วันที่ จันทร์ สิงหาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วันที่ฝนพรำกับการมาเยือน.....ดาราช่อง3+1.....?


วันที่ฝนพรำกับการมาเยือนดาราช่อง3+1 ..ป่าภูวีร์..

สวนสันติวนาราม...สุขเล็กๆที่เต็มข้างในของฉัน...?...

........แล้วก็เป็นเดือนอีกเดือนหนึ่งที่โคตะระมีความสุข ช่างเป็นสุข...

เล็กๆในใจฉัน ที่อยากจะแบ่งปัน ใครนะที่บอกว่ายิ่งเราให้มากเท่าไร...

 เรากลับยิ่งได้กลับคืนมามากกว่าที่ให้ไปหลายร้อยพันเท่า หลายครั้ง...

หลายคราที่ฉันพบพานกับตัวเอง จนไม่นึกแปลกใจ ว่าจู่ๆทำไมที่ดิน...

.....ร้อยยี่สิบไร่มันจึงตกเป็นของฉันเพียงง่ายดาย แม้จะรู้ว่าจักครอบ...

ครองมันเพียงชั่วครู่ชั่วยาม ฉันก็ยินดีกับสิ่งที่ได้รับกับโอกาสในครั้ง...

นี้ไว้วันเกิดเมษายนปีหน้าหัวหมูเก้าหัวและฉลองแก้ผ้าวิ่งรอบป่า...

ฉันก็ยินดีที่จะทำมัน..ด้วยหัวใจวันนี้ฉันจะกู่ก้องร้องเพลงให้คับป่า......

..........สัปดาห์ที่แล้วได้รับปลายสายจากใครก็มิรู้ บอกว่ามีรถเข็น...

หนึ่งคันซึ่งเป็นของคุณยาย พอคุณยายเสียก็อยากจะนำมามอบให้...

พี่จ่าจินต์เอาไปใครกับผู้คนที่เค้าต้องการมันจริงๆ ฉันบอกไปมาพอดี...

เลย ที่สิ้นเดือนนี้จะกลับบ้านเพชรบูรณ์และมีนายประกอบ กุลาหล้า...

......ขอรถเข็นพี่จ่ามาสิบปีเห็นจะได้แล้วกระมัง ผลัดวันประกันพรุ่ง...

มาเรื่อย...หากไม่รบกวนเกินไปนำมามอบให้ที่บ้านพี่จ่าได้ไหม...

ไม่คาดฝันหรอกนะครับผมว่าที่เอ่ยไปนั้นจะเป็นจริง...

..........ฝนตกหนักตั้งแต่เมื่อคืน ฉันนัดเจ้าลูกบุญธรรมไว้ว่าพรุ่งนี้...

บ่ายโมงเจอกันที่ป่าภูวีร์สวนสันติวนาราม จะมีดารามาจากช่อง 3+1 ...

สองหรือสามคน บอกว่าจะเอาต้นไม้มาร่วมซ่อมป่าของพวกเรา ...

ให้เตรียมตัวให้พร้อมและที่สำคัญอย่าพูดคำหยาบที่ฉันขอไว้...

..... เช้ายันเที่ยง มาไม่มา มาไม่มา แล้วนายประกอบจะได้รถเข็นไหม...

หนอ...ฝนยังรินพรำๆไม่รู้จักหน้าตาแค่เสียงจากปลายสาย...

ครั้งสองครั้งแล้วทำไมเราถึงเชื่อนักหนาว่าเค้าจะมา...

..........พี่จ่าครับทางเข้าบ้านพี่ทำไมมันถึงเหมือนทางไปโลก...

พระจันทร์ แต่ถึงอย่างไรผมก็ต้องไปให้ถึงบ้านพี่จ่าให้ได้ ...

เตรียมต้นไม้มาพะเรอเลยครับพี่ ต้นไม้ที่พี่จ่าสั่งทั้งนั้นเลย ...

ยมหอมสะเดา มะรุมมะม่วงมะขามเจ้ายางนาและผักหวานป่า...

......มีขนุนด้วยครับพี่จ่าจินต์...ฉันหยิบก้อนเมฆ ฉันร้องเพลงทักทาย...

เจ้าแมงปอ เจ้าลูกบุญธรรมของฉันเอียงอาย เสียงหัวเราะ...

เสียงกระซิบกระซาบ ว่าหล่อๆ วะแว่วมาที่หูของฉัน...

น้ำเอยน้ำใจ...

........เจ้าลีลาวดีห้ากลีบปลิดปลิวคะคว้างต้องสายฝน...รอยยิ้มแวว...

ตาเสียงหัวเราะ ผิวสีขาว ผมคือนักร้องครับพี่ นั้นหมอเพื่อนผม ...

ผมชื่ออู๋..บุคคลิกภาพอ่อนโยน รอยยิ้มสองข้างแก้มกับแววกะพริบ...

วิบวาวในดวงตา ฉันเห็นก้อนเมฆที่ป่าภูวีร์ร้องทักว่ายินดีต้อนรับ....

.... เจ้ามะขามป้อมกลีบบางส่ายสะบัด กลุ่มแมลงปอฝูงใหญ่โฉบผ่าน...

ฝนพรำค่อนคืนราวกับจะสั่งลากลับมลาย...ผมจะมาอีกคราได้ไหม....

พี่จ่า ผมจะเอาเสื้อผ้านักเรียนชุดใหม่มาให้น้องๆฉันบอกยินดีและยินดี...

.........อู๋นายรู้ไหมก่อนนั้นฉันเคยปฎิเสธกับน้ำใจของผู้คนที่หยิบยื่น....

ผ่านฉันมามากมาย..คนแล้วคนเล่า ฉันเคยโดนเรื่องเลวร้ายประสบ....

การณ์มันสอนให้ฉันกลัว กับคนบางคนที่รู้หน้ามิรู้ใจ แต่พอมาวัน....

หนึ่งฉันไปปฎิบัติธรรมที่วัดอัมพวัน หลวงพ่อท่านบอกว่า อย่าเที่ยว....

ไปปฎิเสธเส้นทางบุญเค้าที่ส่งผ่านเรามา...เกรงใจก็ส่วนเกรงใจ....

อย่าไปตัดกระแสบุญเค้านะลูก...

.........ท้องฟ้าหลังฝนตกมันกระจ่างใสเช่นนี้เองหนอ ฟ้าที่ป่าภูวีร์....

สวนสันติวนารามกับการมาเยือนของอู๋กับหมอคงจะอยู่ในความ....

ทรงจำของฉันและลูกๆบุญธรรมไปอีกนานแสนนาน มีโอกาสกลับ....

ขึ้นมาดูต้นไม้ของพี่อู๋ที่ปลูกป่าของพวกหนูนะคะ เสียงเด็กหญิง...

สุมิตตรา แก่นร้านหญ้า ที่ฉันบังคับแกมขู่ให้มากล่าวขอบคุณ....

ก่อนจากลา....?

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net