วันที่ เสาร์ กันยายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รำลึกรัฐประหาร


 

ครบรอบรัฐประหาร

 

๑๙ กันยาขื่อคาคบ

กลิ่นอบอวลอมความขมขื่น

๔ ปีที่สุดไร้จุดยืน

เสียงปืนกลับกลอกกระบอกเดิม

 

กันยายนจนตรอกกระบอกเสียง

หรือพอเพียงเลี่ยงศึกความฮึกเหิม

หรือเขี้ยวเล็บเจ็บช้ำกระหน่ำเติม

หรือบทเริ่มเข่นฆ่าประชาชน

 

วันนั้นถึงวันนี้กี่ระบบ

ไม่สงบประเทศเหตุและผล

ไม่สว่างทางไปใจมืดมน

ไม่ชอบมาพากลจนศึกรบ

 

กันยายนพ้นมากับระบอบ

เกลียดหรือรักชังชอบต้องตอบศพ

กับประชาธิปไตยในคาคบ

เหลืองแดงจบไม่จบไม่พบทาง

 

ไหม้มอดกอดกันกลมหรืออมทุกข์

ทั้งที่ปลุกที่ตายที่หายห่าง

ที่จับกุมคุมขังสั่งล้างบาง

ที่เลือกข้างทางเลี่ยงเสี่ยงประกัน

 

สดุดีวีรชนคือคนตาย

คือสุดท้ายปลายทางรกร้างฝัน

คือระบอบครอบงำเสียงจำนรรจ์

ต้องอดทนอดกลั้นทุกชั้นชน

 

อาจจะใช่ไม่ใช่ใช่สุดท้าย

เจ็บตายอีกทีอีกกี่หน

อาจมืดมิดปิดเมืองแดงเหลืองคน

ข้ามไม่พ้นบนศพตีนตบมือ

 

ที่ทบทวนครวญคร่ำเสียงรำลึก

กลัวไม่นึกไม่ฝันไม่หันหือ

ไม่ฟั่นเฟือนเบือนบิดชีวิตคือ

ไม่ลุกฮือถือดาบเรียบราบตีน

โดย ปากกาศรีบูรพา

 

กลับไปที่ www.oknation.net