วันที่ พฤหัสบดี กันยายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

**ดังผ่าน..วิกาลร้าว.. **




 
      
.
   ๐ ในฟ้าค่ำดำเงียบยะเยียบฟ้า

เจ็บปวดปร่าหนักร้าวกว่าคราวไหน

เลือดจับเลอะเกรอะกรังรังนกไพร

ปีกข้างใดก็ขาดบาดแผลเต็ม


   ๐ ทั่วร่างน่าตระหนกฟกช้ำเขียว

หน้าซีดเซียวตาก่ำแดงช้ำเข้ม

เสลดข้นคาปากขากจนเค็ม

ดุจดังเข็มทิ่มฝังไปทั้งตัว


   ๐ รังหมุนวนโยนไกวเหมือนใครแกล้ง

พลิกตะแคงคว่ำหายคล้ายเวียนหัว

โอ้กอาเจียนเวียนวิงยิ่งขุ่นมัว

หรือขลาดกลัวหากตายเพียงดายเดียว


  ๐ ปิดตาหลับกับรังก่อนหวังดับ

ภวังค์ลับลาถิ่นดินแดนเปลี่ยว

ฝันถึงท้องนภาเคยฝ่าเทียว

เมฆควั่นเกลียวพาดพร่างริมทางดาว


   ๐ ค่ำคืนนี้มีใครไหนรู้บ้าง

ถึงเส้นทางนกไพรในคืนหนาว

ยามเจ็บหนักพักร่างกลางแสงดาว

เมื่อรวดร้าวจำต้องประคองตน


  ๐ เพ่งพินิจวิธีวิถีนก

ปวงวิหคร่ายตำนานก่อนผ่านพ้น

ชีวิตนกคล้ายบางทีวิถีคน

ย้ำสอนตนฝ่าคืนร้ายได้อย่างไร


  ๐ ในฟ้าค่ำดำเงียบยะเยียบฟ้า

เจ็บปวดปร่าหน่วงร้าวกว่าคราวไหน

ก่อนภวังค์ลับล่วงสั่งดวงใจ

หวังวันใหม่ได้ฟื้นตื่นอีกครา


........


คนกุลา

กลางวสันต์

.......................

  

    

 

โดย คนกุลา

 

กลับไปที่ www.oknation.net