วันที่ เสาร์ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รังนอน..ที่หายไป..


ในเช้าวันเสาร์ ที่อากาศแจ่มใสในหมู่บ้านเล็กๆ ริมถนนบายพาส ที่ยังคงไว้ในความเป็นธรรมชาติเหลือเกิน... ก็ตรงที่ด้านหลังหมู่บ้านยังเป็นทุ่งหญ้า มีชาวบ้านนำวัวมาเลี้ยง และบางครั้งหลงผ่านลงเข้ามาในโครงการ ซ้ำยังทิ้งร่องรอยด้วยมูลวัวตามถนนหนทาง อีกทั้งทุกเช้าเย็นมีเสียงนกส่งเสียงปลุกแจ้วทุกวี่วัน (แต่วันนี้วันหยุด อย่าเพิ่งปลุกได้มั้ย ยังไม่อยากลุกจากที่นอนอันมีแรงดึงดูดนับล้าน) ภายหลังจากมืดคลื้มไปด้วยฝนหน้ามรสุมหลายวันผ่านที่ผ่านมา ต้นไม้ใบหญ้ารอบบ้าน ไม่เคยได้รับการเอาใจใส่ดูแลเท่าที่ควรหญ้าขื้นสูงเกือบถึงเข่า เหล่าตะใคร่และมอสต่างๆเริงร่ารับน้ำฝน แต่เจ้าของบ้านสิกลับตรงกันข้ามไม่สามารถที่จะออกนอกบ้าน ทำกิจกรรมในสวนอันน้อยนิดเฉกเช่นเคยได้… วันนี้มีแสงแดดอ่อนๆ เปิดประตูข้างบ้านออกไปเพื่อรับอากาศอันบริสุทธิภายนอก ต้องตกใจเป็นอย่างมาก ..ขี้นก ค่ะคุณ...เกลื่อนเต็มระเบียงไปหมด มองตามที่มาขึ้นไปจึงพบว่า บริเวณซุ้มระแนงที่ ปลูกม่านบาหลีไว้ แต่ยังไม่เต็มพื้นที่ มีรังนกเล็กๆ ติดอยู่ด้วย มองข้ามไปฝั่งตรงข้าม มีอีกหนึ่งรังใหญ่ ตายแล้ว..จะทำอย่างไรดีนี่...คว้าเก้าอี้ปีนดูตั้งใจว่าจะย้ายออกจากบริเวณนั้น แต่มือพลันไปจับโดนนกน้อยสองตัว นั่งนิ่งไม่เคลื่อนไหว อาจด้วยความกลัวหรือคุ้นเคยก็มิทราบได้ ความสงสารเกิดขึ้นจับใจ แต่ไม่สามารถปล่อยไว้อย่างนั้นได้..

มองข้ามไปเห็นรังใหญ่ฝั่งตรงข้าม มีอีกหรือนี่ รังนี้หนักกว่าแฮะ  รังน้อยที่มีเจ้าของตัวเล็กๆ นอนเฝ้าเป็นเพียงรังเปิดโล่ง แค่มีใบหญ้าเล็กน้อยรองอยู่บนตระแกรงเหล็ก แต่รังนี้ เป็นรูปเป็นร่างสวยงาม คงใช้เวลาก่อร่างสร้างรัง หลายวันพอสมควร

 

แต่รังนั้นว่างเปล่า...ตัดสินใจ ย้ายรังนั้น มาวางบนกระถางต้นไม้ที่พื้นข้างๆ ต้นจั๋ง ใต้ร่มชายคาให้เจ้านกพำนักไปพลางรอแม่นกกลับมารับหรือขยับขยายต่อไป เนื่องจากยังหาที่เหมาะสมไม่ได้ จะไปวางบนต้นอื่น หรือที่อื่นก็เกรงว่าฝนที่มีเคล้าว่าจะตกลงมาอีก จะพาให้นกน้อยสองตัวเปียกปอน บ่ายๆ เดินไปเจออีกรัง ซ่อนอยู่ในพุ่มลีลาวดีใบลูกศร จึงจัดการย้าย ไปไว้ที่ต้นเฟื่องฟ้าหน้าบ้าน ไกลหูไกลตาหน่อย..

ปัญหาของบ้านจัดสรรบริเวณนี้ คือ เหล่านกกระจิบกระจอกนับร้อยจะต้องมาเกาะรั้ว เกาะสายไฟ ทักทายกันทุกๆ วัน ส่งผลให้นกที่ไม่มีมารยาทพวกนึ้ กินมาจากที่ไหนไม่รู้ แต่มาถ่ายเต็มบ้านเรา แถมยังมายึดพื้นที่สร้างเป็นรังนอน..โกรธโมโหในบางครั้ง แต่ทำอะไรไม่ได้...ทุกครั้งเห็น ย้าย หรือทำลายก็ยังไม่คิดมากเท่าไร แต่เมื่อเห็นนกน้อยตาดำๆ ที่เฝ้ารังอยู่ ทำไมวันนี้รู้สึกผิด รู้สึกบาป อย่างบอกไม่ถูก เย็นของวันนี้ คงมีเหล่านกถึงสามครอบครัว ที่โดนผลกระทบจากการยักย้ายถ่ายเทที่อยู่ในครั้งนี้

บ้านหลังเล็กหนึ่งหลังที่แม่นกปล่อยให้ลูกน้อยสองตัวเฝ้า ถูกทำลายเนื่องจากอยู่ในบริเวณทีต้องห้าม ส่วนรังใหญ่อีกหนึ่งถูกย้ายมาและให้ลูกนกเข้าครองกรรมสิทธิ์  ส่วนอีกหนึ่งถูกเวนคืนจากต้นลีลาวดี ไปไว้ที่ ต้นเฟื่องฟ้า...สรุปว่า ขออโหสิกรรม ด้วยเถอะ เจ้านกทั้งหลาย ไม่อยากจะทำ แต่จำใจ..ฉันจะบาปแค่ไหนนะเนี่ยยยย!!!! สมัยนี้กรรมยิ่งติดจรวดด้วยสินะ..

ตกเย็นแม่นกกลับมาแล้ว กำลังนอนกกลุกน้อย เราออกไปเก็บผ้า ราวผ้าจะอยู่ใกล้บริเวณที่ เอารังนกไปวาง..พอเดินผ่านเข้าใกล้ มันตกใจบินหนีไปเกาะบนกำแพงรั้ว
พอเราเดินเข้าบ้านมันก็กลับมานอนกกลูกน้อยเช่นเคย..มันคงรู้สึกไม่ป็นส่วนตัวเหมือนอยู่บนหลังคาหรือบนต้นไม้  แต่ลูกนกที่ไร้เดียงสาคงไม่รู้สึกเกรงกลัวสิ่งใด ไม่ก็คงชินมือ และรู้ว่าเราไม่ทำร้ายมันมั้ง..เลยไม่สนใจอะไรนอนนิ่งตามปกติ ขนาดหนูก้มเอาโทรศัพท์มือถือถ่ายรูปมันยังนอนเฉยเลย..โถ!! เด็กก็คือเด็กอยู่วันยังค่ำ ไม่ว่าคนหรือสัตว์ ก็มีความไร้เดียงสา...

... บาปมากมั้ย..แล้วถ้าเป็นคุณ..จะทำอย่างไรดีคะ??????? ถ้าวันหนึ่งเปิดบ้านมาเจอแต่ขี้นกเต็มไปหมด มองตามขึ้นไปเพื่อจะทำลาย..แต่เจอโจยท์นั่งทำตาปริบๆๆมอง..แววตาใสซื่อ..ว่างเปล่า..ไม่ได้ตั้งใจ!!!

โดย T.GAng

 

กลับไปที่ www.oknation.net