วันที่ เสาร์ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กลัวเหลือเกิน กลัวเธอเดินจากไป


ไม่รู้ลมใดเล่ามาเย้าหยอก

เหมือนเอ่ยบอกกับข้าในครานี้

ให้ในห้วงสำนึกรู้สึกดี

ตราบแต่มีตัวเขามาเคล้าคลอ

*

ที่เคยเหงาเศร้าหาไม่ปรากฏ

ทุกหยาดหยดเคยรินก็สิ้นหนอ

เปลี่ยนเป็นการโอบปลอบทุกรอบรอ

ก็เพียงพอหายเหงาเมื่อเขาเคียง

*

ที่เคยท้อเคยทุกข์ก็สุขนัก

ที่เคยเจ็บเพราะรักก็สิ้นเสียง

มีเพียงความสดใสเข้าไล่เรียง

เป็นสำเนียงเสียงสะท้านว่าหวานใจ

*

อยากบอกลมห่มข้าในครานี้

ว่าข้ารู้สึกดีขนาดไหน

อยากให้ลมช่วยทีสักขีใจ

ประคองรักต่อไปอย่าให้ลา

*

กลัวเหลือเกินลมเอยที่เคยหยอก

ลมที่เคยเฝ้าบอกว่าห่วงหา

เมื่อไม่เห็นเขาใกล้อยู่ไกลตา

ข้ากลัวแล้วกลัวว่าจะผันแปร

*

กลัวลมรักหักอกให้ฟกช้ำ

กลัวจะถูกกระทำซ้ำรอยแผล

กลัวลมรักหักพังเข้ารังแก

คงย่ำแย่แพ้ทางว่าปางตาย

*

โดย ดวงไฟ

 

กลับไปที่ www.oknation.net