วันที่ เสาร์ กันยายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องสั้นสั้น....น้องพีทกับเจ้าโมโม่


ผมตื่นมาตีสองเหมือนบางวัน    ว่าจะเขียนเรื่องสั้นสักเรื่อง   แต่ก็ตื้อไปหมด   หวัดเล่นงาน  

พอไม่สบายแล้วก็คิดอะไรไม่ออก   เรื่องที่มีคนเคยบอกว่า   สุขภาพของร่างกายสำคัญยิ่งสำหรับนักเขียน     เป็นเรื่องจริง   สังขารไม่เอื้อแล้วความคิดมันก็ไม่แล่น

เปิดดูไฟล์เรื่องสั้นสั้นที่เคยเขียนเอาไว้   เรื่องนี้ยังไม่เคยลงบล็อก   แต่เคยตีพิมพ์เผยแพร่มาแล้วครั้งหนึ่งที่นิตยสาร ต่วยตูน   หลายปีมาแล้ว  

เอามาลงไว้ให้อ่านกันอีกทีที่นี่ครับ  

น้องพีทกับเจ้าโมโม่

                                                                                               

                                    “น้องพีทชอบโม่โม่มากที่สุด”

            น้องพีทบอกกับพ่ออย่างนั้น     ทุกเช้าเมื่อพ่อจูงแม่วัวกับเจ้าโมโม่ออกไปกินหญ้า   น้องพีทจะตามพ่อไปด้วย   เจ้าโม่โม่เป็นลูกวัวที่กำลังน่ารัก   มันวิ่งวนรอบๆตัวแม่ของมัน  ส่วนน้องพีทก็เกาะกางเกงของพ่อเพื่อที่จะเดินตามไปให้ทัน

            เจ้าโม่โม่เป็นวัวพันธุ์ผสมอเมริกันบรามันกับวัวพันธุ์พื้นเมือง เชื้อสายของเจ้าโมโม่นั้นเป็นเชื้อสายที่มีรางวัลเป็นประกัน   พ่อจ้างพ่อพันธุ์เพื่อมาผสมราคาหลายพัน   ลักษณะของเจ้าโมโม่ก็ดูดี   มีหูใหญ่ยาวได้รูป  รวมกับผิวสีน้ำตาลจึงหล่อเหลาเอาการ   พ่อบอกว่าขนาดยังไม่ทันโตเลย  มีคนมาติดต่อขอซื้อในราคาหลักหมื่นแล้ว

            แต่พ่อก็จะไม่ขายเจ้าโมโม่  พ่อจะเลี้ยงจนมันโต   ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะน้องพีทด้วยที่ทำให้พ่อไม่อยากขาย

           

            วันหนึ่งพ่อนำเจ้าโมโมไปล่ามไว้ให้กินหญ้าอย่างเคย   ตกเย็นพ่อไปดูปรากฏว่า  เจ้าโม่โม่ตายเสียแล้ว   เชือกมันพันคอเจ้าโมโม่รัดจนมันหายใจไม่ออก

            น้องพีทร้องไห้จะเป็นจะตาย   ยายกับพ่อช่วยกันปลอบจนน้องพีทหยุดร้องไห้   แต่ก็เล่นเอาเหนื่อย  

            พ่อกับญาติช่วยกันชำแหละเจ้าโมโม่    แบ่งกันไปกิน    ส่วนที่บ้านนั้น  พ่อเลือกเนื้อสันชิ้นโตย่างจนหอม   ใช้มีดหั่นเป็นชิ้น ๆ  

            น้องพีทกินเนื้อย่างแล้วก็บอกว่า

            “เนื้อเจ้าโมโม่อร่อยดี...น้องพีทชอบ”

 

โดย แก้มหอม

 

กลับไปที่ www.oknation.net