วันที่ พฤหัสบดี กรกฎาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เที่ยว Prague แบบคนจน


เมื่อคนจนคิดจะไปเที่ยวด้วยงบอันจำกัด อย่างแรกที่คิดคือจะไปอย่างไร
เราพบว่าการเดินทางจากเวียนนาไปสู่ปรากนั้น ไปรถโค้ช (student express) นั้นถูกกว่ารถไฟ จ่ายเงิน(เมื่อปีที่แล้ว) ประมาณ27ยูโร สำหรับตั๋วรถไปกลับ ซื้อตั๋วออนไลน์ได้ (นั่งนานเสียเวลาไปหน่อย)
เมื่อหมดปัญหาเรื่องตั๋ว ก็ต้องหาที่พักราคาประหยัด ในเมื่อเราไปกันหลายคน การพักในห้องที่มีหลายเตียงแบบ youth hostel เลยไม่น่าอันตราย ไม่ต้องกลัวของหาย และไม่ต้องกลัวอันตรายจากเพื่อนร่วมห้องที่อาจเป็นผู้ชายแปลกหน้า




ตอนซื้อตั๋ว ก็ซื้อราคานักเรียน แต่พอจะขึ้นรถพนักงานถามหาบัตรอะไรซักอย่างที่เราคิดว่าคือบัตรนักศึกษาแต่เค้าบอกว่าไม่ใช่ เลยถูกพนักงานบ่นใส่ยกใหญ่ เราก็นึกว่าเรื่องใหญ่โต พนักงานไม่พอใจ แต่สุดท้ายก็ได้ขึ้นรถแล้วบอกว่าพวกเธอต้องเสียเงินเพิ่ม พอทุกคนได้ที่นั่งหมดแล้ว พนักงานก็มาบอกว่าให้ทุกคนจ่ายตังเพิ่ม คนละ สองยูโร??????? เพราะไม่มีเจ้าบัตรที่ว่านั่น โธ่ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรกให้งงอยู่ได้ตั้งนาน

Prague  หรือ Praha ในภาษาเชค เป็นเมืองหลวงเก่าแก่ของสาธารณรัฐเชค ประวัติศาสตร์อันยาวนานของประเทศนี้มีเรื่องเศร้ามากมายเพราะถูกชาติอื่น รุกรานเป็นเมืองขึ้นมาโดยตลอด ตอนนี้ฐานะเป็นประเทศแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเชคยังคงพัฒนาได้ไม่เท่ากับประเทศเพื่อนบ้าน ยังไงเสียก็ตามเชคนั้นเคยได้ฉายาว่าอัญมณีที่น่ารักน่าเอ็นดูประดับมงกุฏศิลาโลก (จาก ยุโรปที่รัก โดย ธีรภาพ โลหิตกุล) แต่ฉันว่าตอนนี้เหมือนหญิงงามที่ชอกช้ำมือคนที่พยายามแย่งกันเอาไปเชยชมมากกว่า





เมืองปรากมีแม่น้ำวัลวัตตา ไหลผ่าน สะพานชาร์ลที่มีชื่อเสียง อายุเก่าแก่ เสียดายตอนที่ไปสะพานปิดซ่อมบำรุงไปเสียครึ่งหนึ่ง คนเดินกันเบียดเสียดจนเกินไป แต่ยังไงสะพานโบราณนี้ก็กว้างพอที่จะมีคนเอาของมาวางขาย รวมทั้งมาแสดงดนตรีเปิดหมวก (คนแน่นมาก ไม่สะดวกจะถ่ายรูปบนสะพานเลย)




รูปปั้นบนสะพานส่วนมากจะดูเศร้าสร้อย หม่อนหมอง สะท้อนความทุกข์ยากจากการถูกกดขี่ออกมาให้เห็นในศิลปะ




นักบวชท่านนี้ทราบว่าถูกทรมานจนเสียชีวิต แต่ด้วยความดีของท่านละมั้งคะ ใครๆที่แวะมาจะต้องมาทำความเคารพแล้วก็มาขอพรด้วยการเอามือลูบแผ่นทองจารึกจนมันเงามันเลื่อม



อีกผั่งของแม่น้ำที่กำลังจะเดินไปให้ถึงก่อนค่ำคือพระราชวัง


ปลายอีกด้านของสะพาน เห็นผู้คนมากมายทั้งที่ก็บ่ายแก่แล้ว





ต้องเดินขึ้นเขามา เพราะตัวพระราชวังนั้นอยู่บนเขา มองลงมาเห็นปรากได้แทบทั้งเมือง







มีเวลาแค่นิดหน่อย ก็เลยต้องเที่ยวเมืองด้านล่างต่อ

ในเมืองมีอะไรให้แปลกใจได้อีก ไม่ใช่คนจริง แต่ก็ตกใจจริงไปแล้ว











วันรุ่งขึ้นก็ตั้งหน้าตั้งตาไปชมนาฬิกาที่ตรงกลางเมือง
มีเรื่องเล่าว่าเมื่อครั้งที่นาฬิกาอันนี้สร้างเสร็จ เจ้าเมืองพออกพอใจกับมันมาก แต่แทนที่จะให้รางวัลงามกับช่าง
เจ้าเมืองดันทำให้ช่างตาบอดเพราะกลัวว่าจะไปทำนาฬิกาเรือนอื่นที่สวยแบบนี้อีก

เขาว่านาฬิกาเรือนนี้บอกเวลาได้สามแบบ แต่ดูยังไงก็ดูไม่เป็น





กล้องปัญญาอ่อนกะฝีมือแย่ๆ ไม่อาจบรรยายความงามของมันได้ครบ






บรรยากาศรอบๆ ลาน ส่วนใหญ่คนจะมารอดูตอนต้นชั่วโมงที่นาฬิกาจะตีบอกเวลา










เวลาอันจำกัดและแค่อาศัยสองขาเดินชื่นชมปรากแค่ในชั่วข้ามคืนเลยทำให้ไปไหนได้ไม่มาก แต่ก็เป็นการเที่ยวที่มีความสุขมาก
ขอบคุณแรงบันดาลใจ จาก ยุโรปที่รัก (ธีรภาพ โลหิตกุล)

ปราก 25-26 ก.ค. 2552

โดย หนูกาแฟปั่น

 

กลับไปที่ www.oknation.net