วันที่ อาทิตย์ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เที่ยว Bath กับครูน้ำทิพย์


เที่ยว Bath กับ Anderson Tour ไปกับกลุ่มนักท่องเที่ยวหลายประเทศ ที่บนรถทัวร์น่ะส่งเสียงกันช้งเช้งล้งเล้ง รถพาทัวร์รอบเมืองก่อนจะให้ลงไปดูเอง ไกด์ของเราทำหน้าที่อธิบายสถานที่สำคัญๆ อย่างละเอียด

พอลงจากรถ ไกด์ก็แนะนำว่าจะให้เข้าไปลงทะเบียนเพื่อเอาหูฟังในโรงอาบน้ำของ Roman Bath ให้เที่ยวตามอัธยาศัย นัดมาขึ้นรถที่เดิม บ่าย 3 โมง ระหว่างที่ไกด์บรรยาย มีเสียงขัดจังหวะดังเป็นระยะๆ จากนักแสดงที่มาเปิดการแสดงรับเงินจากคนดูใกล้ๆ กับวิหารที่อาบน้ำ

เป็นที่รู้กันดีว่า นักท่องเที่ยวไม่สามารถจะลงไปเล่นน้ำในบ่อได้ หรือแม้แต่แหย่เท้าลงไปก็เป็นข้อห้าม แต่ก็ยังมีพวกกล้าบ้าบิ่นชอบแหกกฎที่เขาตั้งไว้  คุณเชื่อมั้ยว่า...มีคนใจกล้ากระโดดลงไปด้วย แต่ก็โดนเจ้าหน้าที่จับไปปรับเรียกค่าเสียหายภายหลัง ดูแบบกล้าน้อยๆ ก่อน แค่หย่อนตัวลงไปนิดเดียวแล้วรีบขึ้น

คราวนี้มาดูแบบใจถึงสุดๆ กระโดดลงไปเลย คงอยากเอาไว้คุยไปชั่วลูกชั่วหลานว่า ครั้งหนึ่งได้เคยลงไปแหวกว่ายในบ่อน้ำเมือง Bath มาแล้ว

 

นี่คือเสียงที่ดังขัดจังหวะไกด์อารมณ์ดีของเรา กล้าจัง ขนาดเราเป็นผู้หญิงยังไม่กล้าใส่ชุดแบบนี้มาโชว์เลย

เดินไปเรื่อยๆ ไปเจอร้านดอกไม้ข้างถนน สไตล์การจัดร้านเก๋ไก๋ เลยเก็บรูปมาฝาก

เดินๆ ไปชักหิวเสียแล้ว วันนี้ต้องซื้อทานเอง เดินดูไปเรื่อยๆ ไปเจอร้านอาหารไทย ชื่อ Changarilla เลยแวะเข้าไปทาน ซึ่งไม่ผิดหวังเลย เจ้าของร้านต้อนรับอย่างอบอุ่นเพราะเป็นคนไทยด้วยกัน มานั่งคุยด้วย เล่าให้ฟังว่าเคยอยู่พัทยา แฟนชาวอังกฤษตายแล้ว อยากกลับเมืองไทยมาก แต่จำเป็นต้องอยู่ เพราะลูกสาวเรียนหนังสือที่นี่ อาหารสั่งข้าว แกงเขียวหวาน มีหมูสะเต๊ะเป็น starter อร่อยมาก แกงกินไม่หมด เพราะน้องเค้าทำให้เยอะมาก เลยให้เขาใส่กล่องกลับมากินที่บ้าน น้องเขาก็ให้ของแถมมาหลายอย่างเลย โค๊กกระป๋อง ลูกอม แถมลดราคาค่ากินให้อีก

เดินไปเรื่อยๆ ได้ยินเสียงน้ำซัดซ่า เลยข้ามสะพาน Pulteney ไปดูแม่น้ำ Avon เสียหน่อย แม่น้ำสายนี้เป็นแม่น้ำสายเดียวกับที่ไหลผ่านบ้านเกิดของเชคสเปียร์ จะเห็นว่าไม่มีขยะหรือถุงพลาสติคซักชิ้นเดียวลอยอยุ่ เหมือนที่เราเห็นชินตาในแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำคู่บ้านคู่เมืองของเรา วันดีคืนดี เราอาจจะเห็นซากศพของสุนัข แมว หรือแม้กระทั่งคนลอยอยุ่ให้เราได้เห็นเพื่อปลงอนิจจังถึงเรื่องการรักษาความสะอาดของคนไทยก็ได้

มาเที่ยวคนเดียวแบบนี้ เวลาอยากถ่ายภาพวีดีโอเก็บไว้เป็นที่ระลึก จะทำอย่างไร ครูน้ำทิพย์จะสาธิตให้ดูค่ะ ขั้นแรกเลยเราต้องเพ่งกระแสจิตดูนักท่องเที่ยวที่เราคิดว่าไว้ใจได้ ไม่คิดจะเอากล้องวีดีโอของเราเชิดหนีไป แล้วเราก็ต้อง smile อย่างที่คิดว่าผูกมิตรที่สุด แล้วก็เอื้อนเอ่ยออกไป Excuse me, could you please hold this for me?, it's a video, so you just hold it. Thank you so much. เราก็จะได้ภาพแบบนี้มาเป็นที่ระลึกค่ะ ถึงจะไม่ perfect เหมือนไปกับเพื่อน แต่ก็ยังได้บ้าง และเรายังซาบซึ้งกับน้ำใจไมตรีของเค้า ที่สละเวลามาถือกล้องให้เราด้วย

กลับถึงลอนดอนเกือบสองทุ่ม ลงที่สถานีรถไฟ King Cross ซื้อตั๋วกลับเคมบริดจ์ 20 เหรียญกว่า เป็นวันเกิดที่ประทับใจจริงๆ ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ชีวิตนี้เกิดมาไม่เสียดาย แล้วก็ได้ขึ้นรถไฟกลับบ้าน รถไฟเขาสบาย มีโต๊ะตัวกลาง รถไฟถอยออก คนขับคงจะอยู่ตรงข้ามกับสถานี มันถอยด้านหลังเข้า มีการบอกทุกระยะ ว่าถึงสถานีไหนแล้ว พอลงทุกคนรีบวิ่งกันใหญ่ เราสงสัยว่าเค้าวิ่งไปไหนกัน ที่แท้แข่งกันหาแท็กซี่นั่นเอง แท็กซี่จะเริ่มกดมิเตอร์ไว้ที่ 3.24 ถึงบ้านสี่ทุ่มกว่า หมดค่าแท็กซี่ไป 6 เหรียญ สบายใจที่ได้ถึงบ้าน ถึงจะเป็นบ้านในต่างแดนก็เถอะ พรุ่งนี้ค่อยลุยกันใหม่

โดย Alian

 

กลับไปที่ www.oknation.net