วันที่ อังคาร กรกฎาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กาพยกรรม ๑ : กี่เรื่องเศร้าที่เรารู้


กาพยกรรม ๑ : กี่เรื่องเศร้าที่เรารู้

 

จารจดเป็นบทเรียน      ทุกจุดเปลี่ยนต้องเจ็บปวด

เป็นจริงอย่างยิ่งยวด                 ลิ้มร้าวรวดอยู่เรื่อยมา

เรื่อยไปไม่สิ้นสุด         ต่างมนุษย์เปลี่ยนโฉมหน้า

สังเวียนกาลเวลา                     แผกผืนผ้าชะตากรรม

ยุคไหนสมัยไหน          จะยุคใหม่สมัยถ้ำ

ล้วนทำถูกกระทำ                    กระแทกซ้ำความเปลี่ยนแปลง

เปลี่ยนผ่านบ้านวันนี้   เมืองพรุ่งนี้ที่ทางแพร่ง

สันดานที่สำแดง                      ที่ผลัดแผลงพลิกแผ่นดิน

เจ็บปวดจึงจำเป็น        อาจให้เห็นเรื่องโหดหิน

อาจรู้น้ำตาริน                          อาจเดือดดิ้นในเลือดราย

บทเรียนประวัติศาสตร์  มนุษยชาติมิขาดสาย

เพียงแต่ในเป็นตาย                  เหมือนขาดหายไร้บทเรียน

เงื้อมเงาของร้าวรวด    ต้องเจ็บปวดทุกจุดเปลี่ยน

นักเรียนยังวนเวียน                  ครูจึงเฆี่ยนทุกค่ำเช้า

จดจำกี่หัวใจ                ทั้งยุคใหม่สมัยเก่า

ยุคเราสมัยเรา                           กี่เรื่องเศร้าที่เรารู้!

โดย ไพวรินทร์

 

กลับไปที่ www.oknation.net