วันที่ อาทิตย์ มิถุนายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทริปวันเดียว...ไปเที่ยวบางปะกงกันนะครับ



วันนี้...เราไปเที่ยวที่บางปะกง จ.ฉะเชิงเทรากันครับ
จริงๆแล้วจังหวัดนี้อยู่ใกล้บ้านผมที่บางนามากเลย
แต่ผมกับแม่...ไม่เคยมาที่นี่เลยสักครั้ง


แม่บอกว่าจะพาผมกับคุณยาย (และก็มีน้าโอ๋ น้องชายของแม่ตามไปด้วยครับ)

ไปไหว้หลวงพ่อโสธร  ลงเรือล่องแม่น้ำบางปะกง ไปขึ้นที่ตลาดบ้านใหม่

แล้วก็ล่องเรือกลับมาที่วัดหลวงพ่อโสธร เพื่อที่จะขับรถกลับบ้านครับ

 

เราไปถึงวัดกันประมาณ 10 โมงเช้า... น้าโอ๋บ่นว่าหิว ก็เลยต้องหาอะไรกินกันก่อน

อิ่มแล้วก็เดินข้ามถนนกลับมาที่วัดครับ... แดดร้อนมาก แต่อยากถ่ายรูปกับแม่ครับ

ที่นั่งร้อนจี๋เลย...ก็เลยต้องนั่งบนตักแม่อีกที  (ไม่อายหรอกครับ) ฮ่า ฮ่า










เข้าไปไหว้พระด้านในกันครับ องค์ที่เห็นตรงกลางด้านหน้า
คือหลวงพ่อโสธร









ไหว้พระเสร็จแล้ว...ก็ไปลงเรือกัน
ท่าเรือจะอยู่หน้าโรงเจที่เห็นเป็นอาคารสีส้มนี่แหละครับ
ระหว่างที่เดินไปท่าเรือ อากาศร้อนมากๆ...เราทุกคนเหงื่อโชกเลยครับ



ซื้อตั๋วก่อนครับ...

ผู้ใหญ่คนละ 100 บาท เด็กสูงเกิน 120 ซม.เสีย 100 บาทเท่ากัน

งานนี้คุณยายจ่ายค่าเสียหายไป 400 บาทถ้วน

กำลังลงเรือครับ... น้าโอ๋เดินตามมาข้างหลัง คอยเตือนให้เดินระวังๆ อยู่ตลอดเวลา

 


ที่เราเห็นอยู่นั้นเป็นทางที่ไปปากอ่าว เป็นคนละด้านที่เรากำลังจะไป

ผมถ่ายภาพนี้จากด้านหลังของเรือ



ด้านหนึ่งของริมฝั่งเม่น้ำบางปะกง จะเต็มไปด้วยต้นจาก



ตัวเมือง จ.ฉะเชิงเทรา  เมื่อมองจากเรือ


ภายในเรือครับ...มีพี่ไกด์บรรยายตลอดระยะทางครึ่งชั่วโมงจากวัด ถึงตลาด

 

ถึงตลาดบ้านใหม่แล้วครับ... พี่ไกด์นัดเวลาลงเรือกลับตอนเที่ยง ยี่สิบห้านาที  

ถ้ามาเลยเวลานัด...แล้วไม่เจอเรือ พี่ไกด์บอกว่าก็ไม่ต้องตกใจครับ 

แปลว่าเรือไปแล้วนั่นเอง ฮ่า ฮ่า




ตู้ก๋วยเตี๋ยวแบบนี้...ไม่เคยเห็นครับ

แต่ดูโบราณสมกับชื่อของตลาดดี

แต่อันนี้...ผมว่าดูไม่ค่อยโบราณนะครับ



ปลาหมึกย่าง... กับ ข้าวโพดปิ้ง



ลุงคนนี้...ทำให้ตลาดมีสีสันและกลิ่นของความโบราณขึ้นมาได้เยอะเลยครับ



น้องคนนี้... ร้องขายกระจับได้ประทับใจมาก ลีลาการเรียกลูกค้าสุดยอดดด !! 

"กราาาาาจับ  จ๊าาาาาา กราาาาาจับ  แวะกิน กราาาาจับ ก่อนน้าาาจ๊าาา"

 ฮา...กันทั้งตลาดเลยครับ


 

พอ "น้องกระจับ" ร้องเรียกลูกค้าจบ  น้อง "ขนมถ้วย" ก็ร้องเรียกลูกค้าต่อ

ประสานเสียงกันไปมาอย่างครื้นเครง



ผมกับแม่เดินมาจนเกือบสุดทาง...ก็เจอชีวิตเล็กๆเหล่านี้ครับ

ปลานิล  ปลาบู่ดำ  ปลาบู่ทอง




ผมอยากจะช่วยปลาเล็กๆเหล่านี้ ด้วยการปล่อยลงแม่น้ำไป

แต่ผมไม่แน่ใจว่า...ถ้าปล่อยไป ป้าแกก็ไปจับกลับมาขายอยู่ดี

เท่ากับเป็นการสนับสนุนให้ป้าเค้าค้าขายชีวิตผู้อื่นต่อไปอีกหรือไม่ ?


แม่บอกว่า... ถ้าคิดตามหลักศาสนาพุทธก็คือ

เมื่อผมคิดที่จะช่วยปลา...ก็ให้ผมปล่อยปลาไป

เท่ากับผมได้ช่วยพวกเค้าแล้ว แต่ถ้าเค้ายังมีกรรมผูกพันอยู่กับป้าคนขาย

เจ้าปลาพวกนี้ก็จะถูกป้าแกจับกลับมาอีก  แต่ถ้าเค้าหมดกรรมต่อกัน

เจ้าปลาพวกนี้...ก็จะไม่ถูกป้าแกจับกลับมาอีก


แต่แม่บอกว่า...ผมไม่ต้องคิดให้ยากเกินไป

คิดง่ายๆ...แค่ถามตัวเองว่า

ถ้าผมมีโอกาสที่จะ "ช่วยผู้อื่น"... ผมจะช่วยหรือไม่ ?

ผมจะช่วยครับแม่ !!!


แล้วเจ้าปลาน้อย 21 ตัว ก็มีโอกาสกลับไปใช้ชีวิตในแม่น้ำบางปะกงเหมือนเดิม

ดูแลและรักษาตัวเองดีๆนะ...เจ้าปลาน้อย  อย่าให้ใครจับมาได้อีกล่ะ 

เพราะเจ้าอาจไม่โชคดีเหมือนวันนี้... 



เมื่อเรือของเราแล่นออกมา...เรือลำใหม่ก็แล่นเข้าไปเทียบท่าแทนเรา



บ้านเรือนเก่าๆ แบบนี้...ทำให้ภาพของริมน้ำบางปะกงแลดูสวยงาม



แต่ภาพที่สวยงามที่สุดของแม่น้ำบางปะกงในความรู้สึกของผม... คือภาพนี้ครับ

สวัสดีครับ


โดย i-am-pepzzz

 

กลับไปที่ www.oknation.net