วันที่ จันทร์ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

= “ ครูต้น หนูอยากเป็นนักบิน” =


บันทึกของครูต้น...

วันนี้พี่ต้นบอกเด็กๆว่า...เด็กๆที่มาเรียนวันนี้เราจะอยู่ในวันเปลี่ยนแปลงร่วมกัน เด็กๆก็งงซิครับเปลี่ยนแปลงอะไรกันครูต้น...อย่างนี้อย่าพึ่งงง... 
วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้เรียนที่นี่ในบรรยากาศแบบนี้...จำมันเอาไว้หละกันนะครับ และมันจะไม่มีอีกแล้ว ( เด็กๆเงียบเลยครับมีความรู้สึกร่วม ) หลังจากนี้ไปพี่ต้นจะย้ายชั้นเรียนไปไว้ข้างบน บรรยากาศมันก็จะเปลี่ยนไปนิดหน่อยใครว่างวันจันทร์ก็มาช่วยพี่ต้นเก็บของได้นะ เอาเป็นว่าวันนี้เราจะได้อยู่และเรียนที่ห้องเรียนชั้นล่างเป็นวันสุดท้ายแล้ว ค่อยไปหามุมของตัวเองข้างบนใหม่แล้วกันนะ เสาร์หน้าอย่าตกใจแล้วกัน... พี่ต้นอยากให้เด็กรู้สึกว่าที่นี่เป็นบ้านของตัวเอง ต้องช่วยกันดูแลเหมือนบ้านที่ไม่มีคุณพ่อคุณแม่อยู่ด้วย จะทำให้เด็กๆรู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นกว่าอยู่ที่บ้านตัวเองครับ...



หลังจากอาทิตย์ที่แล้วเงียบหายกันไปหลายคน วันนี้กลับมากันปกติ มาถึงก็จัดการตัวเองให้เรียบร้อยอะไรเป็นอะไรจำกันได้หมดแล้ว ก็มีแต่น้องปันนี่แหละครับที่หายไปนานกว่าคนอื่น เพราะว่าไปสอบเข้า ป.1 มาและอยู่ในช่วงของการเปลี่ยนแปลงเหมือนกันช่วงนี้ลงตัวหละกลับมาเรียนได้ โตขึ้นเยอะเพราะหนูป.1 แล้ว นี่คือสิ่งที่ทำให้ปันเปลี่ยนไป ครั้งก่อนๆที่มาเรียนคุณแม่ไปไหนไม่ได้เลยครับติดหนึบแกะไม่ออก วันนี้ปันไม่มีปัญหาเรื่องนี้แล้วเยี่ยมไปเลย...เดี่ยวพี่ต้นจะให้ปันช่วยแนะนำน้องๆในเรื่องนี้หน่อยนะครับ...วันนี้มาเริ่มต้นทำงานกันใหม่ในชื่อหัวข้อภาพ ความสามัคคี....ผลงานที่ออกมาก็ยังแอบแสดงให้เห็นอยู่นะครับว่าคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้ไปไหนก็ยังอยู่กับปันตรงนี้แหละคิดถึงได้ พอเรียนเสร็จก็ได้เจอกันแล้ว...












น้องนีรเจ้าแห่งแฟชั่น...แต่ละวันก่อนออกจากบ้านน้องนีรคงต้องคิดหละครับว่าวันนี้จะใส่เสื้อตัวไหนและจะเข้ากับกางเกงตัวไหนดี เจ๋งจริงๆออกแบบตัวเองได้แต่เด็ก งานของน้องนีรวันนี้มีโจรย์อยู่ว่า...อนาคตของฉัน...นั่งคิดเงียบๆอยู่นาน พี่ต้นนึกแล้วเชียวว่าน้องนีรจะต้องมีอะไรแปลกๆ... “ ครูต้น หนูอยากเป็นนักบิน” ได้เลยซิน้องนีรเอาแบบว่าเป็นนักบินหญิงคนเดียวในหมู่นักบินทั้งหมดแล้วกันนะนีร











เหวิน นับวันยิ่งทำงานเฉยลงเรื่อยๆ ช้าแบบตั้งใจช้าพี่ต้นเลยต้องขอความช่วยเหลือจากคุณแม่น้องเหวินแล้วหละครับว่า หลังจากนี้คุณแม่คงต้องมาส่งเหวินแล้วก็กลับมารับอีกทีคงจะดีกว่า เพราะท่าทางเหวินจะไม่ค่อยใส่ใจกับการใช้เวลาเกินไปเพราะรู้ว่าคุณแม่อยู่ข้างบนนี่แหละจะเสร็จเมื่อไหร่ก็ได้อย่างนี้ไม่ดีแน่ครับให้เหวินรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบตัวเองให้เยอะขึ้นคงดีกว่านี้แน่นอน







พี่เปรม หลังจากเปิดเทอมแล้วงานคงเยอะขึ้น แต่ว่ายังไม่ลืมที่จะมาเจอพี่ต้นทุกวันเสาร์ วันอาทิตย์ไปเรียนพุทธศาสนาอีก บ้านอยู่ตั้งปากเกร็ดนู่น สุดยอดจริงๆ วันนี้มีเวลาถึงบ่ายโมงยังไงต้องทำให้เสร็จก่อน เพราะต้องกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดและเรียนเทควันโดอีก พี่เปรมสาธยายให้พี่ต้นฟัง เอาหนะครับ มันเป็นหน้าที่เราโตแล้ว...โอเคเริ่มทำงานกันได้ วันนี้ทำงานในชื่อภาพ วันเกิด แล้วพี่ต้นจะมาเตือนเปรมบ่อยๆหละกันครับจะได้ไม่ลืมเวลา... 1.05 ครับวันนี้ถือว่า ทำเวลาได้ดี





อัลล์ม่อนด์อยู่ที่นี่น่าจะเป็นพี่โตสุดครับ นั่งทำงานกับเปรมอายุไล่เลี่ยกันมาเรียนตั้งแต่สิบโมงเช้า ค่อยๆทำงานไปเรื่อยๆ เสร็จเอาสี่โมงกว่าๆ อัลล์ม่อนทำงานเหมือนไม่ได้ทำงานเลย เท่าที่พี่ต้นสังเกตุมา ไม่บ่น ไม่เบื่อ ไม่เมื่อย ไม่สน อยากได้แบบไหนก็เรียกหาพี่ต้นทีหนึ่ง หลังจากทำงานเสร็จแล้วอัลล์ม่อนจะเอามือถือมาถ่ายงานเก็บไว้ทุกครั้งครับ “ วันนี้ทำงานในชื่อภาพ ฮีโร่” ( พี่ต้นพึ่งรู้ว่าอัลล์ม่อนไม่รู้จักขบวนการห้าสี )













พี่ต่อ วันนี้มาดีเลยครับทำงานในชื่อหัวข้อภาพ ความโกรษ ถึงพี่ต่อเป็นเด็กพิเศษแต่เรื่องนี้ไม่ได้เป็นปัญหาในการเขียนรูปของพี่ต่อเลย ดูจากรูปภาพ พี่ต่อเป็นแบบนี้จริงๆครับ วันนี้นั่งทำงานได้นานเลยทีเดียว...











การ์ตูนหลังจากเสาร์ที่แล้วงงกับเพื่อนๆที่หายไปไหนกันหมดวันนี้มาก็งงอีกครั้งเพราะว่า ทำไมวันนี้มันวุ่นวายจัง งง..งง..ได้สักพัก ตั้งสติได้ก็ทานข้าวเที่ยงพอดีเลยครับ... วันนี้การ์ตูนได้ชื่อหัวข้อการทำงานว่า..ไปซื้อขนม...ก่อนอื่นที่เด็กๆจะทำงานได้ดีต้องฝึกความอดทนก่อน อดทนในงานของตัวเองให้ได้และสิ่งนี้คือสิ่งที่การ์ตูนต้องฝึกให้ได้ก่อน พี่ต้นเอาใจช่วยนะครับการ์ตูน..













มื้อเที่ยงถือว่าเป็นช่วงเวลาของการพักมือ ทุกๆวันที่มีน้องนีรมาเรียนเธอจะเป็นคนแรกที่ถามพี่ต้นว่ากินข้าวได้หรือยัง...ทุกๆครั้งไปจริงๆ และเวลาก็จะต้องสิบโมง สามสิบกว่าๆตลอด ไม่เกินสี่สิบด้วยนะครับ...เดียวอาทิตย์หน้าลองดูอีกที...
อาหารกลางวันทุกๆเสาร์คุณเมื่อน้องเหวินทำอาหารอร่อยๆและมีประโยชน์มาฝากเด็กๆทุกเสาร์เลย...ขอบพระคุณ คุณแม่น้องเหวินนะครับ ระหว่างนั่งกินข้าวกันพี่ต้นก็มีเรื่องเกี่ยวกับข้าวมาเล่าให้เด็กๆฟังทุกครั้ง ให้เห็นความสำคัญและคุณค่าของอาหารที่เรากิน แม้แต่กระทั่งข้าวเปล่าๆ สิ่งที่พี่ต้นคิดอยู่คือ เมื่อใดที่เราไม่ขาดเราก็คงจะไม่รู้ว่ามันสำคัญแค่ไหน พี่ต้นก็อยากให้เด็กๆคิดแบบนี้บ้างเหมือนกันนะครับ ระหว่างเล่ากันอยู่ก็มีเสียงหนึ่งโพล่เข้ามา...หยุดก่อน...ทุกคนหันไปมองหน้าประตู... “หนูก็มีกับข้าวมาด้วยรอก่อนๆ” .. เอมมี่นั่นเอง...มีกับข้าวเยอะแยะเลยครับพอดีเลยนะเอมมี่...



เรียบร้อยกันแล้วก็มาทำงานกันต่อครับ 





เอมมีวันนี้มาทำงานในชื่อหัวข้อภาพ งานวันเกิด...นั่งทำงานกับพี่ๆโตงานเอมีก็โตขึ้นด้วยครับเรียบร้อยดี และไม่พูดมากเหมือนกับตอนทำงานอยู่กับน้องๆข้างหน้าขวาก็เห็นอัลล์ม่อนทำงานอยู่..ซ้ายก็เห็นพี่เปรมทำงานอยู่ไม่มีใครที่คิดว่าจะสนทนาด้วยได้ทำงานดีกว่า...







วันนี้งานของเอมมี่จึงเสร็จเร็วเลย มีเวลาได้ชักชวนคนอื่นๆเล่นตอนแรกก็ยังพอมีน้องนีรเล่นเป็นเพื่อนแต่พอน้องนีรกลับบ้านแล้วเอมมี่ก็เริ่มโวยวาย เอาอีกแล้วเลยโดนพี่ต้นดุไปเลยตามระเบียบ “เอมมี่มองก่อนนะว่าตอนนี้มีใครว่างบ้าง เดินไปดูทุกคนที่อยู่ณ.ที่แห่งนี้ก่อนว่าใครสามารถที่จะเล่นกับเอมมี่ได้บ้างก่อนที่จะมาโวยวายอย่างนี้...” เอาแบบนี้แหละครับเอมมี่ต้องให้รู้เองและคิดก่อนว่าสมควรจะโวยวายหรือไม่... สักพักโฮย่าก็เข้ามาหาพี่ต้นแล้ว ถามว่า “พี่ต้นเอมมี่เขาโวยวายแล้วโดนดุเพราะว่าไม่มีใครเล่นด้วยใช่ไหม...บอกเขาซิว่าเดี่ยวถ้าหนูทำงานเสร็จแล้วหนูจะไปเล่นด้วยนะ...” เอมมี่เลยมานั่งลุ้นโฮย่าใกล้ๆเลยครับ...( แต่โฮย่าท่าทางจะยาวเพราะวันนี้สีอะครีลิกครั้งแรกตอนนี้พึ่งได้ลงสีรอไปก่อนแล้วกันนะเอมมี่...)



โฮย่าก็วันนี้ลงสีอะครีลิกเป็นวันแรก ตื่นเต้นน่าดู หยุดไปทำใจตั้งสามอาทิตย์วันนี้พึ่งกลับมาตื่นเต้นๆ...ชื่อภาพ ความกล้าหาญ พี่ต้นบอกโฮย่าว่า...เอาชีวิตจริงของโฮย่าซิพี่ต้นรู้นะ... ( โฮย่าพึ่งไปโชว์ร้องเพลงมาครับเพราะเธอกำลังเรียนร้องเพลงอยู่...บรรยายภาพนี้หัวข้อนี้ออกมาได้ดีเลยครับ)

















ส่วนน้องญภา กับ น้องริวมาสายสุดครับวันนี้ดีเหมือนกันยังมีเพื่อนที่เริ่มทำงานพร้อมๆกัน ญภานั่งทำงานไปสักพัก ตาเริ่มแดงแต่ยังเก็บอาการ พี่ต้นก็คิดอยู่ว่านี่ไปดุญภาตอนไหนหรือเปล่า หรือตอนที่บอกให้ญภาติดสก็อตเทปเองให้ได้ห้ามใครช่วย... พอพี่ต้นทักก็ได้เรื่องเลยครับ สะอึกสะอื่นเลย กว่าจะกลับมาทำงานได้ต้องคุยกันอยู่นานเหมือนกันสรุปแล้วญภาบอกว่า คิดถึงบ้าน... นี่พึ่งมาเมื่อกี้เองนะ แต่พอทุกอย่างเริ่มลงตัวงานเริ่มเดินเริ่มพอลืมบ้านได้ ญภาก็กลับมา...วันนี้ร่างภาพหัวข้อ...วันสงกรานต์ได้สวยเลยครับ... ญภาใช้ยางลบน้อยลงกว่าทุกๆครั้งที่มาเรียนวันนี้ดีเยี่ยมไปเลย...





















ส่วนน้องริววันนี้แฮปปี้มากๆ ทำงานในชื่อภาพ ความสามัคคี... เสร็จแล้วยังพอได้มีเวลาเล่นๆกินๆกับพี่ๆ ก่อนกลับบ้าน













เสาร์นี้มีเด็กๆมาร่วมทดสอบ 3 คน



ส่วนวันอาทิตย์ต้องรอ ถึงบ่ายโมงกว่าๆครับถึงจะมีนักเรียน ที่จริงวันนี้ต้องมีนิวเป็นขาประจำแต่หลายอาทิตย์แล้วที่ไม่มาไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรกันบ้างอ่านเว็บอยู่ตอบพี่ต้นหน่อยก็ได้นะครับ...



น้องนีรมาเรียนวันนี้ช่วงบ่าย เป็นครั้งที่สองครับที่มาเรียนทำงานในชื่อหัวข้อภาพ ไปซุปเปอร์มาเก็ต วันนี้น้องนีรกล้าพอที่จะคุยกับพี่ต้นแล้ว...เยี่ยมไปเลยหวังว่าวันต่อๆไปจะได้พูดคุยกันมากขึ้นนะครับ 









มีอยู่สองสาวน้อย น้องนีรและน้องเกรซ น้องเกรซก็พึ่งจะออกจากโรงพยาบาลมาพี่ต้นคิดอยู่ว่า วันนี้น่าจะยังไม่มา แต่ เกรซก็ยังมาเรียนครับ ใจสู้จริงๆสาวน้อยคนนี้ 
หัวข้อในการทำงานก็...ไปหาหมอ...พอดีเลย มีเรื่องที่จะคุยกันแล้วครับเกรซ วันนี้ดูจะยังไม่ค่อยเต็มที่เท่าไหร่ อาทิตย์หน้าต้องเต็มร้อยกว่านี้แน่นอนเลยครับ
น้องเกรซ พักผ่อนเยอะๆ กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมไวๆนะครับแล้วอาทิตย์หน้าเจอกันใหม่...











พี่สาวน้องเกรซครับคนนี้



อยู่กันที่นี่สองสาวเวลาทำงานก็ไม่ค่อยมีเสียงกันเท่าไหร่ถามคำตอบคำ ก็มีแต่พี่คนนี้เขาแหละครับไม่หยุด พูดอยู่คนเดียวพี่ต้นคิดว่าทั้งสองคนคงเบื่อเจ้าคนนี้น่าดูไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกันนักหนา หาตัวจับยากเลย ก็พี่ง่วงของเรานั่นเอง... วันนี้มาทำงานในชื่อหัวข้อภาพ ไปตลาด... พูดกับเฒอแตมนี่ก็สนุกดีครับ เวลาที่เด็กน้อยแบบนี้ แต่ถ้าเป็นวันที่มีเพื่อนๆเยอะเหมือนวันเสาร์เห็นทีพี่ง่วงต้องโดนไม้เรียวแน่ๆเลย พี่ต้นต้องนั่งคุมเลยครับกว่าจะทำงานกันเสร็จไม่งั้นไหลไปไหลมาอยู่อย่างนี้...กว่าจะเสร็จ...











ดูรูปภาพทั้งหมดอาทิตย์นี้ครับ

โดย ครูแหลม

 

กลับไปที่ www.oknation.net