วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ในห้องและหัวใจที่เงียบงัน.. ( บทความของฉัน บทที่ 1 )


ในห้องและหัวใจที่เงียบงัน..

บางครั้งในขณะที่ครึ่งหลับครึ่งตื่นของฉัน

ความฝันหรือความจริงในห้วงแห่งความทรงจำ

มักวนเวียนเข้ามาทักทายฉันเสมอ และมันก็ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

เรื่องเก่าๆเดิมๆ  จนทำให้ฉันเข้าใจและคาดเดามันได้ล่วงหน้า

ในห้องของฉัน … 

มันไม่ได้แตกต่างจากหัวใจของผู้อาศัยมากนัก  เหมือนกัน

ว่างเปล่า  สายลมหรือความเหงา นั่นพัดผ่านมาเสมอ

ผ่าน  ผ่านไปอย่างช้าๆ เนิ่นนาน  จนบางครั้งฉันอยากปิดทุกอย่าง

หน้าต่างบานเก่า ประตูที่ผุพัง..ปิดมันทุกอย่าง

แต่ก็เถอะ  ฉันคุ้นเคยมันจนยากจะกีดกั้นมันซะแล้ว

หรือบางที ฉันอาจกลัว กลัวการอยู่คนเดียว กลัวการหลงลืม..

หรือบางทีความอ้างว้าง และว่างเปล่า นั้นอาจเป็นสิ่งสุดท้ายที่เข้ามาทักทายฉัน

ฉันเคยคาดคิดในขณะที่ฉันหลับตา

สิ่งสุดท้ายก่อนที่ฉันจะหลุดลอยไปในห้วงแห่งนิทราและไร้ตัวตน

ฉันเพียงอยากคิดถึงใครสักคน   ใครสักคน

จากภาพที่เลือนราง  หมองหม่น  มาประติดประต่อเป็นเรื่องราว

รอยยิ้มและความสุข  ..  นั่น

อาจทำให้ความทรงจำที่เจ็บปวด ในความฝันที่โหดร้าย

ลดทอนความหนาวเหน็บของนิทรากาลและเวลา ไปได้บ้าง

หรือบางทีมันอาจไม่รู้สึกอะไรอีกแล้วในความฝันนั้น

ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย    ค่อยๆเลือนหายไป  เงียบ..

พรุ่งนี้ฉันจะตื่นอีกครั้ง  ….

……………………………………………………………………

 

 

 

 

โดย หนุ่มใต้ใจดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net