วันที่ พุธ มิถุนายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไม่มีรอยเท้าก้าวต่อไป...


ไม่มี รอยเท้า ก้าวต่อไป

๐โพล้งเพล้ง...ตรงนั้นเสียงจานตก

วณิพกร่อนเร่เซถลา

กระสอบเก่าขาดกลวงจึงร่วงมา

ซึ่งอุตส่าห์แบกใส่ไปทั่วแดน

๐ชีพทนอด อดทน คนอดอยาก

อยู่ลำบากขื่นเข็ญลำเค็ญแสน

เอาเสียงเพลงมามอบเพื่อตอบแทน

ผู้ใดแม้นเมตตาเอื้ออาทร

๐ใช่ว่าอยากเกิดมาเป็นยาจก

ใช่อยากชื่อ"วณิพก"มาแต่ก่อน

ใช่ว่าอยากร่อนเร่พเนจร

ใช่อยากวอนขอใครให้หมิ่นตัว

๐แต่ในเมื่อมาเป็นอยู่เช่นนี้

ฤๅจะหนีทำได้แค่ส่ายหัว

ต้องยอมรับก้มหน้า"กล้าและกลัว"

เดินไปทั่วไร้จุดหมายและปลายทาง

๐ยามกลางวันแสงแดดส่องแผดเผา

ต้องทนเอาลำเค็ญมิเว้นว่าง

ยามกลางคืนขื่นขมตรมอ้างว้าง

นอนอยู่ข้างถนนที่ตนจอง

๐โครมคราม...ใครกันทำจานหก

นั่นยาจกก้มหน้าหาเก็บของ

สัญจรไปทั่วถิ่นแผ่นดินทอง

ภาพคราวมองการกระทำจำได้ดี

๐โคร้ม...เสียงรถดังสนั่นไม่นานนัก

กระสอบเก่าชะงักอยู่กับที่

ร่างยาจกนอนคาธรณี

และที่นี่...เป็นรอยเท้า ก้าวสุดท้าย

ต.ตรี

*หมายเหตุ ขอขอบคุณภาพจาก www.tddf.or.th

โดย ต.ตรี

 

กลับไปที่ www.oknation.net