วันที่ จันทร์ มิถุนายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ซ้อมมืออีกวันแระ....บทบันทึกเรื่อยเปื่อย...


ความคิดถึงเดินทางถึงกันได้

โบยบินออกทางหน้าต่าง

ซอกซอนไปตามร่องตะเข็บขอบไม้

เมื่อนาฬิกากระดิกเข็มวินาที

ดึกป่่านนี้แล้วทุกคนคงกำลังฝันหวาน

ฉันตื่นมาทำบ้าอะไรกันเนี่ย

ตีสามครึ่ง   นึกอยากจะเขียนอะไรไปเรื่อยเปื่อย   บทบันทึกซ้อมมือ

ความฝันเลื่อนลอยห่างไกลลิบลับ   ความเกียจคร้านกดทับจนโงหัวไม่ขึ้น   สลัดมันทิ้งไป  วางนิ้วลงแป้นพิมพ์   ค่อยๆร่ายเรียงทีละตัวอักษร  ประกอบกันออกมาเป็นคำ  ลำดับเรื่องเป็นประโยค   ...

เหมือนที่มึงสอนนักเรียนยังไงล่ะไอ้โง่...

นอกหน้าต่างยังมืดมิด  คงมีเพียงแสงสว่างจากห้องนี้  คงมีเพียงฉันลำพังคนเดียวที่ตื่นมาดึกดื่น

อีเมล์ว่างเปล่า   เอ็มเอสเอ็นไม่มีใครออนไลน์   ไร้ข้อความในเฟซบุ๊ค   ที่ไฮไฟว์ไม่มีการเคลื่อนไหว   บล็อกไม่ได้เขียนมาหลายวันนานนัก

ขยับมัน   เพิ่มขยะลงในหน่วยความจำให้มัน  

นอนแต่ตอนหัวค่ำ   เมามายเช่นวันผ่านมา   ดึกดื่นตื่นพลัน   ตาสว่าง   ไม่ได้อาบน้ำตอนเย็น 

ความซกมกยังอยู่กับเรา....

ตัดฉาก

ไหนพ่อบอกว่าจะเลิกดื่มเหล้า  

ตั้งแต่วันที่หนูปฏิสนธิ   เซลล์รวมตัวกันเป็นก้อนเนื้อในครรภ์มารดร   ความรักที่พ่อมอบให้ส่งมาทางหน้าท้องของแม่   เสียงจูจุ๊บพูดคุยทุกเย็นย่ำ  จะเดินไปทางไหนพ่อประคองไม่ยอมห่าง  โอบอุ้มหนูที่อยูในท้อง  ประเคนอาหารเสริมให้แม่ดื่มกิน  ทำงานเหนื่อยแค่ไหนพ่อรีบกลับบ้าน  กลายเป็นคนละคนกับคนก่อน

พ่อไม่เคยเมาหยำเปให้ใครเห็น

จนหนูคลอดออกมา   เสียงร้องแว้ๆพ่อรีบวิ่งมาอุ้ม   ตีหนึ่งตีสองยามคนอื่นกำลังหลับสบาย  พ่อชงนมให้หนู  อุ้มเดินรอบห้อง  ร้องเพลงขับกล่อมจนหนูเคลิ้มหลับ

หนวดเคราโกนเกลี้ยง   ล้างไม้ล้างมือก่อนจะมาจับตัวหนู   หอมแก้มฟอด ๆด้วยรัก   อุ้มไปอวดคนนั้นอวดคนนี้   สายตาพ่อไม่ยอมห่างจากหนู

จนวันที่หนูไม่สบาย   พ่อนอนอยู่ข้างเตียง  หลายวันหลายเดือนจนตาลึกโหล  เช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้หนูไม่ยอมห่าง  ความเจ็บปวดคอยกระหน่ำซ้ำเติม  มาทางเข็มฉีดยา  ที่แขนที่ขาที่กระหม่อมบางๆของหนู  

น้ำตาของพ่อรินหลั่ง  ร่างซูบผอมเพราะอดนอน 

ทำไมพ่อดื่มเหล้าจนหัวราน้ำอีก  

เมื่อหนูไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว....

ใกล้ตีสี่   ตาสว่างแล้ว   พระอาทิตย์กำลังเดินทาง   อีกไม่นานนักคงมาถึงดอย 

เช้าอีกวัน  

วันนี้โรงเรียนปิด   สมาคมครูแม่สรวยเรียกครูไปประชุม   ฉันนัดน้องไว้เจ็ดโมงครึ่ง   ท้องเริ่มหิว   มื้อเช้านี้ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรกิน 

ตาแตกเป็นหิว   ...

มีแค่นี้แหละ

.....รูปประกอบ   ถนนสายวาวีแม่สลัก   สร้างเสร็จแล้ว   ไปฝาง...นิดเดียว

โดย แก้มหอม

 

กลับไปที่ www.oknation.net