วันที่ อังคาร มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ต้องฮยู่ ก่อนแต่ง ( ๗ )


๗/      น้ำตาแทบหยด

 

 

 

คุณนายหวานนั่งบ่นเรื่องที่วันเสาร์ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง   คุณแหววต้องพยายามพูดให้มารดาเข้าใจอุปนิสัยขี้เล่นของเพื่อนชาย

“จะกลับแทนที่จะยกมือไหว้  อะไร้  มาบ๊ายบาย  จุ๊บๆ”

คุณแหววกลั้นหัวเราะ  

“ถึงจะล้นไปบ้างแต่เขาเป็นมีน้ำใจ    ไม่เจ้าชู้  ไม่เที่ยวไม่ดื่ม   เป็นคนดีมากค่ะ”

“เอาอะไรวัดมาว่าดีมากดีน้อย”

“ไม้บรรทัดคะ”

“ไม่ใช่เรื่องพูดเล่น   อย่าติดเชื้อจากวันเสาร์วันศุกร์นั่น”   คุณนายหวานเอ็ดลูกสาว

“  หนูพูดความจริงค่ะ     พอหนูยกไม้บรรทัด   คุณเสาร์จะหยุดฟังเสมอ”

“ไม่ใช่ครูกับศิษย์ จะได้ห้ามกันด้วยไม้บรรทัด”  คุณนายค้อนลูกสาว

หญิงสาวหัวเราะ “อุปมาอุปไมยค่ะ”

“ใช้ให้มันถูกที่ถูกทาง”

“แค่หนูยกมือ  คุณเสาร์ก็เข้าใจค่ะ  “

“วันนี้เชื่องเหมือนแมว  พรุ่งนี้ไม่แคล้วเหมือนหมา”

“ตายจริง    คุณแม่พูดอย่างนี้ได้ยังไงค่ะ”คุณแหววเริ่มโกรธ

“แม่เพียงอุปมาอุปไมย  “คุณนายอ้างบ้าง

“ให้มันถูกเรื่อง  ถูกราวซิค่ะ  “คราวนี้คุณแหววไม่ลดละ

“แต่มันถูกคน”คุณนายไม่ยอมแพ้

“เฮ้อ “ 

“ถอนใจให้ถูกเวลา   แม่กำลังซีเรียส”

“แต่หนูถอนใจถูกคนนะคะ”

คุณนายหันหลังเดินออกจากห้องนั่งเล่น  แต่แล้วก็ร้องสุดเสียง

“ว้าย  ผีหลอก “

คุณแหววตกใจรีบวิ่งออกไปดู   แต่สะดุดล้มลงตรงประตู  

“  ผมเองครับ”  เขาถอดถุงพลาสติกออกจากศรีษะแล้วถลาไปพยุงคุณแหววด้วยมือข้างเดียว  “เจ็บไหมครับคุณแหวว  ผมขอโทษที่ทำให้ตกใจ     ”

“ถ้าฉันหัวใจวายตาย  ยายแหววหัวแตก  จะทำไง  แล้วนี่ย้อนกลับมาทำไม  อ้อ  ห้ามเข้าข้างในนะ  เนื้อตัวเปียกปอนเดี๋ยวพรมเลอะหมด”

“คุณแม่คะ  ฝนตกอย่างนี้ให้คุณเสาร์...”

“ไม่เป้นไรครับ   ผมเพียงแต่นึกได้ว่าคุณแหววเคยบอกว่าพรุ่งนี้วันเกิดคุณผู้หญิง   ผมอยากเอาแอฟริกันไวโอเลต  ราชินีแห่งดอกไม้ภายในบ้าน    มาให้ท่านชื่นชมก่อน   เพราะพรุ่งนี้กระผมอาจกลับจากเพชรบูรณ์ดึกมาก”

คุณนายหวานอึ้ง   มองหน้าเขานิ่ง  และนาน     น้ำตาแทบหยด  ^  ^  ^  ^  ^

โดย YEEKENG

 

กลับไปที่ www.oknation.net