วันที่ ศุกร์ ตุลาคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ลุงอุ่นผู้มีไฟ (เปิดกรุประสานรักปี ๔ สาย ข)


ลุงอุ่นอยู่กับฉันมานานหลายปีดีดัก ตั้งแต่แกเป็น ‘ไอ้อุ่น’ ‘อาอุ่น’ แล้วก็ ‘ลุงอุ่น’ ในที่สุด อดหวั่นใจลึก ๆ มิได้ว่าแกจะอยู่จนเป็น ‘ปู่อุ่น’ หรือเปล่าหนอ เนื่องจากเมื่อเดือนก่อนลุงอุ่นไม่สบายหนัก สิ้นสะติสมปฤดีไปฉับพลันทันด่วน ตรวจร่างกายซึ่งเต็มไปด้วยริ้วรอยของแกดูไม่รู้ว่าเป็นอะไร หมออย่างฉันได้แต่มองตาปริบ ๆ คาดเดาว่าเลือดลมคงไหลเวียนไม่ดี ต้องพาสังขารกะปกกะเปลี้ยของลุงอุ่นไปขอความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน      

“น่าจะลองตัดต่อเปลี่ยนเส้นสายดูไหมคะ”  ฉันเล่าอาการให้ผู้เชี่ยวชาญฟังอย่างละเอียดแล้วยังบังอาจแนะนำตามประสาคนเรียนมากอัตตาสูง 

“ต้องใช้เวลา” หนุ่มน้อยหน้ามลพยักหน้าหงึก ๆ เห็นด้วยในข้อเสนอแนะของฉัน 

“นานไหมคะ” ฉันละล่ำละลัก

“…..”ผู้เชี่ยวชาญจ้องมองหน้าฉันคาดคะเนความเร่งด่วนโดยมิได้เอื้อนเอ่ยถ้อยคำใด ๆ

“รอได้ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันพูดเสี่ยงอ่อย ๆ เริ่มรู้ตัวในท่าทางร้อนรนจนเกินงามตามแบบหญิง

“…ฮืม….ผมทำให้ก่อนก็ได้”

“โฮย  ขอบคุณมากค่ะ  ขอบคุณมากค่ะ” ฉันดีใจจนออกนอกหน้า

“เดี๋ยวค่อยกลับมาใหม่ครับ”

ฉันละสายตาจากร่างลุงอุ่นที่นอนเหยียดยาวบนโต๊ะสีขาวที่ระเกะระกะไปด้วยเครื่องไม้เครื่องมือไปอย่างห่วงใย ไม่ว่าฉันจะย้ายบ้านไปตั้ง 5 – 6 หน ก็หอบหิ้วลุงอุ่นไปด้วยเสมอ ฤากาลนี้แกจะไม่ได้กลับบ้าน

 

เรื่องของฉันกับลุงอุ่นมันเริ่มขึ้นมานานราวยี่สิบปีได้กระมัง ตอนที่ฉันได้ทุนฝรั่งไปเรียนที่อเมริกา เพื่อนหลายคนเขาโชคดีที่ ‘ทางบ้านส่งทุนให้เรียน’ ในขณะที่ฉัน ‘ไปเรียนส่งทุนให้ทางบ้าน’ ต้องประหยัดสุดขีด กี่บาทกี่สตางค์ก็เก็บหมด ประเภทกำใบร้อยจนเปื่อยได้ จึงใช้เครื่องอัดไฟเพื่อลดการใช้จ่ายค่าถ่ายไฟฉายหลายก้อนแต่ละเดือนเหลือแค่ปีละก้อนสองก้อน เมื่อกลับเมืองไทยก็ยังประหยัดไม่เลิกเพราะพ่อเสียชีวิตกะทันหัน เหลียวหน้าแลหลังก็ยังมีแม่ มีน้อง มีป้าที่ต้องดูแล ไอ้เงินเดือนหมอระบาดวิทยาที่ไม่เปิดคลินิกและทำงานด้านควบคุมป้องกันโรคให้มวลชนก็เหมือนข้าราชการผู้น้อยทั่วไป  ต้องกระเบียดกระเสียรสุด ๆ  ลุงอุ่นจึงเข้ามาในชีวิตฉัน สมัยนั้นแกยังหนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยว หามีริ้วรอยบาดแผลใด ๆ ไม่ ผิวพรรณสดใสเรียบเนียนชวนลูบไล้ยิ่งนัก แกรับแขกได้ทุกรุ่นทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะหุ่นอรชรอ้อนแอ้นอย่างสาวน้อย AA

 

หรือหุ่นอวบอัดอย่างสาวใหญ่ไซด์ C

 

แม้แต่แม่ม่ายวัยดึกหุ่นบึบบับอย่าง 9 Volt ก็ไม่เกี่ยง

 

 

 

จะมาทีละพร้อม ๆ กันก็มิยั่น ไอ้อุ่นรับไหวด้วยความเต็มใจและยินดีอย่างยิ่ง แกไฟแรงเหลือหลาย

 

 

 

อนิจจังสังขารไม่เที่ยง เมื่อความชราภาพมาเยือน ไฟแกก็เริ่มมอดดับไปทีละดวง แต่แกก็ยังรับแขกไหวอยู่นะ ต้องค่อย ๆ เรียงคิวกันเข้ามา อย่าดาหน้าเข้าใส่ลุงพร้อมกันเหมือนแต่เก่าก่อน เวลาที่ให้บริการแก่แม่สาวแต่ละรุ่นก็ยังคงเส้นคงวาเหมือนเดิม

ระยะหลัง ๆ นี้ ฉันชักจะไม่แน่ใจในสังขารลุงอุ่นสักเท่าไร จึงพาหนุ่มญี่ปุ่นรูปร่างเพรียวบางผิวขาวจั๊วะมาอยู่ด้วย หนุ่มเจ้าใช้เวลาน้อยกว่าตั้งครึ่งหนึ่ง กะว่าลุงอุ่นสิ้นชีพเมื่อใดจะให้เจ้าหนุ่มญี่ปุ่นหน้าใสเสียบแทน (ดูดูเหมือนคนเนรคุณยังไงไม่รู้) ที่ไหนได้….แกฮึดสู้ จนฉันต้องตัดใจให้เจ้าหนุ่มญี่ปุ่นหุ่นบาดใจนอนหงอยเหงาเปล่าเปลี่ยวอยู่ในลิ้นชักต่อไป

 

“ตกลง เป็นอะไรคะ” ฉันหวนกลับมาที่แผนกอีกครั้ง

“สายเสียเท่านั้น เปลี่ยนให้ก็ใช้การได้เลยครับ”
“เท่าไหร่คะ” ฉันดีใจยิ่งนักที่ลุงอุ่นไม่เป็นอะไรมาก

“ไม่คิดครับ” เจ้าหนุ่มหน้ามลดูหล่อขึ้นมาบัดดล

“หะ…ได้ไง ของซื้อของขาย”

“นิดหน่อย ไม่เป็นไรครับ” อุ๊ย…ทำไมหนุ่มน้อยหน้ามลดูหล่อขึ้นอีกโข

“ค่าเสียเวลาก็ได้น้อง” ฉันขยั้นขยอ

“ไม่ต้องครับ”

“…ขะ…ขอบคุณมากค่ะ”

คนดีแบบนี้ก็มีในโลกด้วย  เขาชื่อ คิมหันต์ จิตรมุง อาชีพช่างซ่อมเครื่องไฟฟ้าได้เงินเดือนพอยาไส้ ค่าซ่อมถึงจะไม่มากสักเท่าไร แต่ก็ไม่น้อยสำหรับเขา ทว่ากลับมีน้ำใจทำให้เปล่า  อดคิดถึงพ่อที่เป็นช่างไฟฟ้าจน ๆ มิได้ ท่านคอยซ่อมแซมข้าวของเครื่องใช้ที่เพื่อนบ้านขนมา หลายครั้งที่ฉันอดชิงชังเพื่อนบ้านไม่ได้ที่แย่งเวลาว่างอันน้อยนิดของพ่อไปจากฉัน พ่อมักเก็บหนังสือดี ๆ จากกองขยะมาให้ลูกอ่าน ขนเศษไม้มาทำตู้โก้หรูให้ใช้ โกยใบไม้เกลื่อนดินมาเป็นปุ๋ยให้ถั่วฝักยาวแสนอร่อย สอยเศษผ้าเป็นตุ๊กตาน่ารักให้ลูกเล่น ที่สำคัญท่านผันขยะมาเป็นปุ๋ยบำรุงเลี้ยงความคิดสร้างสรรค์ในใจของลูก 

 

  

ตอนนี้ฉันมีเงินมากพอที่จะซื้อถ่านไฟฉายได้ทุกเดือนจนตาย แต่ยังคงใช้บริการลุงอุ่นอยู่ มิใช่เพื่อประหยัดอย่างเดิมดอกนะ แต่เป็นจิตสำนึกดี ๆ ที่ได้จากลุงอุ่น เราช่วยกันลดสารพิษไม่ให้ปนเปื้อนสิ่งแวดล้อม เราลดโลกร้อนจากการบริโภคเกินไป  เราลดการใช้พลังงานเกินจำเป็นเพื่อลดทุกข์เข็ญแก่สรรพสัตว์ร่วมโลก และที่สำคัญ เจ้ากิเลสตัวเขื่องของฉันค่อย ๆ ลดลง มองเห็นความเรียบง่ายของชีวิตเป็นวิถีแห่งอิสระที่สุขสงบ 

 

  ถ้าชอบ กรุณาให้คะแนนโหวต (เปิดกรุประสานรักปี ๔ สาย ข) 

หมายเหตุ ประกาศผลรางวัลไปแล้วค่ะ และขอขอบพระคุณทุกท่านมา ณ ที่นี้ด้วย ล่าสุด (28/06/2554) ลุงอุ่นสบายดีค่ะ

โดย พี่ก๊วย

 

กลับไปที่ www.oknation.net