วันที่ พฤหัสบดี กันยายน 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สิบปีผ่าน..ไม่มีค่าเท่ากับหนึ่งวันที่เหลืออยู่...โชคดีครับนาย...?


เลี้ยงส่งเจ้านาย...วันเกษียณราชการ...

ดอกลั่นทมเจ้าเอย...?

..........หกสิบปีกับชีวิตในบั้นปลาย หนึ่งตุลากับวันไร้สิ้นทั้งอำนาจ...

วาสนายศฐาบรรดาศักดิ์กับหัวโขนที่ถูกสวมมาเกือบสี่สิบปี บนถนน...

สายสีกากี เบื้องหน้าบนเวที แสงวิบวัม ใบหน้าเปื้อนยิ้มแบบหงอยๆ...

ของนายตำรวจใหญ่สองนาย ก่อนจะอำลาเลี้ยงส่งในคืนฝนพรำ ...

ฟ้าเมืองกรุงมันครืนๆสงสัยฟ้าจะสั่งลา เพื่อนพ้องนับร้อยมาร่วมงาน....

.........มีอีกใครหลายคนที่มาไม่ได้ ไม่กล้าถามเหตุผลว่าทำไม ...

มีหลายเสียงปรารถว่า ครั้งเดียวในชีวิตไปให้เค้าเห็นหน้า แล้วจ่าจินต์...

ไปไหม รองผู้กำกับถามฉัน คงไม่ไปไม่ได้แล้วหละ ชอบเกลียด...

ก็คงต้องละไว้ข้างใน ดาบหมายที่ปฎิเสธว่ามีธุระ เสียงข้ามโต๊ะ...

บอกว่ากินฟรี มีกินมีกิน ฉันได้แต่ยิ้มน้อยๆทางที่ผ่านคนนับสิบ...

ที่รักคนนับร้อยที่ชัง...แล้วจะไปสำมะคัญใดเล่า....

........เสียงบทเพลงอำลา งานเลี้ยงใดไม่เลิกเป็นไม่มี แม้จะยืดมัน...

ออกไปนานแสนนาน   น้ำสีอำพันคนนับร้อย ดื่มราวกับอาบ...

 ยินดีจ้าดหนัก เสียงกลุ่มทางเหนือ ดีใจ๋นำนายหลาย ที่นายประคับ...

ประคองโตมาได้จนเกษียณ เสียงกลุ่มเจ้านายภาคตะวันออก...

เฉียงเหนือ...กับเสียงชนแก้วเวียนว่ายวัฐจักรสังคมที่รักของฉัน....

.......สนุกไหม ถามใจตนเองว่าไม่สนุก แล้วมาทำไม มาร่วมยินดี...

 และยินดี ไม่อยากเป็นกาในฝูง เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม...

 นับเวลาถอยหลัง ฉันแพ้กลิ่นควันบุหรี่ ฉันแพ้น้ำสีอำพัน เมื่อได้...

ลองฉันไม่สนุกกับการกินในครานี้ ว่าทำไม มันตื้อๆในหัวใจ ...

ชีวิตหนึ่งกับความผูกพัน ต่อไปเกษียณนายจะไปทำอะไรหนอ...

........หากเลือกชีวิตได้ในเวลานี้ อยากให้เป็นฉันจังเลย บนเวทีนั้น...

 ฝันอยากจะเกษียณราชการก่อนกำหนด อีกสิบแปดปี ชั่วลัดฟ้า...

กลีบลั่นทมทิ้งตัว ประเดี๋ยวประด๋าวฉันจะหกสิบ สิบแปดปี  งาน...

ของฉันคงไม่เลิศหรูอลังการ งานของฉันคงไม่รอดั่งงานของนาย...

เหมือนคืนนี้...ฉันจะไม่รอหกสิบแล้วเกษียณ อีกสิบปีซิคนดี...


.........อีกสิบปีอายุราชการครบยี่สิบปี ฉันจะยื่นลาออก...ป่านนั้นที่...

ป่าสวนสันติวนาราม ของฉัน เจ้าต้นไม้มันคงโต มากพอ ที่จะเป็น...

ร่มเงา และพักพิงบั้นปลายของชีวิตฉัน กับเงินที่ได้แต่ละเดือนสี่ห้า...

พันบาท ฉันจะปล่อยเวลาของแต่ละวันไปกับเจ้าต้นไม้เหล่านั้น...

 จะขุดบ่อเลี้ยงปลา จะยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียงตามรอยเท้าของพ่อ...

จะเอาเวลาที่เหลือเปิดเป็นศูนย์เรียนรู้กับสมุนไพรต่างๆที่สวนป่า...

ของฉัน....

..........อีกสิบปีของฉันทำไมมันถึงยาวนานเสียเหลือเกิน จ่าจินต์ๆ...

 เสียงน้องตำรวจเพื่อนร่วมงานประกาศก้องบนเวทีให้ไปร่วมแสดง..

บนเวทีให้เจ้านายก่อนเกษียณราชการได้ชม เจ้าดอกลั่นทมหลุดขั้ว...

 พรุ่งนี้ไปแล้ว ฉันยิ้มหยันบนเวทีที่ไม่เจนจัด...หน้ากากหัวโขน...

รอยยิ้ม ป่าเจ้าเอยรอหน่อยนะคนดี...อีกสิบปีกับอิสรภาพชน...

ตำรวจนอกกรอบ...0tihv’gr]’จะไปร้องเพลงให้ฟัง....?

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net