วันที่ เสาร์ กรกฎาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ลูกขบถ ! กลับเฮือนบ้าน สู่อ้อมอกพ่อฯ


 


ลูกขบถ ! กลับเฮือนบ้าน  สู่อ้อมอกพ่อฯ


ต้นเดือนกรกฏ ที่ผ่านมาหวนกลับคืนสู่ชายคาเฮือนบ้าน   สถานที่กำเนิด .. “ ฅนไทบ้าน ”  อีกคราวครั้ง

ข้าฯ(ข้าพเจ้า ลูกพ่อขุนรามคำแหงมหาราช)  ก้มกราบไหว้พ่อฯ

ปิติไหลซึมซับซาบซึ้ง ณ อาณาจักรก้นบึ้งห้องหับหัวใจของลูกชายพ่อคนหนึ่ง

 

 

๑๖ ปี เกือบล้น ที่จรลีเผชิญ  สุข ทุกข์ เหน็บหนาว  วันวารคราวคืนผ่านนานหลายปีที่พ้นเลยมาแล้ว

บุกป่าผ่าขวากหนาม ที่ชายขอบสยามประเทศ  และดำรงตนเฉกสามัญชน “ ฅนธรรมดาบ่าวไทบ้าน”  

ลูกยังน้อมคารวะคำนึงระลึกถึง พ่อฯ เสมอมา

“ ไม่มี รามฯ  ไม่มีเรา  ”    ประวัติศาสตร์ “ อหังการ์ลูกพ่อฯ ที่เล่าขานสืบทอดกันมายาวนาน

 

 

กวาดเพ่งมองสิ่งรอบข้างที่ “เฮือนชายคาบ้าน”   สิ่งปลูกสร้างหลายสิ่งเติบโตขึ้นตามกาลเวลา  

สระน้ำ  ที่รกร้างว่างเปล่า  ลานต่อสู้กิจกรรม (สวป.) สนามหญ้า ...... กลายเป็นตึกอาคารเรียนโอ่อ่า 

มีรูปลักษณ์สถาปนิกทันสมัยนิยม 

 

นักศึกษาชายและหญิง   หมดอารยุคสมัย  ๕ ย. ไปหมดแล้ว !

ลานพ่อฯ  เต็มไปด้วยยานพาหนะของนักศึกษายุคอนาล๊อค ๓ จี

ไม่มีลูกฟุตบอลยาง ประตูรูหนูที่ต้องเข้าแถวต่อทีมกันคนละ ๔  - ๕  คน อีกแล้ว !

 

แม้ว่า  ....หลายสิ่งจะปลี่ยนไปตามรอยต่อของกาลสมัยใหม่

ทิ้งเศษซากความทรงจำอันเก่าแก่ใว้เบื้องหลัง  แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ในในของลูกพ่อฯ เสมอมา ......

 

นั่นคือ ...นัยน์ตาเอื้ออาทรของพ่อฯ [และเฝ้ามอง รอคอย..การกลับมาของลูกๆ] 

และความปรารถนาดี รอยยิ้มที่อบอุ่น ของ ครู อาจารย์ที่มีต่อลูกๆ ทุกคน เช่นเดิม

อีกทั้งรุ่นพี่ๆ ระหัส  ยังคงคอยช่วยประคับประคองช่วยเหลือน้องๆในทุกโมงยามในเฮือนบ้านตลอดเวลา

 

๒ ปี   ต่อแต่นี้ ...... จะตั้งใจและสืบสานปณิธานพ่อฯ

ตราบชั่วชีวิตอันน้อยนิดที่เหลืออยู่เพื่อสังคมต่อไป

 

 

กุลา  กุลี

ขณะ .. กลับมาเพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไป ณ บัณฑิตวิทยาลัย

ในซอกหลืบห้องหับดวงใจของความขลาดเขลา  , ชื่นเช้าชายคาระเบียงฝัน  ,ราม ๕๓

โดย ฅนไทบ้าน

 

กลับไปที่ www.oknation.net