วันที่ พฤหัสบดี กรกฎาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

+++กลับคืนมา+++


           หลายเดือนที่ผ่านมานี้..ชีวิตก็ยังดำเนินไป..แต่ไม่สามารถแบ่งเวลามาที่นี่ได้ มรสุมชีวิตได้ผ่านไปอีกครั้งหนึ่ง So Sad เรื่องสุดท้ายสำหรับที่นี่ ในหลายเดือนที่ผ่านมาชีวิตเป็นแบบนั้นจริงๆ ชีวิตก็เหมือนเส้นกราฟมีขึ้นมีลง เมื่อลงไปถึงจุดต่ำสุดมันก็ต้องกลับขึ้นมาใหม่จริงไหม เหนื่อยนะ..สำหรับทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา เสียน้ำตามากมาย แต่น้ำตาก็ไม่ได้ช่วยอะไร เริ่มต้นด้วยการผิดหวังจากบางสิ่งที่คาดหวัง การปฏิเสธอย่างสิ้นเยื่อใย ให้ความหวังใหม่ และทำลายมันอีกครั้ง รู้สึกเจ็บปวดซ้ำซ้อนยังไงก็ไม่รู้ ต้องไม่ยึดติดใช่ไหม เปลี่ยนจากการวิ่งตามและพยายามไขว่คว้ามาเป็นการเฝ้ามองดูอยู่ห่างๆ มันทำใจได้ยากเย็น แต่ก็ต้องทำให้ได้ ไม่รู้เพราะอะไรความผูกพันธ์จึงเกิดขึ้นได้ ทั้งที่ไม่ควร ฉันอาจไม่ดีพอที่จะเป็นได้ในสิ่งนั้น แต่เพียงแค่นี้ก็ดีเกินพอแล้ว

           เรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวได้ผ่านพ้นไป ยามที่ทุกข์ที่สุด คนแรกที่นึกถึงก็ยังเป็นใครคนนั้น ไม่ต้องพูดอะไรแต่รู้สึกอบอุ่น ขอบคุณนะคะ แม้ว่าระหว่างเราจะเป็นเพียงเส้นขนาน และบางอย่างทำให้เราต้องห่างกันออกไปเรื่อยๆ ฉันพยายามทำตามความต้องการของคุณ เพราะฉันเข้าใจว่าฉันไม่ใช่สำหรับคุณ ครั้งสุดท้ายกับการทักทายอย่างเสียไม่ได้ ฉันรู้สึกได้ว่าทำให้คุณลำบากใจ แต่ก็ขอบคุณที่ยังคุยด้วย จะพยายามทำให้ดีกว่านี้ แค่อยากรับรู้ว่าคุณยังสบายดี ดีใจด้วยกับหน้าที่การงานของคุณ ตำแหน่งที่สูงขึ้น คงทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น และฉันหวังว่าคุณจะโชคดีในเรื่องของหัวใจเช่นกัน ไม่อยากเห็นคุณต้องทุกข์ใจอีก เพราะฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นดี ถึงวันนี้ก็ยังห่วงใยอยู่เสมอ

          เพื่อนใหม่ที่ก้าวเข้ามา  ท่ามกลางมรสุม...ฉันได้พบเพื่อนใหม่หลายคน เพื่อนที่ทำให้ฉันพอจะลืมบางสิ่งได้บ้าง อย่างน้อยก็ไม่ได้มีแต่เรื่องร้ายๆ ในชีวิต สำหรับใครบางคนที่พยายามก้าวข้ามความเป็นเพื่อนเข้ามา ฉันไม่สามารถรับได้จริงๆ เพราะในใจนั้นยังไม่สามารถลบใครบางคนออกไปได้ คงไม่ยุติธรรมที่จะรับใครเข้ามาตอนนี้

          ชีวิตที่มีแต่งาน นอนนับชั่วโมงได้ ทำไปทำไม เพื่อหวังว่าพ่อแม่จะลำบากน้อยลง เพื่อจะได้ไม่ว่างคิดถึงเรื่องราวบางอย่าง เหนื่อยนะ บางทีก็อยากมีใครสักคนคอยยืนข้างๆ แต่ก็ต้องเดินคนเดียวอยู่ดีใช่ไหม

          คิดถึงคุณจัง อยากบอกคุณนะ แต่คุณคงไม่อยากฟังสินะ

โดย ภัทรนภา

 

กลับไปที่ www.oknation.net