วันที่ จันทร์ กันยายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Kiske&Somerville ไพเราะ ทรงพลัง


Michael Kiske ชื่อนี้ถ้าหากลองหันไปถามลูกหลาน เด็กรุ่นใหม่ หรือน้องๆขาเดฟ คำตอบที่ได้คงจะไม่พ้นคำว่า "ใคร?" "ไม่รู้จัก?"  หนักหน่อยก็จะได้คำตอบแบบที่ผมเจอ "นักแข่งรถ หรือครับ"!!! 

ในยุคที่เพลงร้อค มีความหมายถึงวง Avenged Sevenfold  /   Bullet for My Valentine หรือ Trivium คงไม่ผิดที่หลานๆ เหล่านี้จะไม่รู้จัก อดีต นักร้องนำจากวง Melodic Power Metal จากประเทศ German อย่าง Helloween คนนี้

  

Kiske เริ่มต้นการเป็นนักร้องโดยการทำโปรเจคของตนเอง แต่ภายหลัง จากการชักชวนของ Kai Hansen มือกีต้าร์วง Helloween ด้วยเหตุผลที่ว่า Hansen ไม่สามารถร้อง และเล่นกีต้าร์ในเวลาเดียวกันได้ เขาจึงต้องการคนมารับผิดชอบหน้าที่ร้องนำโดยตรง Kiske จึงได้เข้ามารับผิดชอบเติมเต็มในตำแหน่งนี้ และกลายเป็น Front Man ของ Helloween อย่างเต็มตัว

ในปี 1993 หลังจากการลาออกของ Hansen และการเข้ามาแทนที่ของ Roland Grapow รวมไปถึงการไม่ประสบความสำเร็จในยอดขายของ 2 อัลบั้มหลังอย่าง Chameleon และ.Pink Bubbles Go Ape ทำให้ Kisse ได้ลาออกจากวง Helloween ในที่สุด

   

แต่การลาออกครั้งนั้น ไม่ได้ทำให้ ชื่อของ Kiske หายไปจากวงการ Metal เขามี Solo Album ของตัวเองออกมาอีก 4 ชุด รวมไปถึง Side Project อย่าง Avantasia / Aina / Place Vendome รวมไปถึงการไปเป็นแขกรับเชิญในอีกหลาย Project ของเพื่อนนักดนตรี

  

ล่าสุด Kiske ได้ออก อัลบั้มของตนเองอีกครั้ง โดยครั้งนี้ได้สร้างความแปลกใหม่ให้กับวงการด้วยการทำอัลบั้มร้องคู่ โดยเชิญ นักร้องเพลงร้อค นักแต่งเพลง หญิง ชาวอเมริกัน ที่เคยมีผลงานของตัวเองและเคยร่วมร้องใน Album ดังๆของศิลปิน Kamelot  / Edguy  อย่าง Amanda Somerville มาร่วมร้องในอัลบั้มที่ชื่อว่า  Kiske/Somerville

 

โทนของเพลงในอัลบั้มนี้สามารถพูดได้เต็มปากว่า เป็น Melodic Rock ของแท้ อาจมีกลิ่นของ Progressive และ Symphonic ปนมาเล็กน้อย จากเมโลดี้ และเสียงเครื่องสายที่โดดเด่นมากๆในบางเพลง เช่น เพลงเปิดตัวของอัลบั้มนี้ อย่าง Silence หรือเพลง End of The Road  แต่สำหรับคอเพลงมันส์ๆ สนุกๆ ก็ไม่ต้องกังวล Kiske มีเพลงอย่าง Nothing left tosay กับ If i had a Wish ที่ฟังยังไง ยังไงก็มีกลิ่นของ Power Metal โดยเฉพาะเสียงกีต้าร์คู่ประสาน กับ เสียงกระเดื่อง กลอง ที่เด่นชัดอยู่ในเพลง  ส่วนคนที่ชอบเพลงจังหวะกลางๆ และดนตรีไม่แน่นหนักเกินไป Don't walk Away กับ Second Chance น่าจะเป็นคำตอบครับ

สำหรับตัวผมแล้ว สิ่งที่ผมคิดว่าเป็นจุดเด่นอีกอย่างหนึ่งของอัลบั้มนี้คือ เสียงร้องของทั้งคู่ครับ ทั้ง Kiske และ Somerville ร้องแบบไม่ข่มกันและกัน เหมือนกับว่ารู้ตัวว่าตัวเองควรจะอยู่ตรงไหน ของเพลงและควรจะใช้เสียงยังไง  (คงต้องยกเครดิตให้คน Mix ด้วยครับ)

จากที่ฟังไปหลายๆรอบ ผมยืนยันเลยว่า สำหรับคอเพลง Melodic Rock นี่ชอบ Sound ดนตรีแบบ Power Metal เสียงร้องที่ทรงพลัง  เมโลดี้ที่ไพเราะ โดดเด่น จังหวะกลางๆไม่รวดเร็วจนเกินไป  อัลบั้มชุดKiske/Somerville  น่าจะทำให้คุณหลงรักได้ไม่ยากครับ

โดย ร้อคหน้าย่น

 

กลับไปที่ www.oknation.net