วันที่ ศุกร์ กรกฎาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ห้องเรียน ระฆัง ชิงช้า และ เสียงหัวเราะร่า ของเด็กๆ ในชั่วโมงอบรมอันอบอุ่น ..


.. เล่าเรื่อง และ ถ่ายภาพ โดย วินเซนต์ ..

................................................

ห้องเรียน ระฆัง ชิงช้า และ เสียงหัวเราะร่า ของเด็กๆ ในชั่วโมงอบรมอันอบอุ่น ..

 

 

โรงเรียน และ วัด ..

เป็นสิ่งที่ฉันพึงละกายห่างมาโดยตลอด ..

ห้องเรียนเสมือนห้องดับจิต นอกหน้าต่างคือเป้าหมายปลายทางชีวิต นี่คือ ความคิดแรกเริ่ม..

ฉันมักยึดติดภาพอันน่าเบื่อหน่ายของคำสอนของคุณครูไว้เป็นสรณะ เบื่อหน่ายชั่วโมงเรียนที่ยิงยาวตั้งแต่ ๘ โมงเช้าไปจนกระทั่งบ่าย ๓ โมง ในขณะที่นอกโรงเรียนมีอะไรอีกมากมายท้าทายให้อยากไปทำความรู้จักและสัมผัส ..

ฉันเบื่อหน่ายวิชาคำนวณ ที่ในแต่ละวันคุณครูจัดวางไว้ให้ถึง ๒ ชั่วโมงติด นั่นก็เป็นที่มาที่ไปของชีวิตฉันในตอนนี้ ที่เมื่อเห็นตัวเลข เห็นการคิดคำนวณอะไรในชีวิตแล้วก็ให้อยากมีอันสลบไปทุกที..

จำได้ว่าเคยโดดเรียนครั้งแรกในชีวิต ตอนเรียนชั้นประถมชั้นปีที่ ๑ มุดรั้วลวดหนามของโรงเรียนหนีกลับบ้านมาพร้อมกับเพื่อน ในขณะที่คุณครูประจำชั้นเรียกให้คุณครูผู้ชายปั่นจักรยานไล่กวด และ มาคว้าตัวฉันไว้ได้อยู่ระหว่างทางเดินผิวปากกลับบ้าน..

ทุกๆคน มักมีภาพวัยเด็ก มีภาพอดีตในรั้วโรงเรียนเหมือนๆกัน เรามักมีเพื่อนวัยซนเหมือนๆกัน ..

เพื่อนของเราบางคนวันนี้ บ้างก็ไปมีครอบครัวอันอบอุ่น แยกย้ายไปดำรงชีวิตอยู่กันคนละมุมโลกกับเรา เพื่อนบางคนก็ยังวนเวียนเป็นเพื่อนสนิทชิดเชื้อกันมาจนถึงปัจจุบัน สุดแท้แต่ว่าใครจะสานต่อสายสัมพันธ์ไมตรีของคำว่า "เพื่อน" ในรั้วโรงเรียนนั้น..ต่อไปได้สั้นได้ยาวมากน้อยต่างกัน..

ทว่า สิ่งที่พวกเราจะไม่มีทางลืมเลือนได้เลย ก็คือ คุณครู รั้วโรงเรียน เสียงระฆัง สนามเด็กเล่น ชิงช้า และ เสียงหัวเราะร่าของชีวิต ที่ไม่ว่าจะโดนครูดุตีเฆี่ยนด่าอย่างไร ? ..

ก็มิอาจทำให้ชีวิตวัยเด็กของพวกเรานั้นหยุดหัวเราะ หยุดยิ้ม หยุดซุกซน..

และ หยุดแอนตี้ความคิดของผู้ใหญ่ไปได้ !!!..

.................................................

โรงเรียนไทยรัฐวิทยา ๕๑ เป็นโรงเรียนขนาดเล็กๆ ..

ตั้งอยู่ห่างจากโรงพยาบาลราวๆ ๑๒ - ๑๓ กิโลเมตร ..

โรงเรียนแห่งนี้ ตั้งอยู่ในตำบลโคกกว้าง ที่เป็นตำบลหนึ่งในสามตำบลเล็กๆของอำเภอนี้ ตั้งเรียงรายติดกันอยู่บนถนนสาย ๒๑๒  หากไล่เรียงมาจากฝั่งบึงกาฬ ก็จะมาถึง หนองเดิ่น บุ่งคล้า และ โคกกว้าง ตามลำดับ หากไล่เรียงมาจากอำเภอบ้านแพง นครพนม ก็มาถึงโคกกว้าง บุ่งคล้า หนองเดิ่น ตามลำดับ..

ทิวทัศน์ในละแวกนี้ร่มรื่นมาก ตลอดเส้นทางไปกลับมีบ้านเรือน ไร่นา บึงบัว หมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง เป็นทัศนียภาพที่ชวนศึกษา ชวนสัมผัส และ มันเหมาะต่อการถ่ายภาพสวยๆ ..

ระหว่างทางไป ..ฉันมองดูบึงบัวขนาดใหญ่สองข้างทาง ที่ตอนนี้มีน้ำเต็มบึง ใบบัวบานเต็มผิวน้ำ มองดูเป็นผืนกว้าง มีดอกบัวสีขาวๆเริ่มชูดอกบานอวดแสง อีกไม่นานดอกบัวคงบานเต็มบึง ..

หากอยากได้ภาพดอกบัวงามๆ ฉันก็คงต้องไปตากแดดถ่ายภาพ แต่หากอยากได้ภาพท้องฟ้าสวยๆ ท้องน้ำงามๆ เป็นฉากหลังก็ต้องรอให้ถึงช่วงแดดร่มลมตกคล้อยๆยามเย็นบึงบัวแห่งนี้จะสวยมากๆ..

เอาไว้เป็นโอกาสหน้าจะเก็บภาพมาฝากกันอีกที ..

วันนี้จะพาไปชมภาพความสดใสของเด็กเรียนที่นี่กันก่อน ..

............................................

เหตุที่ได้ไปถ่ายภาพกิจกรรมโรงเรียน ..

ก็เพราะว่าคนใกล้ตัวฉันเธอไปจัดอบรมอาหารและยาให้เด็กๆ..

ที่นี่มีโครงการ อย.น้อย ที่ทางโรงเรียนจะจัดเด็กนักเรียนเป็นคณะกรรมการคอยตรวจสอบดูแลคุณภาพของอาหารและยาภายในโรงเรียน ตลอดจนมีความรู้ในเรื่องอาหารและยาเพื่อไปใช้เป็นความรู้ในการดำรงชีวิตภายนอกรั้วโรงเรียนด้วย ..

อาหาร กับ สารปนเปื้อน และ ยา กับ สารที่ส่งผลข้างเคียงต่อสุขภาพ ดูเหมือนว่าจะเป็นปัญหาโลกแตกขึ้นทุกวัน เรามีตลาด มีชุมชน และ เรามีพ่อค้าแม่ค้ามากมายที่นำของจากแหล่งต่างๆมาจัดจำหน่ายโดยไม่ได้รับการตรวจสอบคุณภาพ ..

อาหารที่มีสารปนเปื้อน วิ่งผ่านตลาดส่งตรงถึงครัวเรือนผู้คนเร็วมาก และ มันก็ส่งผลต่อสุขภาพชุมชนโดยเฉพาะ ดังนั้่น การป้องกัน โดยการให้ความรู้ในระดับพื้นฐานแก่เด็กๆในโรงเรียนจึงเป็นสิ่งที่ทางโรงพยาบาลในหลายๆแห่ง เริ่มมีกิจกรรมประสานงานกับคุณครูในโรงเรียนนั้นๆ จัดฝึกอบรมความรู้ เรื่องอาหารและยาแก่เด็กๆ ..

ในงานนี้ทางเจ้าหน้าที่อนามัยอำเภอ ก็มาร่วมทำกิจกรรม และ ก็ร่วมให้ความรู้แก่เด็กนักเรียนถึงเรื่องของการระมัดระวังและป้องกันโรคไข้เลือดออกที่กำลังระบาดด้วย..

เหมือนๆกับกิจกรรมฝึกอบรมการจราจร เหมือนๆกับกิจกรรมฝึกอบรมในขณะเกิดอัคคีภัยอะไรประมาณนั้น พูดง่ายๆก็คือ จัดอบรมความรู้เสริม เพื่อให้เด็กนักเรียนได้มีความรู้พื้นฐาน ..

เพื่อนำไปปรับใช้กับโลกมนุษย์อันงดงามใบนี้ ..

ที่มันมีอะไรพิสดาร และ มีอันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ..

..........................................

ใต้ถุนอาคารเรียน ..

คือ สถานที่ที่ทางโรงเรียนจัดฝึกอบรม ..

ตอนเราไปถึงนั้นมีเด็กนักเรียนหญิงชายมานั่งพับเพียบและขัดตะหมาดรอแล้วน่าจะราวๆร้อยคนเห็นจะได้ โดยมีคุณครูมาคอยดูแล และ การต้อนรับ เราเริ่มพิธีการง่ายๆด้วยการกล่าวเปิดงานของทางโรงเรียน โดยท่านผู้อำนวยการโรงเรียน ..

จากนั้นคุณครูที่ปรึกษาโครงการก็จะแนะนำตัว และ แนะนำเด็กๆที่มาเข้าร่วมโครงการฝึกอบรมนี้ว่ามาจากชั้นเรียนใดบ้าง ? ซึ่งก็จะมีตั้งแต่ ประถมปีที่ ๔ ไปจนถึงมัธยมปีที่ ๓ ..

การจัดอบรม ..ทีมงานเจ้าหน้าที่จากโรงพยาบาลที่ไปก็ไม่ได้เน้นหนักไปทางด้านวิชาการ หรือ สาระความรู้ ให้มันดูเป็นชั่วโมงน่าเบื่อหน่าย ทว่า กลับเพิ่มเติมสีสันด้วยกิจกรรมต่างๆ เพื่อให้เด็กๆไม่รู้สึกเบื่อหน่ายมากเกินไป ..

ทำให้กิจกรรมเสริมสร้างความรู้อันดูน่าเบื่อหน่ายนี้ ดูไม่น่าเบื่อหน่าย แต่กลับมีความสนุกสนานมากมาย เริ่มต้นมาตั้งแต่แดดร้อนเปรี้ยงๆในยามบ่ายๆ ที่เด็กๆเพิ่งเสร็จการรับประทานอาหารเที่ยง มาจนถึงช่วงแดดร่มลมตกของเวลาเลิกเรียน เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และ เสียงหัวเราะครื้นเครง ..

เรากลับกันออกมาตอนเย็นๆ ..ฉันเก็บภาพชีวิต รอยยิ้ม และ เสียงหัวเราะในรั้วโรงเรียนกลับมามากมายหลายภาพ มองดูความกล้าหาญของเด็กๆบางคน มองดูความสดใสร่าเริงของเด็กบางคน มองดูความเขินอายของเด็กบางคน และ มองดูความไม่เอาใจใส่ต่อการศึกษาหาความรู้ของเด็กบางกลุ่ม ..

ซึ่งมันต่างก็เป็น ภาพปกติธรรมดาในรั้วโรงเรียน ที่เราเองต่างก็เคยผ่านมันมาเหมือนกัน ..

เราเองก็เคยเป็นเช่นนั้นมาก่อน เคยเป็นเหมือนพวกเขา เคยเป็นเด็กๆ เคยมีท่าทางเช่นนี้..

เคยมีรอยยิ้มอันสดใส และ เคยมีเสียงหัวเราะร่าครื้นเครง..ในรั้วโรงเรียน !! .. 

...........................................

ไปชมภาพ..กิจกรรมทั้งหมดกันเลยครับ ..

งานนี้ให้ภาพเล่าเรื่องอีกเช่นเคย อ่านบรรยายใต้ภาพล่ะกันครับ ..

 

 

 .. เริ่มต้นด้วยการกล่าวเปิดการอบรมโดยท่านผู้อำนวยการโรงเรียน ..

.. คุณครูที่ปรึกษาโครงการกล่าวแนะนำโครงการ ..

.. คุณครูในทีมงาน ..

.. ต่างมานั่งเฝ้าดูแลการอบรม ..

 .. เพื่อร่วมทำกิจกรรมกับเด็กๆ ..

 

 

.. แขกรับเชิญตัวน้อย ..

.. โพสท่าน่ารักๆก่อนร่วมทำกิจกรรม ..

.. คู่นี้ของใครไม่รู้ ??? ..

.. รู้แต่ว่าหลายๆคู่นี้ เป็นของเด็กๆที่มาเข้าอบรม ..

.. ส่วนคู่นี้มีไว้..ลุยแปลงเกษตร ..

.. ส่วนเจ้าสี่ขาตัวนี้ ..มันกำลังหลับอยู่ข้างๆเด็กๆ  ..

.. เริ่มต้นกิจกรรมเด็กๆให้ความสนใจ ..

.. มีความกระตือรือร้นที่จะทำความเข้าใจ ..

.. เป็นชั่วโมงง่ายๆ สบายๆ ไม่เครียด ..

.. ฟังไป อ่านเอกสารต่างๆตามไปด้วย ..

.. น้องๆนักเรียนชายก็ไม่น้อยหน้านักเรียนหญิง ..

.. ตั้งใจฟังเนื้อหาที่วิทยากรกำลังอธิบาย ..

.. จริงจังกับการทำความเข้าใจในเอกสารต่างๆ ..

.. วิทยากรผู้มาให้ความรู้แก่เด็กๆ ..

.. เปิดโอกาสให้เด็กๆทำความเข้าใจในเนื้อหาสาระที่นำมาอบรม ..

.. พร้อมชักชวนเด็กๆให้ออกมาร่วมเล่นกิจกรรมสันทนาการ ..

.. สร้างความสนอกสนใจ ..

.. รอยยิ้ม ..

.. เสียงหัวเราะ ..

.. ให้น้องได้สนุกสนานเฮฮาตลอดกิจกรรม ..

.. อ้าว....อึ๊สสสส ..

.. อะ อะ อะ ??? ..

.. อ้าาาาาา ..

.. เอาใหม่อีกรอบ อ้าว...  อี๊สสสสสส !!! ..

.. อ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา !!!!!! ..

.. จากนั้นก็ปล่อยน้องๆนักเรียนเบรครับประทานของว่าง ..

.. มีขนม และ นมกล่อง ..

.. ดื่มนม ทานขนม พร้อมๆกับทำความเข้าใจอีกครั้งกับฉลากข้างกล่อง ..

.. จวบจนกระทั่งชั้นเด็กเล็ก อนุบาล ป. ๑ ป. ๒ ป. ๓ ได้เวลาเลิกเรียน ..

.. หลายๆคนก็เล่นดีดลูกแก้วรอคอยผู้ปกครองมารับ ..

.. หลายๆคนก็แว้บมาเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญ มานั่งดูพี่ๆเล่นกิจกรรม ..

 

.. มีทั้งเวอร์ชั่น ..ใบหน้างุนงง ??? ..

.. มีทั้งเวอร์ชั่นใบหน้าเปื้อนยิ้ม ..

.. พร้อมแอ๊คท่าเท่ห์ๆหมู่ ให้ได้เก็บภาพมาฝากกัน ..

.. ก่อนจะจบกิจกรรมของวันนี้ด้วยการถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึก ..

.. เป็นอันจบหลักสูตรการอบรมอันแสนอบอุ่น ..

..ไว้โอกาสหน้า ..ค่อยมาพบกับเรื่องราวใหม่ๆครับ ..

.. มีความสุขมากๆ บ๊ายบาย สวัสดี ..

........................................................

วินเซนต์

ริมโขง   หนองคาย

๑๖  กรกฎาคม  ๒๕๕๓

.....................................................


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

โดย vincentoldbook

 

กลับไปที่ www.oknation.net