วันที่ พฤหัสบดี กรกฎาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แล้วเราก็ต่างมีคู่ชีวิต


เธออยู่ ณ หนใดในโลกนี้
ความคิดถึง ยังมีอยู่ใช่ไหม
จำบางคนได้บ้างหรืออย่างไร
ขณะนี้บางใจคิดถึงเธอ

อายุสิบหกปีที่รู้จัก
เธอสอนให้รู้รัก สลักเสมอ
ทั้งความ“ชื่น”ทั้ง“ขื่น”ช้ำร่ำละเมอ
ก่อนเราเจอคนที่ต่างดีงาม

ข่าวว่า วันนี้เธอเป็นคุณแม่
สมบูรณ์แท้สุขล้ำไร้คำถาม
พบแล้ว ซึ่งโลกที่เคยนิยาม
นั่นคือความ “รักแท้” ฉันแน่ใจ

ฉันก็พบ "เธอคนหนึ่ง"ซึ่งประจักษ์
ทำให้เชื่อว่ารักจักผลิใหม่
รอยหม่นมัวได้หายกระจายไกล
“แอบยิ้มกับเยาว์วัยที่ล่วงเลย”

ฉันอยู่นี่ขณะที่เธออยู่ไหน
มิสำคัญอะไรใช่ไหมเอ่ย
นั่นคือวันเวลาที่ลับเลย
เมื่อเราเริ่มคุ้นเคยกับความจริง

แล้วเราต่างก็มีคู่ชีวิต
แปลกจาก เคยนึกคิดในทุกสิ่ง
“นางฟ้า” ของฉันก็เพราพริ้ง
เป็นเจ้าหญิง ยิ่งกว่าในนิยาย

ฉันกับเธอยังคิดถึงกันอยู่ไหม
เรามิควรถามไถ่ให้เสียหาย
ฉันคิดถึง“ภรรยา” ฉันมากมาย
และคงคล้าย เธอคิดถึง “สามี”

ถึงรักเราไม่ใช่รักคู่ชีวิต
งดงามแค่ความนึกคิดอันริบหรี่
แต่เป็นความรักแท้ที่เคยมี
แม้ต่างจากรักวันนี้ที่เราเป็น

เก็บเอาส่วนรู้สึกลึกลึกไว้
ซาบซึ้งกับความหมายที่ได้เห็น
ผ่านไปหลายร้อนหนาวทุกเช้าเย็น
คอยตอกย้ำทุกประเด็นให้เข้าใจ

เราอยู่ ณ หนใดในโลกนี้
ความคิดถึงยังมีอยู่ที่ไหน
ความทรงจำจะเลือนหายกระจายไกล
เป็น "ความโชคร้ายที่แสนดี"

แทนคุณแทนไท

ขอบคุณภาพประกอบจาก http://www.bloggang.com/data/child/picture/1194661981.jpg

โดย แทนคุณแทนไท

 

กลับไปที่ www.oknation.net