วันที่ ศุกร์ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพราะโลกกลม..สีลมคืนนั้น..ลูกสาวบุญธรรมของฉัน..กับนั่งดริ๊งส์...ฝรั่งหัวแดง...?


ลูกสาวบุญธรรมของฉัน...กับวันที่พบเจอ...

นั่งดริ๊งส์ที่สีลมซอยสี่...?...

........โลกนี้ก็แปลกสิ้นดี ใครหนอช่างว่าโลกกว้างใหญ่ไพศาลยาก...

ที่จะพบพาน แต่สิ่งที่ฉันพบเจอในคืนนี้หละ.คือดอกไม้งาม ในวันโน้น...

มิใช่หรือ ยังจำได้ว่ากู้เงินไปร่วมแรงชาวบ้านช่วยเหลือสร้างบ้านหลัง...

ใหม่ให้หนู..ได้พารายการทีวีชื่อดังไปถ่ายทำเรื่องราวของหนู จนมีเงิน...

มีทอง จนมีผู้ใหญ่ใจดีอาสารับไปอุปถัมถ์ค้ำชูให้เล่าเรียนในสังคม...

มีหน้ามีตา ให้เรียนสูงที่สุดเท่าที่หนูจะเรียนได้...

........ดีใจทุกคราที่ได้รับรู้เรื่องราวของหนู...วิ่งเต้นให้หนูได้มีชื่อใน...

ทะเบียนราษฏร์กับคุณครูประจำชั้นที่ติดต่อฉันมาในคราโน้น...

ไม่อยากคิดมาก ไม่อยากเอื้อนเอ๋ยให้เจ็บช้ำน้ำใจ แววตาที่ทอด...

มองมายังฉันมันยังยังระริกไหมและหวามอยู่ไหมนั่น...

แห่งความเมตตาปรานี..สี่ห้าปีผ่านไป..โลกในเมืองใหญ่...

มันไม่สวยงาม....

.......หากวันนี้เพื่อนตำรวจร่วมอาชีพของฉัน..ไม่ชวนมากินเลี้ยงย้าย...

กลับภูมิลำเนา และไม่ไหลเอื่อยมาที่ซอยสีสมแถวนี้ แสงสีเสียง...

วับๆแวมๆกับเสื้อผ้าที่สวมใส่ ให้ตายซินั้น ลูกสาวบุญธรรมของ...

ฉันเองหรือนี่...กร้านหรือเจนสังคมไปแล้วกระมัง...แล้วเรื่องที่ฝัน...

อนาคตที่หวัง แม่พิมพ์ของชาติคงเลือนหายไปกับแสงวับแวม...

และทริปของฝรั่งหัวแดงแล้วกระมัง...

.......โชคดีกับเส้นทางที่หนูเลือกนะคนดี...เวลาเปลี่ยน จิตใจเปลี่ยน...

 ไม่มีใครอยากจะเกิดมายากจน ปากกัดตีนถีบ แล้วผู้ใหญ่ใจดี...

ในคราโน้นหละจ๊ะ ฉันถามต่อ หนูผิดเองคะพ่อหนูผิดเอง ...

หลงแสงเสียงเมืองกรุง โรงเรียนดีดี ก็ได้เรียน แต่...แต่..มันสายไป...

แล้ว...มันยิ่งกว่านิยายนะพ่อชีวิตหนู...เข้ามาแล้วหนูคงกลับไปไม่ได้...

ที่เคยมา...หนูต้องไปไกลกว่านี้...


.........คืนฝนตกหนัก คุณผู้ชาย เวียนเข้าเวียนออกห้องของหนูกับลูก...

ชายของเค้า... จนคุณผู้หญิงจับได้ เงินทองที่เคยได้ ไม่มีแล้ว หนูเคย...

ไปเรียนนั่งรถคันโต เหมือนฝันนะคะพ่อ แต่มันก็แค่เพียงชั่วความสวย...

ความสาว เจ้าดอกไม้บ้านนา กาหรือคะ กาในฝูงหงส์กับของเล่น...

ชั่วยาม เป็นทำไมแค่นางห้องกำหนัดอารมณ์ชั่วคราวของผู้ชาย...

บ้ากาม ดีเหมือนกันจะได้ไม่ไปหาเศษหาเลยที่ไหน เอาเด็กในบ้าน....

เสียงผู้ใหญ่ใจดีคนที่ไปรับหนูมาส่งเสียเล่าเรียน...

.......แล้วอนาคตต่อไปหละหนู...ก่อนจากมาในคืนนั้นฉันเอ๋ยถาม...

ด้วยความห่วงใย..มิสเตอร์แฟรงค์คะพ่อ มิสเตอร์แฟรงค์สัญญา...

กับหนูว่าต้นเดือนมกราคมจะมารับหนูไปอยู่ด้วยที่อเมริกา.. ..

นี้เค้าก็ส่งเงินมาให้หนูใช้เดือนละสามสี่หมื่น..บ้านก็เช่าให้หนูอยู่...

โอ้ลูกบุญธรรมที่รักของฉัน....?

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net