วันที่ พฤหัสบดี กันยายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

**วัว..ชน**




 



   ๐  พาออกวิ่งเหยาะเหยาะเลาะชายหาด

ด้วยหวังวาดขาแกร่งหยัดแรงฝืน

ปรนน้ำท่ามารอก่อไฟฟืน

แม้ดึกดื่นเฝ้าถนอมมิยอมรา


   ๐ เขาโก่งงามวามวาวราวมีดแหลม

สีโหนดแกมเหลืองเข้มเต็มหนอกหนา

ชนทุกครั้งชนะไปในทุกครา

โคไหนหวาเกินแกร่งสู้แรงเพรียง


   ๐ พรุ้งนี้เช้าเจ้าต้องสู้กู้หน้าถิ่น

เขาเหยียบดินแอบหลบกลบชื่อเสียง

งำเก่งกาจมาดแม้นแดนข้างเคียง

มิกล้าเสี่ยงท้าชนจนรู้กัน


  ๐ เมื่อโคดีนำมาหาถึงที่

หรือมิมีโคใดใครกล้าฝัน

ต้องถึงคราว"ชาวโนด"ส่ง"โหนดจันทร์"

ลงเดิมพันกองสู้ดูสักคราว


  ๐ วันชนจริงยิ่งใจให้ตื่นเต้น

รอจนเย็นฝนปรอยคอยจนหนาว

เพรียงจนขาดหลายครั้งยังสู้ยาว

เขาหันก้าวเข้าสู้ดูไม่เกรง


  ๐ ครั้งสุดท้ายได้เพรียงเข้าเคียง"เปาะ"

ถึงคราวเคราะห์เขาแกร่งแทงถูกเผง

เลือดไหลรินเกือบสิ้นใจไปตามเพลง

ฝ่ายครื้นเครงลิงโลดถือ"โหนดจันทร์"


๐ ชนจนเฒ่าคราวชราในหน้าที่

ทุกนาทีมีมาคอยล่าฝัน

ไม่ใช่ทำเพราะโกรธหมายโทษทัณฑ์

หากเพราะนั่นคือวิถีที่ต้อง"ชน"


.

.............


คนกุลา

ปลายเหมันต์

"""""""""""""""""

เขียนจากความทรงจำเก่าๆ ของตำนาน"วัวชน"ในท้องทุ่ง
อ.ระโนด จ.สงขลา ประมาณปี 2503-05

เพรียง หรือ กินเพรียง เป็นกลยุทธชนิดหนึ่งของวัวชน ในการต่อสู้
เพื่อเอาชนะอีกฝ่าย

เปาะ คือ รั้วล้อมแยก เพื่อบริเวณ ที่วัวชนกัน ออกจากคนดู

ชาวโนด เป็นคำปักษ์ใต้ใช้เรียกชาวอำเภอระโนด จ.สงขลา

โคโหนดจันทร์ ชื่อวัวชน ที่มีชื่อเสียงมากแถบอำเภอระโนด
จ.สงขลา ประมาณ ปี 2503-05

 





โดย คนกุลา

 

กลับไปที่ www.oknation.net