วันที่ ศุกร์ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อาลัย


บท : อาลัย



อะไร!  หล่นหายในสายน้ำ
ฤดูกาลชื่นฉ่ำ ไม่กล้ำใกล้
รอยร่าง พร่างแผ่ว แล้วเลือนไป
หัวใจ สั่นไหว ทำไมนา

ความคิด กลัดกลุ้ม รุม รุก รัด
อัตคัต งดงามเป็นนักหนา
"เธอ" คือความฝันอันมายา
มาเสี้ยมส่วนปรารถนา ให้เข้าใจ

ความรัก "บานอยู่" ในสายลม
พร้อยพรม อารมณ์ความคิดใคร่
วางความ จริงไว้ ในอาลัย
เหลือเพียง ชิดใกล้ ในทรงจำ

ลอยแล้ว ลอยหาย กับสายฝน
น้ำตาเธอรินหล่น ปนฝนช้ำ
ธุลีเศร้า เหงาเหงา และเงียบงำ
เตือนย้ำ ความเศร้าโศก ที่เรามี

ลาแล้ว เลือดเนื้อให้เชื้อสาย
หัวใจ ล่มสลาย ไม่เหลือที่-
-สัมผัสส่วนความสุขที่เคยดี
ต่อแต่นี้ คงมี แต่อาลัย

นกเหงา...
คืนนี้ มิรู้เจ้า ไปอยู่ไหน
บนสวรรค์ ชั้นฟ้าประดาใด
ขอให้ นอนหลับ ให้สบาย

อะไร!  หล่นหายในสายน้ำ
ฤดูกาลชื่นฉ่ำ ไม่กล้ำใกล้
รอยร่าง พร่างแผ่ว แล้วเลือนไป
น้ำตา บ่าไหล ทำไมนา

ด้วยอาลัยยิ่ง พ่อเฒ่า ขาว ชูพันธ์ : ๗ มกราคม ๕๓


:ขนอม นครศรีธรรมราช/แทนคุณแทนไท

ขอบคุณภาพจาก http://www.pixpros.net/forums/attachment.php?attachmentid=25434&stc=1&d=1170216030

โดย แทนคุณแทนไท

 

กลับไปที่ www.oknation.net