วันที่ พุธ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ประมงพื้นบ้าน ๒






เมื่อวันที่ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๓ ได้มีโอกาสลงเรือประมงพื้นบ้านไปดูเขาจับปลากันกลางทะเล เลยเก็บเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟัง


เรือประมงพื้นบ้านแถบนี้เป็นเรือกอและทำด้วยไม้ ส่วนใหญ่จะไปซื้อที่ต่อเสร็จแล้วมาจากแถบจังหวัดปัตตานี ขนาดไม่ใหญ่โตนัก เมื่อออกไปอยู่กลางทะเลที่ห่างจากฝั่งที่เห็นแต่น้ำกับฟ้า มองไม่เห็นฝั่ง ถ้าทะเลมีคลื่นลม เรือก็จะโคลง คนไม่เคยชินก็จะเมาคลื่นได้


ผมเคยขอเขาลงเรือหลายครั้ง แต่ทุกครั้งที่ไปเที่ยว ทะเลจะมีคลื่นมากไปจนถึงคลื่นลมแรง ไต๋เขากลัวว่าผมจะเมาคลื่นและเป็นอุปสรรคในการทำงานของเขา เขาจึงไม่ยินยอมให้ผมลงเรือด้วยสักที จนครั้งนี้ ทะเลค่อนข้างสงบ คลื่นลมไม่ค่อยมี ผมจึงขอเขาติดเรือไปด้วย โดยยืนยันว่าผมเคยลงเรือไปตกปลาในทะเลมาแล้ว ทั้งเรือเล็กเรือใหญ่ ไม่เคยเมาคลื่นสักที (เคยแต่เมาบก คือขึ้นจากเรือแล้วรู้สึกพื้นดินมันโคลงเคลง) แล้วตอนนี้ทะเลก็ไม่มีคลื่นลมแรง เป็นโอกาสเดียวที่ผมจะได้ลงเรือ ถ้าทะเลเรียบแบบนี้ไม่ได้ลง ก็ไม่มีโอกาสจะได้ลงอีกแล้ว  ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่วางใจ เลยไปซื้อยากันเมาคลื่นมาให้ผมกินก่อนออกเรือ  ตกลงว่าคืนนั้นผมต้องเข้านอนตั้งแต่ยังไม่ดึก เพราะจะต้องตื่นมาลงเรือก่อนสว่าง


นอนหลับไปได้สักพัก เวลาประมาณตีสองครึ่ง ไต๋ก็มาปลุก ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้แล้วตั้งแต่เย็นวันวาน ไม่ว่าจะเป็นน้ำมันเรือ น้ำแข็งสำหรับดองปลา อวนจับปลา ฯลฯ  ส่วนอาหารที่จะไปกินในเรือ แม่บ้านของไต๋ลุกขึ้นมาทำเพิ่มเติม นอกเหนือจากกับข้าวเย็นวานที่ทำเผื่อไว้แล้ว


แม้จะเป็นเวลาตี ๒ กว่า ๆ ชายหาดที่เป็นที่จอดเรือประมาณ ๒๐ กว่าลำ สว่างไสวและคึกคักไปด้วยผู้คน ทั้งไต๋เรือ ลูกเรือ และแม่บ้าน ที่จะต้องมาช่วยกันเข็นเรือลงน้ำ เป็นเสียงในฟิล์มดังระงมไปหมด แล้วยังเสียงเครื่องเรืออีก เรือประมงพื้นบ้านจะต้องอาศัยพึ่งพาซึ่งกันและกัน ออกเรือและกลับพร้อม ๆ กัน เพราะลำพังไต๋กับลูกเรือแต่ละลำแค่ ๒ - ๓ คน จะเข็นเรือลงน้ำ-ลากเรือขึ้นฝั่งคงทำไม่ได้


ก็เป็นอันว่า เมื่อเรือถูกเข็นลงไปลอยอยู่ในน้ำแล้ว ไต๋เรือก็จะติดเครื่องมุ่งหน้าออกทะเลไปยังจุดหมายที่จะลงอวน  ลูกเรือก็จะต้มน้ำชงกาแฟให้ไต๋กินแก้ง่วงเหงาหาวนอน ส่วนลูกเรือก็แยกย้ายกันหาที่เหมาะ ๆ หลับสักงีบเพราะกว่าเรือจะถึงจุดลงอวนก็ใช้เวลากว่า ๒ ชั่วโมง ส่วนไต๋ก็วิทยุคุยกับไต๋ลำอื่น ๆ กันไปตลอดทาง


ประมาณตี ๕ พอถึงจุดหมายที่คิดว่ามีปลาชุกชุม ห่างจากฝั่งประมาณ ๕๐ กม. เรือประมงพื้นบ้านสมัยนี้เขาก็มี GPS ดูตำแหน่งเรือและมี Sounder ไว้ดูฝูงปลากันบ้างแล้วนะ ไม่ใช่เดาสุ่มเอาเหมือนแต่ก่อน ไต๋จะเบาเครื่องวิ่งวนหาทำเลดี ๆ  ลูกเรือก็ต้องตื่นขึ้นมาเตรียมตัวลงอวน พอไต๋สั่ง ลูกเรือก็จะเอาทุ่นที่เป็นธงผูกกับอวนโยนลงไปในน้ำ แล้วปล่อยให้แรงเรือวิ่งดึงอวนค่อย ๆ ไหลลงน้ำไป จนหมดปาก ที่ปลายอวนก็มีทุ่นธงอีก อวนแต่ละปากยาวประมาณ ๕๐๐ เมตร ลงอวนไปทั้งหมด ๔ ปาก


พอลงอวนเสร็จฟ้าก็เริ่มสว่าง รอสักพักกะว่าปลามาติดอวนแล้ว ก็จะวนเรือไปที่อวนปากแรก จอดเรือทอดสมอแล้วสาวอวนขึ้นมา ตอนสาวอวนนี่แหละก็จะคอยลุ้นว่าปลาอะไรจะมาติดอวนบ้าง มากน้อยแค่ไหน หน้านี้เป็นหน้าที่ปลาทูชุกชุม อวนที่เตรียมไปลงเป็นอวนปลาทู ปลาที่ติดอวนส่วนใหญ่ก็เป็นปลาทู มีปลาอื่น ๆ ติดมาบ้าง สาวอวนไปปลดปลาไป แล้วเอาดองน้ำแข็งใส่ในลัง แต่ละปากจะใช้เวลาสาวประมาณครึงชั่วโมง ๔ ปากก็ใช้เวลา ๒ ชั่วโมงกว่า


สาวอวนขึ้นหมดแล้ว ก็มุ่งหน้าเข้าฝั่งกลับบ้าน ใช้เวลาวิ่งเข้าฝั่งอีกประมาณ ๒ ชั่วโมง ตอนเรือวิ่งกลับบ้านนี่แหละครับ เป็นเวลากินอาหารที่เตรียมไป กินเสร็จลูกเรือก็หลับตามอัธยาศัย ไต๋ก็ถือท้ายไป มาถึงบ้านก็เกือบเที่ยง


ดูการเข็นเรือลงน้ำ ลากเรือขึ้นฝั่ง และการขายปลาได้ที่ ลงใต้ไปดู...ประมงพื้นบ้าน 







โดย MrTote

 

กลับไปที่ www.oknation.net