกครับ กลัวว่าจะหาว่าผมมาขายของ

แต่ที่จะเล่าและจะบอกคือ เรื่องการปลุกใจที่ดีมากๆ

ดีอย่างไร...ดีที่การที่เอาบุคลลที่หลงอยู่ในระบบเงินเดือนมานาน 9 ปีแล้วเห็นทางสว่างของตัวเอง...

..ขอย้ำ..ทางสว่างของตัวเอง แปลว่าจะเอามาใช้กับทุกคนไม่ได้

จะเอาเรื่องของคนอื่นให้มาเหมือนเรา ต้องดูด้วยว่าเรื่องอะไร

เรื่องที่มาบอกคือ..ระบบเงินเดือน จ้างไม่คุ้มค่าสมองที่เรามีหรือเปล่า

ประเด็นคือ คนจบ ป.ตรีหรือสูงกว่านั้น เอาเป็นว่ามีวุฒิทางการศึกษาขั้นไหนก็ได้..

..หมดค่าใช้จ่าย..ซื้อทุกอย่าง จ่ายทุกอย่างกว่าจะได้ใบรับรองมา..หมดไปเท่าไร

แล้วเรามากินเงินเดือน ที่จ่ายให้เราน้อยไปหรือไม่.....

 มีหลายคนดูถูกคนขายส้มตำ ไม่มีวุฒิการศึกษา/ไม่ได้เรียนสูง แต่ขายของหักต้นทุนมีกำไรแค่วันละไม่ต่ำกว่า300 ถ้าวันนั้นขายไม่ดี

คิดแล้วเดือนละ60,000 บาทหลังหักต้นทุน....สำหรับคนไม่ได้เรียน

..เราท่านล่ะ หมดค่าเรียนไปเท่าไร..รับเงินเดือนแล้วหักค่าใช้จ่ายแล้ว เดือนทั้งเดือนเหลือกำไรเท่าใดกัน..

ไม่ได้ชวนกันให้ลาออก แต่ถ้าหากว่าเราทำงานแล้วรับแค่เงินเดือนก็โหดร้ายเหลือเกินในยุคหนังสือพิมพ์ฉบับละ10 บาท

...เอาอย่างไรดี จึงจะบอกว่า ถ้าสมองที่ยังพอมีแรง ก็น่าจะทำอะไรที่เสริมเราได้..

 และอยากจะให้หยุดคิดสักนิดนึง..ข้าราชการ/พนักงานเงินเดือนทั้งหลาย

เลิกวางมาด ลดท่าทางลง แล้วลองมาดูสิ คนที่เราว่าเค้าไม่มีวุฒิแล้วเราเคยมองข้าม

กลับไปมองดูชีวิตใหม่ เศรษฐกิจพอเพียง....

.....เพียงพอแล้วหรือยังกับชีวิตของเรา...รวยให้เป็นในระดับของเราเอง

โดย อะตอม

 

กลับไปที่ www.oknation.net