วันที่ จันทร์ กันยายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

การเดินทางของบทกวี


บทกวีเดินทางช้า ๆ
จากดวงตาสู่ดวงใจ
สู่ความรู้สึกส่วนลีกข้างใน
สู่ความหวั่นไหวในอารมณ์

บทกวีเดินทางเงียบงัน
ผ่านช่วงแห่งวันขื่นขม
ผ่านห้วงแห่งคืนเศร้าตรม
ผ่านความทุกข์ระทมเรียงราย

บทกวีเต้นระบำ
ทักทายหยดน้ำหยาดสุดท้าย
พร่างพราวราวรุ้งระยิบพราย
ก่อนเลือนหายไปกับเวลา

บทกวีโอบกอดหญิงสาว
ผู้กำลังปวดร้าวเหว่ว้า
เธอเอนอิงพิงไหล่ลงมา
ปล่อยหยาดน้ำตาร่วงริน

บทกวีเดินทางช้า...ช้า
ตามสายธาราไหลเซาะโขดหิน
ตามจังหวะนกขยับปีกบิน
ตามลีลาชำแรกดิน...ยอดไม้

บทกวีปลอบโยนบทกวี
โลกหมุนเร็วในวันนี้ใช่ไหม
หรือ...บทกวีเดินช้าเกินไป
ระยะจากตา..สู่..ใจจึ่งเนิ่นนาน

...บทกวีจึงยังไม่ไปถึงใจคน...

โดย น้ำพี้

 

กลับไปที่ www.oknation.net