วันที่ อังคาร กันยายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วันเกิดเมีย...เรื่องสั้นสั้น


วันเกิดเมีย

            แก้มหอม

 

เลิกงานกลับขึ้นบ้านพัก  มีจดหมายก้อม (จดหมายน้อย) เสียบไว้ที่ประตูหน้าห้อง

            “เชิญคุณเอ็งมาร่วมงานวันเกิดเมียข้าที่ร้านหัวสะพาน     ลงชื่อหมอเกมส์”

            ผมเห็นจดหมายแล้วยิ้ม    หมอเกมส์จัดงานวันเกิดให้เมีย   แต่ก็แปลกใจนิดหน่อยที่มันไปจัดงานในร้านอาหารหัวสะพาน    ทุกทีก็เมากันที่บ้านพักอนามัยของมัน  เมากันทุกวันจนคนเขาเรียกมันว่า  หมออนาเมา   ที่สำคัญเมื่อคืนวานนี้เอง  ผมก็ไปเมากับมันมา  ไม่ยักกะบอกเรื่องสำคัญแบบนี้    นังโยเมียมันก็ไม่เห็นว่ายังไง  ทำกับแกล้มให้กินตั้งหลายอย่าง   ความจริงจ่าชาตินั่นแหละที่ไปเปิดช่องฟรีซดู   แล้วก็ไม่นึกเกรงอกเกรงใจเจ้าของบ้าน  หยิบโน่นหยิบนี่  ทั้งปลาหมึกทั้งกุ้ง  เอามาลวกกินจิ้มน้ำจิ้มเสียเฉย ๆอย่างนั้น

            หรืออาจจะเป็นเพราะว่า   วันเกิดเมีย   มันจึงไม่อยากจะให้เมียลำบาก   ไปกินกันที่ร้านสบายดี  ไม่ต้องทำกับแกล้มให้เมื่อย  ตอนเช้าก็ไม่ต้องล้างถ้วยล้างชาม  

            นังโยเมียหมอเกมส์มันก็ดีอยู่อย่าง  คือไม่จู้จี้ขี้บ่น   ผัวจะพาเพื่อนกี่คนมากินเหล้าที่บ้านไม่เคยว่า  เต็มใจทำกับแกล้มให้   ล้างถ้วยล้างชามที่กองเป็นพะเนินทุกวัน ๆ   เพื่อนหมอเกมส์แต่ละคนก็ขี้เมาทั้งนั้น  ทั้งจ่าชาติ  หมู่เค  หมู่สมชาย  แหะๆ  รวมทั้งผมด้วย

            ขออยู่อย่างเดียว  คืออย่าไปเมาที่อื่น   เมาก็ขอให้เมาที่บ้าน  เมียแบบนี้จึงหายาก  เข้าใจผัวรู้จักจิตวิทยา   ซื้อเบียร์มาแช่ในตู้เย็นไว้   ตกเย็นหมอเกมส์เลิกงาน  เปิดเบียร์ในตู้เย็น  เปิดทีวีดูรายการตลกปัญญาอ่อน   แล้วก็ทำท่าปัญญาอ่อนตามรายการที่ดูไปด้วย   จิบเบียร์ไปด้วย   หมอเกมส์ก็มีความสุขอยู่กับบ้านนั่นแหละ  ไม่ไปเถลไถลที่ไหน 

            เพื่อน ๆก็รู้ว่าในตู้เย็นหมอเกมส์มีเบียร์แช่อยู่   ใกล้สามโมงสี่โมงไม่ใครก็ใครจึงแอบไปนอนรอที่บ้านพักนั่น   ดูทีวีรอ   ยังมีความเกรงใจหลงเหลือนิดหน่อย   ไม่เปิดเบียร์กินเอง  รอเจ้าของบ้านขึ้นมา   พอหมอเกมส์เห็นเพื่อนก็ยิ้มแฉ่ง   จัดการเปิดเบียร์มากิน  ขวดแรกเท่านั้นแหละที่มากมารยาท   ขวดต่อๆไปไม่ต้องให้เจ้าของบ้านลุก   จัดการเอง  พอเบียร์หมด  ก็เริ่มเมาหน้าตึง   ไม่สนแล้วว่าจะเป็นเหล้าอะไร   เหล้าเถื่อน  ดองยา  เหล้าข้าวโพด  เหล้าดองลิ้นจี่   เหล้าใบชา  พรรคพวกฟาดดะ 

            ถ้าเหล้าหมด  ก็ตระเวนไปตามบ้านผู้หลักผู้ใหญ่   มันคงมีวงเหล้าสักวงบนดอยที่ยินดีต้อนรับ  หมอ  ครู  ตำรวจ   อาจจะเป็นบ้านจ่าหนานหัวหน้าตู้ฯ   บ้านสารวัตรกำนัน   บ้านผู้ช่วย   บ้านพักผอ.ในโรงเรียน   ไม่มีจริง ๆ ก็กลับไปตายรัง   ที่ป้อมยามตำรวจ

            ชีวิตบนดอยมันเป็นแบบนี้   ชาวประชาอบอุ่นใจ   เพราะเห็นตำรวจเดินสายตรวจไปทั่วหมู่บ้าน   (ความจริงมีภารกิจเมาแอบแฝง )  น้องหยกลูกสาวเจ๊แก้วบอกว่า   ที่พักสายตรวจสถานีอนามัย

ครูกับหมอใกล้ชิดกับชุมชน  โดยเฉพาะผมนั้น   มีกิจกรรมพบปะกับผู้ปกครองนักเรียนทุกวัน   เอาไปอ้างกับผู้บังคับบัญชาคือท่านผอ.ได้    ก็เด็กชายจ๊อบซึ่งเรียนอยู่ชั้นปอหนึ่งนั้น   คือลูกชายหมอเกมส์นั่นเอง

           

            ไปร่วมงานวัดเกิดก็ต้องหาของขวัญไปให้เจ้าของงานวันเกิด  มีอะไรติดมือไปนิดหน่อยถือว่าไม่น่าเกลียด  ดีกว่าไปกินของเขาฟรี ๆ   หลายครั้งของขวัญที่เตรียมไปคือเหล้าสักขวด   ใส่กล่องผูกโบว์ดิบดี    ผลบุญที่ตั้งใจมอบให้เพื่อนนั้นก็ตอบสนอง  เหล้าที่เอาไปให้เพื่อนก็แกะกล่องเอามากินกัน   อย่างนี้เรียกว่าการลงทุนที่ไม่สูญเปล่า   ได้ใจเพื่อนด้วย

            เพื่อให้ผลบุญตอบสนองทันตาเห็น   ผมตกลงใจว่าจะซื้อเหล้าไปเป็นของขวัญวันเกิด

            สถานที่คือร้านหัวสะพาน   ดีเหมือนกันที่ไม่ไปร้านเจ๊แก้ว   ของเก่าแปะโป้งไว้ยังไม่จ่าย   ไม่ถึงสิ้นเดือนยังไม่ควรโผล่หน้าไปให้แกเห็น   สุภาพบุรุษอย่างเรา   ถนนทุกสาย   เดินได้บางสายเท่านั้น

            แต่ร้านหัวสะพานก็ได้ข่าวว่า   มีเด็กเสิร์ฟมาใหม่   หน้าตาจิ้มลิ้ม  จ่าชาติบอกว่าเป็นสาวไทยใหญ่   มิน่าช่วงนี้จึงไปกินข้าวต้มปลาที่ร้านนั้นทุกเช้า  

 

            ออกจากบ้านพักเกือบ ๆห้าโมง   ตะวันคาบแก้วเป็นสัญญาณเหมือนเคย   ไปเร็วกลับเร็ว   อากาศบนดอยช่วงนี้กำลังหนาว    สามทุ่มก็น่าจะกลับ   เวลากำลังดี   กลับมาก็เมา   มีงานเลี้ยงแบบนี้   ต้องเตรียมตัวให้พร้อม  อาบน้ำเสียก่อนให้เรียบร้อย  พอเมากลับมาก็สบาย   นอนได้ทันที   ผมรอบคอบเสมอในเรื่องแบบนี้   (แต่เรื่องอื่น  อย่าพูดถึงมันเลย...)

            ไปถึงร้านเห็นรถจอดอยู่พร้อมหน้า   จ่าชาติ  หมู่เค  หมู่สมชาย  แล้วก็หมอเกมส์   ผมหิ้วเหล้าไป  ดูพวกมันดีใจกันยกใหญ่  ดีใจที่มีเหล้ามาเพิ่มอีกกลม  ฝรั่งเป่าปี่ของผมคงถูกอกถูกใจพวกมัน  

            แต่ไม่ยักกะเห็นเจ้าของวันเกิด

            นั่งร่วมโต๊ะเรียบร้อย   มองดูกับแกล้มเต็มโต๊ะ   เจ้าภาพใจถึงจริง ๆ   สั่งกับแกล้มหลายอย่าง   เจ๊เจ้าของร้านซึ่งเป็นสาวไทยใหญ่แต่มีผัวเป็นจีนฮ้อ   ทำกับแกล้มได้อร่อยดี    มีปลานึ่งซีอิ๊ว   ผัดเผ็ดหมูป่า   หนวดปลาหมึกทอด   แล้วก็ยำวุ้นเส้น    หมอเกมส์สนุกสนานเฮฮารื่นเริงผิดปกติ    เดี๋ยวเรียกน้องเด็กเสิร์ฟมาหา    เดี๋ยวเรียกมาชงเหล้าไม่ขาดระยะ   ศึกชิงนางปรากฏให้ลุ้นพอหอมปากหอมคอ   แต่ก็ไม่มีใครยอมใคร   จ่าชาติ  หมู่เค  หมู่สมชาย   ก็ใช่ย่อย   คารมมีเท่าไหร่ไม่ปิดบังฝีมือ   เรียกว่าใครดีใครได้   ผมลืมนึกไปว่าหมอเกมส์กำลังจีบสาว   เอื้อนเอ่ยถามหานังโยเจ้าของวันเกิดต่อหน้าน้องไทยใหญ่คนงาม   ถ้าเวลาอื่นจ่าชาติบอกว่า   นี่เป็นวิชาก้นหีบ   มีไว้สำหรับทำลายคู่ต่อสู้  

            แต่หมอเกมส์ไม่ยักโกรธ    ยิ้มร่าบอกกับผมว่า

            “เมียไม่อยู่    เมียไปอบรมสาธารณสุขที่จังหวัดโน่น   อีกสามวันจึงจะกลับ”

            นังโยเมียหมอเกมส์ก็เป็นเจ้าหน้าที่อนามัยด้วยจึงไม่แปลกอันใด   แต่แปลกที่มันจัดงานวันเกิดเมีย

            “หรือว่ามึงเอ็งหลอกข้า  เรื่องวันเกิดเมีย” 

            หมอเกมส์หัวเราะจนตาหยี    แล้วก็เฉลยให้ผมฟังว่า 

            “วันเกิดเมียจริง    แล้วข้าก็รู้ว่าเมียจะไม่อยู่ด้วย   ก็เลยเชิญพวกคุณมึงมากินเหล้าที่ร้านนี่แหละ    มาฉลองวันเกิดเมีย   แล้วก็ฉลองที่เมียไม่อยู่บ้าน...” 

            มันว่าแล้วก็ยกเหล้าขึ้นมาชนแก้วกับผมและพรรคพวก   

            “เอ้าชน    แฮบปี้เบิร์เดย์เมีย    แล้วก็....วันนี้โสดโว้ย

โดย แก้มหอม

 

กลับไปที่ www.oknation.net