วันที่ อาทิตย์ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทรำพึงถึงคนเคยรัก (เรา)


ที่รัก...โปรดนั่งลงข้างข้างฉัน
โน่นไงดวงตะวันกำลังจะลับขอบฟ้า
การจากไปที่ไม่จำเป็นต้องร่ำลา
แน่นอนตะวันจะกลับมาในตอนเช้า

แล้วเธอล่ะ...เธอจะไปแล้วใช่ไหมที่รัก
ยังจำวันแรกที่เรารู้จักกันได้ไหม
ฉันจ้องหน้าจนเธอนั้นเอียงอาย
แต่เธอก็แอบชม้ายชายตามอง 

...จำได้ไหมฉันบอกรักเธอริมหาดทราย
เธอคงพอใจแม้ไม่บอกรักตอบ
หลายครั้งฉันพาไปในที่ที่เธอชอบ
เราต่างมอบความสุขให้กันและกัน

...ฉันดีได้เท่านี้และคงไม่เลวไปกว่านี้
โปรดจดจำฉันในส่วนที่ชวนประทับใจ
และอย่าใส่ใจกับความพลาดพลั้ง
สุดท้ายทุกอย่างจะเป็นเพียงความหลัง

...เธอจะไปจริงจริงใช่ไหมคนดี
ดูนั่นสิ ดวงตะวันกำลังจะลับขอบฟ้า
พรุ่งนี้มันจะส่องแสงสว่างไสวอีกครา
แต่เธอคงไม่กลับมาเหมือนตะวัน

.........................................





โดย ณขจร

 

กลับไปที่ www.oknation.net