วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คิดถึง..ยอดมะพร้าว..บ้านฉัน


ยอดมะพร้าว..

พอจำได้ว่าคราที่เดินออกจากหมู่บ้านเข้าป่าเพื่อหาของป่า  หรือไปทำธุระในต่างหมู่บ้าน  ถึงเวลากลับเราจะพยายามมองมาทางหมู่บ้าน  พวกเราจะจดจำสัญลักษณ์ของหมู่บ้านจากระยะไกลโดยอาศัยทิวยอดไม้และยอดมะพร้าว  แม้แต่ขณะออกหากบหาปลาในเวลากลางคืนเดือนมืดหรือลมฝน  เมื่อเกิดการหลงทิศ  เราก็จะดับไฟและมองดูทิวยอดไม้  บางทีอาศัยแสงจากฟ้าแลบ  เมื่อเห็นทิวไม้เราก็จะจดจำทิศที่จะกลับสู่หมู่บ้านได้..
..หลายปีต่อมาเราออกจากหมู่บ้านเพื่อแสวงโชคในแดนไกล  เมื่อกลับบ้านเราลงรถบัสแล้วเดินลัดเลาะป่าและท้องทุ่ง  เมื่อแลเห็นทิวยอดไม้ยอดมะพร้าวของหมู่บ้านเราจะรู้สึกดีมาก  บางทีหลายเดือนบางคราวหลายปี
แต่ทิวยอดไม้ยอดมะพร้าวของหมู่บ้านก็ยังไม่เปลี่ยนไปสักเท่าไร  เห็นยอดมะพร้าวคราใดคิดถึงยอดมะพร้าวที่บ้านทุ่งบ้านป่าทุกที

.

.

.

ลมรํ่าโอบกอดยอดมะพร้าว
ปรากฏภาพเรื่องราวในครั้งก่อน
สดับเสียงวารวันเมื่อสัญจร
ให้คิดถึงเมืองนอนมิสร่างซา
..

กลอนบทนี้เป็นของน้องเพลงผ้าที่มาเม้นท์

ขออนุญาตินำมาลงเลยน๊ะครับ..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

โดย จักรยานเก่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net